Soms slaat iemand zomaar de spijker op zijn kop.

Twijfel

Soms gaat het heel moeizaam
Loopt er weer van alles mis
En is het duidelijk merkbaar
Dat hij toch echt heel anders is

Soms gedraagt hij zich voorbeeldig
Is hij aardig en sociaal
Dan slaat direct de twijfel toe
Overdrijven we het allemaal?

Is het niet gewoon een fase?
Of de leeftijd of zoiets?
Zijn we wel verstandig bezig?
Of mankeert hij misschien niets?

Ik weet wel dat hij anders is
Maar mijn hart wil er niet aan
Hoe zeker ik het soms ook weet
De twijfel blijft bestaan

Uit Storm in mijn hoofd van Arwin Wels

Er zijn 12 reacties

  1. Lisette

    Avatar van Lisette
    Herkenbaar hoor. ’t Is dat ik ook zo ben, en het nog zo heel duidelijk voel…maar dan denk ik; heeft mijn zoon Asperger omdat ik vergeet oogcontact te maken (oei, dat is pijnlijk!). Mijn man maakt wel oogcontact met hem, en heeft altijd veel aandacht aan hem besteed, net als de grootouders. Hopelijk was dat voldoende. Mijn zoon maakt veel meer oogcontact dan ik. Ondanks mijn falen hierin.

  2. mevrouwtrijn

    Avatar van mevrouwtrijn
    Inderdaad, ik heb ook zo getwijfeld of ik misschien het mis had. Toen de diagnose kwam ADHD/PDDNOS, heb ik gehuild. Het eerste vermoedde ik al zo lang, maar het tweede… Dat ook nog erbij dacht ik. Tot opeens het heldere moment kwam: Dat had hij natuurlijk al, hij heeft het er vandaag niet bij gekrgen en ik moest opgelucht lachen om mijzelf.
    Zo is het toch,hij is die hij is, een andere zoon hoef ik niet.

  3. Petra

    Avatar van Petra
    Ik zou het gedicht zelf geschreven kunnen hebben, dat wisselende maakt het soms zo verwarrend, tuurlijk is mijn zoontje “anders” dat weten we zeker, maar waarom gaat het soms ook zo goed? En heb ik dan ook meteen die twijfels ach misschien is het allemaal niet waar? Of wil ik dat gewoon denken dat het niet waar is? Ben ik dan nog in ontkenning? Nee rationeel niet, maar gevoelsmatig…. Wat een strijd

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *