Zo, nu even diep ademhalen. De TOG is afgewezen, het rugzakje juist supersnel toegekend, tijd om aan de PGB-procedure te beginnen. Ik hoef niet de hele rim-ram maar het zou fijn zijn als we een beetje financiële ondersteuning krijgen om ons meisje verder op weg te helpen in het leven. Tot nu toe heb ik de onderzoeken en therapieën zelf betaald maar de bodem van ons reservepotje is al enige tijd in zicht. En ik moet onder ogen zien dat het verstandig is om af en toe een weekend of een week écht bij te tanken. Zoals anderen dat doen, in wat ze dan vrije tijd of vakantie noemen. De oma’s worden een dagje ouder en moeten er flink aan trekken als ze hun kleinkind te logeren krijgen. Twee nachtjes, misschien twee of drie keer per jaar, is het maximum en bovendien is het de vraag hoe lang ze dat nog volhouden. Het goede nieuws is dat daar het PGB-geld voor uitgevonden is. Dat zei de TOG-mevrouw een paar maanden geleden, dat suggereerde de psychiater al vorig jaar. Ik had alleen wat tijd nodig om er aan te wennen. Aanvragen dus.
Ik sleep me naar de computer, kijk naar buiten, eerst maar eens rekeningen betalen dat moet ook hoognodig gebeuren. Wat moest ik nog meer doen? Donkerte pakt zich in mij samen, balt zich tot een zwarte klomp, precies passend tussen sleutelbeen en bovenkant navel. Mijn gedachten flitsen van hot naar her en vinden maar geen richting, roerloos liggen mijn vingers op het toetsenbord. Ik staar naar het maagdelijke googlescherm maar ergens tussen hoofd en handen stokt de stroom. Koffie zetten, eerst koffie, dat heb ik nodig.
Opgwekt zet ik mijn kopje koffie naast het scherm. Take 2, aan de slag, kom maar op. PGB dus, eens even kijken waar ik mijn licht kan opsteken. BJZ (en ik dwaal van Nederland naar de provincie, naar overzicht hulpaanbod maar voel me niet thuis tussen de kindermishandeling en hulp op wijkniveau), MEE (nederland, beleid, organisatie, voor wie, aha contact, oh provincie, sociale kaart, eh, belangenbehartiging misschien?), CiZ (aanmeldmodule, aanmeldfunctionaliteit, CiZ in uw regio, zoeken dan maar op PGB, handige vragen&antwoorden, oh ze verwijzen naar Mee, maar daar werd ik niet echt wijzer) , Per Saldo (aha een starterspakket), VWS (wat zegt de wetgever eigenlijk zelf over het persoonsgebonden budget).
Er staan steeds meer bomen in het bos. Is het nou simpel of begeef ik me in een slangenkuil? Waar is mijn scherpe blik gebleven om de hoofd- van de bijzaken te onderscheiden? Wie heeft die soep in mijn hersenen gegooid? Woest klik ik alle schermen dicht. Ik ga douchen, morgen weer een nieuwe dag.
wordt vervolgd
Terwijl ik lees, bemerk ik zowel je gevoel van door de bomen het bos niet meer zien, het spoor volledig kwijtraken als een confrontatie met je eigen gevoelens over je eigen situatie. Ik weet niet of dat klopt, maar in ieder geval zijn beide gevoelens terecht en voorstelbaar. Goed dat je de schermen even dicht gooit. Morgen weer een nieuwe dag. Ruimte en tijd. En misschien weten ze op school de juiste ingang en kunnen ze je tip geven.
Hartelijke groet, Coby
methet erkennen van een hulpvraag en daarna aanvragen van hulp stap je over een drempel heen. maar dan kom je in een nieuw vertrek..het vervelende van het overschrijden van drempels is dat je er zo moe van kunt worden..morgen weer een dag, of anders overmorgen.. rust eerst maar even lekker uit voor je het nieuwe vertrek verkent. misschien gaat het je nog wel heel goed bevallen…?
@coby en lettie, jullie leggen in één keer de vinger op de zere plek, zelf heb ik daar een paar maanden over gedaan. Ik kon hier niet meteen over schrijven, het speelde zich af ergens in december/januari. Ongeveer een maand geleden is de aanvraag de deur uitgegaan, en daar is heel wat bloed, zweet en tranen aan te pas gekomen. Ik ga het proberen in kleine stukjes over te brengen, maar gun me de tijd want zelfs het ‘schrijven over’ valt me zeer zeer zwaar.
Oh ja, dat moet ik ook nog doen, een PGB aanvragen voor het logeerhuis. Vorige zomer besloot ik het te doen. Hup, die drempel over. Maar steeds is er weer een reden om het uit te stellen. Jij hebt er een paar maanden over gedaan? Knap! Bij mij staat de teller op tien maanden, and still counting …
Afgezien van het feit dat het natuurlijk ook je eigen persoonlijk donkere bos is waar je door heen moet (moest), maar ik werk nu ruim 2 jaar in de huisartsenpraktijk en zaken MOETEN echt simpeler kunnen.
Had elke instantie maar een Googlescherm in plaats van hun eigen website.
Lekker overzichtelijk.
Ach lieve IJskastmoeder, even gaan douchen was een prima beslissing. Je eigen gevoel kan een geduchte tegenstander zijn. Misschien helpt het idee dat het ook voor je dochter beter is als jij af en toe kunt bijtanken.
Dag lieve ijskastmoeder, Wat een geworstel. Ik heb geen wijze woorden voor je, maar wel het bericht dat als dat PGB er eenmala is, dat er een wereld voor je opengaat. Mijn zus is na een zeer moeizame periode er weer volledig bovenop gekrabbeld. Je eigen weg bepalen in de begeleiding, dat is wat kan met een PGB en dat is een verademing. Mij zus is nu gelukkig, dus ik ben tevreden. Nederland is een goed land dat dit allemaal mogelijkis, alleen jammer dat het bos zo groot is. Toch nog 1 tip; als je meer info over het PGB nodig hebt, bel dan naar de SVB (Utrecht). Daar werken zeer kundige en vooral erg aardige mensen. En dat is toch wat we nodig hebben.
(zo, eindelijk eens gereageerd, op die mooie, herkenbare, aangrijpende verhalen van je.)
Lieve ijskastmoeder,
A.s. woensdag geef ik een presentatie aan thuiszorgmedewerkers en keek nog even of je nog in de lucht bent, zodat ik ze op de hoogte kan brengen van jouw worstelingen!
Ik lees dat je met instanties aan de slag bent. Dit is mijn werkterrein. Je mag me inschakelen bij het vinden van de weg.
groetjes, Petra Teeninga http://www.zyenzy.nl