Vriendjes IV

Mijn meisje is zo trouw, zo verschrikkelijk onaards niet-meer-van-deze-tijd-hondsloyaal. Dat zat er al vroeg in. Ik weet nog goed wanneer dat voor het eerst goed tot me doordrong. Ze is 3,5 en stapelgek op de dochter van mijn vriendin. Een meid die 3 jaar ouder is en die het heerlijk vindt om met zo’n kleintje rond te sjouwen en zich groot te voelen. Al zien ze elkaar niet veel want we wonen 150 km uit elkaar. Die paar keer per jaar dat ze elkaar treffen pikken ze echter zo de draad weer op en het is heerlijk om die twee samen te zien stralen. Op een dag zijn meisjelief en ik bij een kinderconcert. Er wordt gevraagd aan de zaal; Als je héél héél bang bent, bij wie wil je dan het liefste zijn? De hele zaal vol kinderen roept: “Mama!!!” Maar naast mij klinkt – vanuit haar tenen – “Bij Minna!”