‘Mama, weet je wat ik gedroomd heb?!’ roept ze opeens en ik verslik me bijna in mijn koffie. Bij het ontbijt moet je mij niet al te luid benaderen, dat kan het systeem niet goed aan, vandaar. Sinds mijn oudste dochter een dromenvanger heeft voor (tegen?) die ene steeds terugkerende nachtmerrie hoor ik niet vaak meer over dromen realiseer ik me plots. In tegenstelling tot haar zus die het hele leven bij elkaar droomt en die er niet alleen alles in verwerkt dat overdag gebeurd is maar op die manier ook haar wensen in vervulling laat gaan.
“Nou vertel eens” zeg ik nieuwsgierig, al hecht ik niet al teveel aan droomverklaringen. ‘Gisternacht droomde ik van Fiebe’ (haar huidige TV held uit de belgische serie Peperbollen, deze droom verzint ze ter plekke voel ik aan mijn water) ‘en deze nacht droomde ik dat ik…’, aarzelend zoekt ze naar woorden en ik knik haar bemoedigend toe want ik weet hoe moeilijk het is om (echte) dromen in woorden te vangen. ‘Ja, eigenlijk, ik stond in het midden en zo om me heen stonden allemaal Eiffeltorens’, ze gebaart beeldend met haar handen en kijkt vol ontzag omhoog. ‘Maar die Eiffeltorens waren, hoe heet dat, eh… je kon ze niet aanraken, nee, onzichtbaar. Die waren onzichtbaar en ze stonden zo allemaal om mij heen.’ “En jij kon ze wel zien?” ‘Ja, ik kon ze zien met een speciaal brilletje. En ik stond daar middenin en ik kon er niet door. En toen kwam Amber (het meisje met wie ze zó graag grote dikke vriendinnen wil zijn maar dat lukt steeds minder goed) en die liep in de verte en ze kwam naar me toe en zij zag die Eiffeltorens niet en toen liep ze er zó doorheen! Omdat ze natuurlijk niet zag dat die Eiffeltorens daar stonden. En toen dacht ik, ‘hé zou ik dat ook kunnnen?’ en toen liep ik zo hop hop hop (ze maakt mooie slalombewegingen met haar armen) er doorheen! Eruit en erin.’
Triomfantelijk kijkt ze me aan. “Dat lijkt me een hele fijne droom” zeg ik onder de indruk van de voor zichzelf sprekende beelden. En stiekem betrap ik me erop dat ik deze droom graag als een doorbraak(je) zou willen uitleggen.
Warm krijg ik het hiervan. Wat een prachtige droom, je had hem zelf niet kunnen verzinnen…Doorbraakje? Zeker!
Mooi hè, in tegenstelling tot andere stukjes (waarbij ik nogal door de tijd spring) is deze droom van afgelopen nacht.
een echte eye-opener voor dochterlief…
moet je opletten of ze hier op terug komt in verband met iets anders….
het was het verslikken waard om je dochter zo te zien en te horen vertellen, nietwaar…. .))
Zou heel goed kunnen IJskmdr!
@jeg, ik heb vanavond het puntje van mijn tong afgebeten om er niet opnieuw over te beginnen. Ik weet dat het beeld van die droom nog wel zal doorwerken en hoop er op een naturelle wijze nog ’s naar te kunnen verwijzen.
Ik denk zo vaak aan ijskastouders die ik ken als ik jouw verhalen lees. Het verschil is dat zij de kinderen al groot hebben. De jongen, die ik als leerling heb gehad is nu 18-19 jaar en de tweeling is voor in de twintig. Hun verhalen van vroeger lijken op jouw verhalen van nu. Het gaat goed met de jongen.
Zeker weten dat het een doorbraak is!
echt een mooie droom en nog mooier dat je er deelgenoot van werd!