web analytics

Inzichten XII

Een vriend vraagt me hoe het gaat en ik vertel dat mijn man en ik allebei een flinke werkpiek te verhapstukken hebben. Op de grens van ’té druk’. Dat het met de oudste bovendien erg moeizaam gaat maakt het niet gemakkelijker. ’s Avonds echoot het gesprek na in mijn hoofd. Zou het zo kunnen zijn dat onze werkspurt gelijk op gaat het begin van de boze periode van onze oudste? Ligt het dan aan ons? Maar we doen al zoveel […]

En wij dan? X

‘Wat doe je nou? Waarom maak je me wakker, ik wil dat niet.’ ‘Jij moet mijn kleren uitzoeken. Nee, niet die stomme broek, ik wil een andere.’ Ook goedemorgen lieve schat, fijne dag verder. ‘Weet je wat ik niet leuk vind…’ en er volgt een litanie aan klachten waarin veel muggen tot olifant worden gebombardeerd. ‘Wie zegt er dat ik die limonade wil? En waarom mogen we maar één koekje, ik wil ook nog iets uit de snoeptrommel. Nou, ik […]

Het Lijf X

“Waarom gaan wij nu al? De andere kinderen uit de klas moeten allemaal later.” We fietsen samen meteen uit school naar het wijkcentrum. Twee weken terug viel de oproepkaart van het RIVM in de bus. Oudste moet een prik. Deze keer is het gelukt om met de GGD de afspraak te maken dat we een kwartiertje voor de vaccinatiemeute uit komen. “Hoezo hoeven we dan niet te wachten? Ik vind dat helemaal niet erg hoor als we moeten wachten. En […]

Instanties III

Zo, nu even diep ademhalen. De TOG is afgewezen, het rugzakje juist supersnel toegekend, tijd om aan de PGB-procedure te beginnen. Ik hoef niet de hele rim-ram maar het zou fijn zijn als we een beetje financiële ondersteuning krijgen om ons meisje verder op weg te helpen in het leven. Tot nu toe heb ik de onderzoeken en therapieën zelf betaald maar de bodem van ons reservepotje is al enige tijd in zicht. En ik moet onder ogen zien dat […]

Vriendjes VI

“Mag ik met Hella spelen? Bij Hella.” Met moeite klem ik mijn kaken bij elkaar zodat mijn mond niet openvalt, want bij Hella thuis woont een hond. Een h o n d! In de kleuterklas heeft ze zich één keer laten verleiden om bij Hella te gaan spelen en hoewel het beest braaf in een andere kamer verbleef weigert ze sindsdien systematisch. “Hella is mijn beste vriendin, ik kan alleen niet bij haar spelen want ze heeft een hond” is […]

School IX

‘Even denken wanneer heb ik die aanvraag voor het Rugzakje nou op de bus gedaan? Dat moet een week of vier geleden zijn geweest. Volgens de juf doen ze er meestal een week of zes over. Als het meezit hebben we dan begin volgende maand bericht.’ Diezelfde dag ploft er een brief van het REC op de mat, even heb ik een déja-vu. ‘Mm, wat voor aanvullende informatie hebben ze nu nog nodig’ denk ik nog terwijl ik de envelop […]

Uit VIII

“Hoe ver is het rijden?” ‘Ongeveer drie kwartier/een uur denk ik, dat ligt aan het verkeer.’ Altijd ruim inschatten heb ik geleerd, dan worden we niet op de minuut vastgepind.”Ben je er dan wel eens eerder geweest?” ‘Nee, maar ik weet wel hoe ver het is.’ “Weten jullie wel de weg dan?” ‘Ja hoor meisje, dat komt goed, we hebben het opgezocht.’ “Maar als jullie nou niet de weg weten, wat dan?” ‘Lieve schat, het komt goed, laat het maar […]

Uit VII

“Morgen gaan we naar opa. Omdat hij erg ziek is geweest kunnen we niet zo lang blijven. Dus we gaan alleen koffie drinken en daarna-” ‘Alleen maar koffie drinken? Dat hele eind rijden en dan zó kort blijven?!’ onderbreekt ze me. Ik zet me schrap want ik weet dat wat ik nu ga zeggen niet goed zal vallen. “Ik was ook nog niet uitgepraat. Daarna gaan we samen nog iets leuks doen in Zwolle.” ‘Naar Zwolle? Waarom gaan we naar […]

Inzichten X

“Jij bent de liefste moeder van de hele wereld” fleemt mijn jongste als ik haar naar bed breng. ‘Oh ja? Hoe weet jij dat eigenlijk?’ plaag ik haar. “Omdat ik jou al héél lang ken” zegt ze ondeugend, want we hebben net gelezen over Koen en Lot die Tom een stomme jongen vinden terwijl ze hem nog helemaal niet kennen en dat vindt mijn jongste dan weer stom. ‘Hoe lang ken je mij eigenlijk al’ vraag ik haar nieuwsgierig. “Nou, […]

Uit VI

‘Ik hou mijn cello gewoon vast, dan heb ik ‘m alvast’ zegt mijn oudste zachtjes als ze plotseling naast me staat. Op de voorspeelmiddag hebben ze het eerste stuk met zijn allen gespeeld en de bedoeling is dat iedereen zijn cello nu achterin de zaal legt totdat ie aan de beurt is. Mijn meisje is als vierde dus dat duurt nog zeker een minuut of tien. “Leg ‘m maar neer en als je dan graag bij mij wil zijn kom […]