Het eerste jaar met onze oudste is geen feest, en dat is een understatement. Ze is continu boos, lacht zelden, is bijzonder dwingend en ik kan haar er niet op betrappen ergens van te genieten. ‘Kinderen hebben is heel zwaar maar je krijgt er zoveel voor terug’ zeggen ze dan; crap van de eerste orde. In de prullenbak ermee denk ik teleurgesteld. Ik denk dat ik gewoon niet zo geschikt ben voor dat eerste levensjaar, verzorgen zit mij niet echt […]
‘Dát is niet eerlijk als zij niet naar school hoeft!’ Het is nog maar 7.30u en het is al hommeles. Ik ben de hele nacht af en aan in touw geweest om voor een ziek kind te zorgen en kan nu met mijn slaperige hoofd de strijd aanbinden met de oudste. “Meisjelief, ze is ziek. Daarom gaat ze niet naar school.” En prompt begint mijn jongste de longen uit haar zieke lijfje te huilen; ‘Ik wil wél naar school, ik […]
Op zoek naar informatie stuit ik op lotgenotencontact, verklarende verhalen van binnenuit, theorie, tegenstrijdige opvattingen en hier en daar een boek met tips en trucks om de goede knoppen te vinden bij de aspies en hb-tjes zoals ze liefkozend genoemd worden. Maar wij dan? De ouders? Wat doet het met ons en hoe leer je daar mee te dealen? Wat betekent het in het dagelijkse gezinsleven voor mij, mijn lief, mijn jongste? Waar kan ik heen met mijn woede en […]
Daar zitten we dan, te wachten op onze beurt. Als een boeddha mediteer ik mijn mantra; ik ben hier voor haar, ik doe wat goed voor haar is, ze is boos maar dat raakt me niet. De deur van de spreekkamer gaat open en er huppelt een kind naar buiten. Het is zover. Onder mijn hand verstrakt het lijfje tot beton. De kindertandarts komt naar buiten en gaat rustig naast mijn dochter op de bank zitten, ze kent mijn meisje inmiddels […]
“Welterusten lieverd, lekker slapen, morgen weer een nieuwe dag” en terwijl ik mij voorover buig om haar te zoenen word ik ruw weggeduwd. Huh? We hadden vandaag net zo’n goeie dag gemaakt samen, wat is dit nu? Is het een poging tot lijntrekken? Ik verman me en zeg “Nee kom, het is slaaptijd nu. Ik geef je een zoen en dan ga ik naar beneden.” ‘Ik wil geen zoen’ zegt het donderwolkje en ze kruipt diep onder de dekens weg. […]
Gek word ik ervan! Al die dagelijks terugkerende voor de hand liggende doe-dingen die ik eindeloos moet herhalen. Het idee is toch dat ze dat op een dag onthouden. Dat het inslijt en een gewoonte wordt. Dat is in de basis toch het idee van opvoeden; routines bijbrengen. Zelf voorleven en dat dan goed voorbeeld goed doet volgen. Of het nu gaat over ontbijten/haren kammen/jas en schoenen aan/tas mee naar school of poort van de tuin dichtdoen of wat je […]
Na een migraine-dag moet ik vaak nog een dagje nasudderen. Het zijn niet mijn beste dagen en de kinderen kunnen weinig goed doen. Sorry, ik ben geen (ijs)heilige. Zo’n dag was het dus. En bij het avondeten werd het me teveel, ik dreigde te gaan schreeuwen en had erg veel zin om flink om me heen te meppen naar die ongehoorzame kinderen van me. Bijtijds kwam het inzicht dat ’t waarschijnlijk vooral aan mezelf lag dat ik het gebruikelijke krakeel […]
“Maar dat is toch gewoon niet eerlijk?!” Ze schreeuwt het uit op de fiets. “Ze pest mij, ze pest mij altijd!” We rijden terug van de vakantie-speelweek en dochterlief vertelt op hoge toon wat een buurmeisje nu weer tegen haar heeft gezegd. ‘Probeer het me eens rustig te vertellen lieverd, wat is er gebeurd?’ “Nou zij doet gewoon stom tegen mij. Ze zegt ‘meisje-dukje zit op een krukje, krak zegt het krukje, weg is meisje-dukje’ en dat doet ze expres.” […]
‘Meisjelief, uitkleden en in bad!’ “Ik ga niet in bad” is het nukkige antwoord. ‘Jawel, het is zaterdag. In bad, of onder de douche, en haren wassen.’ “En toch ga ik niet in bad en ik ga al helemaal geen haren wassen!” ‘Wie gaat er eerst, jij of je zus? Je mag ook samen.’ En als zuslief dan eerst wil dan wil zij eerst en andersom, zeer voorspelbaar. Goed, naar de badkamer dus. ‘Kom meis, uitkleden en dan erin’, zuchtend […]
De eerste dagen op vakantie is het altijd even zoeken. En dan druk ik me eufemistisch uit. Alles is nieuw en dat brengt veel onzekerheden met zich mee. Normaal kijk ik tegen etenstijd in de koelkast om te kijken wat ik ga klaarmaken, nu wordt ik geacht ’s morgens om 7.00u de vraag ‘Mam, wat eten we vanavond?’ te beantwoorden. Niet dat die vraag er eigenlijk toedoet maar het geeft haar blijkbaar houvast. Ik geef toe, het duurde een aantal […]