Het Lijf II

‘Meisjelief, uitkleden en in bad!’ “Ik ga niet in bad” is het nukkige antwoord. ‘Jawel, het is zaterdag. In bad, of onder de douche, en haren wassen.’ “En toch ga ik niet in bad en ik ga al helemaal geen haren wassen!” ‘Wie gaat er eerst, jij of je zus? Je mag ook samen.’ En als zuslief dan eerst wil dan wil zij eerst en andersom, zeer voorspelbaar. Goed, naar de badkamer dus. ‘Kom meis, uitkleden en dan erin’, zuchtend en steunend gaat het ene na het andere kledingstuk uit en uiteindelijk liggen ze verspreid over de hele eerste verdieping. ‘Wat vies is in de wasmand, wat je nog aankan over de stoel. Ga je kleren maar even bij elkaar pakken en uitzoeken.’ Met een beetje geluk werkt het, meestal verdwijnt alles in de wasmand, ook goed. Ondertussen doe ik een karweitje boven en probeer op die manier niet al te nadrukkelijk te wachten op haar (niet)actie. Sinds nog maar heel kort stapt ze zelf in het bad dat ik dan al heb laten vollopen. Ze wilde nog altijd mijn handen vasthouden bij het instappen, krukje of niet, antislipstickers maakt niet uit; ‘Ik kan dat niet, help me even’ en altijd voelde ik weer hoe eng ze het vond om in bad te stappen.

Wat is dat toch? Want als ze er eenmaal inzit is ze er het eerste uur met geen stok uít te krijgen. Als baby al krijste ze moord en brand in de tummytub. Niks gelukzalige glimlach en al dobberend herinneringen aan de baarmoeder ophalen. Diep ongelukkig, een en al krampachtigheid. Een badje was ook de oplossing niet. Weleda babybaddroesem deed ‘r niks. ’s Morgens, ’s middags of ’s avonds, vóór of na het voeden, mét of zonder een liedje het was één groot tranendal. Toen ze twee weken oud was nam ik haar dicht tegen me aan mee onder de douche en zowaar, dat accepteerde ze. Na verloop van maanden ontspande ze zelfs enigszins, al was het altijd krijsen zodra we haar ontblootten om mee in bad te nemen.

We hebben inmiddels strakke afspraken. Elke dag voor het slapen gaan tanden poetsen en mama poetst na(drama), snoet poetsen (drama), billen wassen (heb ik al gedaan *not*) en op woensdag en zaterdag in bad. Op zaterdag haren wassen. Alles wat met persoonlijke hygiëne te maken heeft lijkt problemen te geven. Haren kammen is ook zoiets. En schone onderbroeken… Het gaat wel beter, in héle kleine stapjes. Maar zoals de dochter van mijn vriendin – die drie jaar op haar voorloopt en waaraan ik in het begin mijn toekomst probeerde af te lezen – sinds haar vijfde zelfstandig doucht en tandenpoetst, nee, dat zal er de komende zes jaar niet inzitten vrees ik.