Thuisgekomen van het paardrijden begroet ze haar zusje allerhartelijkst en ze gaan samen boven spelen. Ze gaan wat? Ze gaan samen boven spelen! Samen, dus met zijn tweeën en zonder dat ik dat gesuggereerd heb of ze daartoe aangezet. Boven, dus niet achter mijn hakken, of bij me aan de keukentafel maar buiten mijn gezichtsveld. Spelen, al heb ik geen idee wat ze gaan doen, juist daarom ben ik nu al blij. Na tien minuten nog steeds geen gekrijs. Weet je wat, ik ga de krant lezen en dan zie ik wel hoe lang mij rust gegund is.
Weer een kwartier later voel ik een weldadige rust in mij varen. Ik zit met de zaterdagkrant voor mijn neus, een kopje koffie erbij en lees bladzijde na bladzijde. Ik weet niet wat me overkomt, de zon staat laag en betovert het licht in de huiskamer, ik vraag me niet langer af hoe lang deze idylle voorduurt maar geniet met volle teugen. Laat het stof maar liggen, geen zorgen over wat er nog allemaal moet, onverwacht even vrijaf, wat een cadeau!
“Mam, mogen we boven eten?” en op zo’n vreedzame zaterdag mag dat natuurlijk. “Moet je niet schrikken als je het komt brengen want we gaan op de logeerkamer iets bijzonders doen.” Meestal belooft dat niet veel goed, maar ok ik zal het wel zien. Ik smeer boterhammen, versier de borden met wat stukjes fruit (vooruit een snoepje erbij) en zet de glazen sinaasappelsap op het dienblad. Boven gekomen tref ik de meisjes helemaal mellow met een gelukzalige glimlach aan. Zie ze daar liggen in hun onderbroekjes op het logeerbed, overspoeld door de heldere winterzon. ‘Kijk mam, we hebben een zonnebank gemaakt!’ roepen ze blij.
Die middag lees ik twee-en-half uur in de krant, ruim in alle rust het huis op en vouw drie manden was. Een dag met een gouden randje.
plaatje van Cootje
Heerlijk! Wat fijn voor je!
Gelukkig nieuwjaar! xxxxxx
Ook van mij een gelukkig 2008 toegewenst!