Onderweg naar de GGZ, naar mijn afspraak met de PGB-consulent, zit ik opeens te klappertanden achter het stuur. OK, het is nog vroeg en ik heb pas één bakje koffie gehad, maar dit is toch wat overdreven? Verbaasd probeer ik het wonderlijke gebibber te stoppen maar er is geen houden aan. Al snel doet het hele lijf mee. Ik ben blij als ik een parkeerplekje zie waar ik wat ruim kan insteken. Zo, eerst maar ’s even uitbibberen. Halleluja, wat moet er allemaal uit? Blijkbaar vergt dit meer dan ik wist. Zodra ik dat bedenk, vullen mijn ogen zich met tranen. Ook dat nog. Het moet niet gekker worden. Gelukkig heb ik een zakdoek bij me gestoken. Toch iets geleerd van die TOG-aanvraag.
Eenmaal binnen heb ik maar een paar minuten nodig om ook daar in tranen uit te barsten. De PGB consulent is een alleraardigst meiske en ze kijkt niet op van mijn gesnotter en gewiebel. De tissues staan op tafel. De koffie is goed heet. Ze weten hier hoe ze de drempel moeten verlagen. Rustig neemt ze de leiding in het gesprek, gidst me door de formulieren en als ze ziet dat het moeilijk wordt zegt ze ‘zal ik dat voor je doen?’. Dus ik vertel haar over mijn oudste, ons leven met haar, de hobbels, de valkuilen en ook over haar kracht – die prachtig en verwoestend tegelijk is. En ik vertel over de jongste, hoe ze knel komt te zitten, hoe fijn het zou zijn als we voor haar wat meer lucht en ruimte in het leven zouden kunnen toelaten. Nog meer tranen vloeien. Wat zou ik zo ontzettend verschrikkelijk graag mijn kleine meisje tegemoet komen in haar behoefte aan afwisseling, flexibiliteit, chaos, kunst, spelen, VRIJHEID.
‘Zo is het goed, ik heb genoeg’ zegt ze zachtjes. Terwijl ik van de hak op de tak spring heeft ze ze driftig zitten meeschrijven. ‘Hier kan ik wel een biografie van schrijven en daar koppelen we dan de zorgvraag aan. Samen met de ingevulde standaardformulieren sturen we dat dan op. Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar als wij dat doen – met ons briefpapier – dan wordt dat meestal vrij snel afgehandeld. Zal ik dat dan maar doen? Ik stuur het je natuurlijk eerst toe zodat je het kunt aanvullen of corrigeren. Jij moet je er in kunnen vinden immers.’ Ja, dat wil ik wel. Wat heerlijk als dat zo kan. ‘Ik kan natuurlijk niks garanderen maar het lijkt me dat ze het wel gaan honoreren.’
Dat had ze niet eens hoeven zeggen, ik ben al zo blij met wat ze doet. Ik kan het wel van de daken schreeuwen; ik heb een engel ontmoet en ze heet Sarah!
Een dikke knuffel voor jou! Waren er maar meer engelen als Sarah!!
Op de valreep toch nog een blogje over https://www.volkskrantblog.nl/bericht/228423….
fijn voor je dat het zo goed ging; ik heb het wel es anders meegemaakt!
haha Mo, ik wist van niks, hoor ik er toch helemaal bij 😉
dank voor je lieve woorden Carola!
Mooi verhaal, goed dat soms ook wel eens iets goed gaat.
Mo: linkje gaat over mij, ik ben toch geen engel? ;-))
Misschien bedoelde je deze: https://www.volkskrantblog.nl/bericht/227213
grrr: ik weet niet hoe je een linkje maakt in een reactie
Reactie is geredigeerd
Blij dat je zo goed geholpen bent!! Dat lukt echt wel, zelfs na de bezuiniging op ‘lichte’ (???) gevallen. Want je hebt die hulp keihard nodig. Logisch dat je zo emotioneel bent.
@Ijskastmoeder: Ik ben blij voor je dat je zo goed en liefdevol bent opgevangen. https://www.volkskrantblog.nl/bericht/228582 even een blik op de andere zijde van de medaille, maar dat geheel terzijde.
Veel sterkte meid en het ga je goed. Succes!!!
Met een vriendelijke groet,
Kokopelli
Ivy
jij was het die de ’toevalligheid’ van de engelenblogs opmerkte, vandaar!
in een van mijn infobloks staat een handleiding voor het linken in een reactie, trouwens.
fantastisch ijskastmam!
Kom min of meer bij toeval op deze blog. wat een feest en soms nachtmerrie van herkenning!
oh wat een verademing als je een hulpverlener treft die begrijpt en echt helpt, hè? maar ik maak me eigenlijk meer zorgen over jouw, IJskastmammie..als ik het zo lees zit jij even over je grens..is er geen mogelijkheid om even op een andere manier wat afstand en een beetje ontspanning te creëren?
Ja. engelen bestaan…. Ik hoop dat ook jìj binnenkort aan wat behoefte aan rust en vrijheid kunt doen en een beetje bij kunt komen. Je bent een kei, maar niet van steen……
Hartelijke groet, Coby
Geweldig zeg! Er is dus zeker hoop.
Dank voor jullie hartverwarmende meelevende reacties. Echt heel fijn!
Hopelijk leidt dit tot een goed plan voor oudste èn jongste.
Iets apart ondernemen moet toch op één of andere manier mogelijk zijn?
Hey IJskastmoeder, kwam even bij je kijken, benieuwd hoe het allemaal gaat. Wat fijn, zo’n menselijk gezicht op zo’n moment, iemand die echt meedenkt. Hier word ik helemaal blij van. Geniet van je weekend!
Ik heb op je tip, ook even de voorgeschiedenis gelezen. Nou dan kan ik me extra goed voorstellen dat zo’n Sarah een verademing moet zijn na al het gesleur, en geleur bij ‘andere loketten’. Heerlijk voor jullie!
Hartelijk dank Sarah!
Eindelijk !
Fraai plaatje trouwens ook: heb je de serie ook gezien ?