Van neerdwarrelen komt niet veel terecht, mijn hoofd zit te vol. Heb ik nou wel de juiste dingen gezegd, ben ik niks vergeten, heb ik ook wel positieve verhalen verteld, wat moet ik de volgende keer vooral benadrukken? Maak ik alles niet te groot, is de problematiek van mijn dochter wel op zijn plaats bij de psychiater, wat doen deze onderzoeken met mijn meisje, had ik niet eerst zelf moeten gaan praten? Vragen, vragen, vragen tollen door mijn hoofd. En in […]
Op naar de psychiater dus. Het kost me moeite om vast te houden aan het gevoel dat dit een goed plan is. Ik hou niet van etiketjes en tja, een psychiater, die is bij voorbaat beroepsgedeformeerd en dus geneigd tot stickers plakken, vrees ik. Om eerlijk te zijn loop ik keihard tegen mijn vooroordelen op over psychiaters. Moet mijn kind naar iemand die mensen onderzoekt die ziek in hun hoofd zijn? Mijn meisje is lastig, is moeilijk maar ze is […]
Lezen is heerlijk, klassiek verdwijnen in een wereld die niet de jouwe is daar kan ik buitengewoon van genieten. Me laven aan de woorden van een ander, grinniken om mooie woordvondsten, meegaan in onverwachte wendingen, nieuwe inzichten verwerven of me eenvoudigweg ergeren aan andermans domheid. Dus toen ik kinderen kreeg kon ik bijna niet wachten om ze al die mooie boeken te laten zien. En dan zijn kinderboeken ook nog ’s op de meest uiteenlopende manieren prachtig geïllustreerd. Omdat ik […]
‘Mama, weet je wat ik gedroomd heb?!’ roept ze opeens en ik verslik me bijna in mijn koffie. Bij het ontbijt moet je mij niet al te luid benaderen, dat kan het systeem niet goed aan, vandaar. Sinds mijn oudste dochter een dromenvanger heeft voor (tegen?) die ene steeds terugkerende nachtmerrie hoor ik niet vaak meer over dromen realiseer ik me plots. In tegenstelling tot haar zus die het hele leven bij elkaar droomt en die er niet alleen alles […]
Oudste is vier en wordt uitgenodigd voor haar eerste heuse verjaardagpartijtje. Een ouder stelt voor om te poolen omdat de jarige een dorp verderop woont. Hè wat een zijn we toch op een fijne school terecht gekomen denk ik nog. Hij rijdt héén, ik zal ophalen. Wanneer ik aan het eind van de middag denk 3x fout gereden te zijn en toch goed blijk te zitten op de doodlopende weg het bos in, blijkt het feestvarken hartje-bos op een gekraakt […]
“Mama, hoe laat is het?” ‘Eh, het is kwart over acht’ antwoord ik op de automatische piloot. “Nietus! Het is 13 minuten over acht.” Oh ja, sorry hoor, ik was even vergeten dat ik zo’n exact meisje heb, kijk dan verdorie zélf op de klok wat maken die twee minuten nou uit, ‘men’ rondt dat af dat heb ik je toch al tig keer vertelt – gromt het in mijn hoofd. Maar het heeft geen zin, want voor mijn oudste […]
.jpg)
Na al dat gepieker over waar te beginnen kom ik tot de bevrijdende ontdekking dat ik nog niet hoef te weten wat er aan de hand is en waar te starten. Dat is juist mijn vraag. Als ik het antwoord al zou kennen was het niet zo’n zoektocht. Het klinkt te triviaal voor woorden maar er valt op dat moment een pak van mijn schouders. Omdat ik een goede ervaring heb met een kinderarts die verbonden is aan een praktijk […]
De jongste liet gelukkig van kleinsaf aan niet over zich heen lopen (en dat is een kunst met zo’n dwingende grote zus) maar de laatste tijd blaft ze wel erg venijnig van zich af. Terwijl het niet haar aard is. Iedereen die haar kent noemt haar als vanzelf een zonnetje, en dat is het ook. Een kind dat straalt en de mensen om haar heen verwarmd. Moeders staan steevast te glimmen van genoegen wanneer ik haar kom ophalen van een middag […]
Op stap dus met de oudste. Maar waar begin je dan? Wat is de vraag, naar welk antwoord ben ik op zoek? Ik zie vooral een angstig meisje dat erg veel structuur nodig heeft en heel vaak erg boos is. Dat ík daar last van heb lijkt me van secundair belang, het gaat mij erom dat ik zie dat het haar remt in haar ontwikkeling. Ik bedoel, wanneer een zesjarige een potentieel vriendje eerst vraagt of hij of zij huisdieren […]
Meisjelief is ziekig en heeft nare heftige hoestbuien die haar wakker maken. Ze is bang om over te geven “want dat ziet er zo vies uit” en ze jammerklaagt “dit komt nooit meer goe-oed”. Op verzoek kom ik even bij haar liggen. Ik vraag haar te denken aan fijne dingen, de zon op haar huid, lopen over het strand of denk maar aan Frankrijk en lekker van de grote waterglijbaan afroetsjen. “Die is niet zo groot hoor” zegt ze een […]