‘Even denken wanneer heb ik die aanvraag voor het Rugzakje nou op de bus gedaan? Dat moet een week of vier geleden zijn geweest. Volgens de juf doen ze er meestal een week of zes over. Als het meezit hebben we dan begin volgende maand bericht.’ Diezelfde dag ploft er een brief van het REC op de mat, even heb ik een déja-vu. ‘Mm, wat voor aanvullende informatie hebben ze nu nog nodig’ denk ik nog terwijl ik de envelop openscheur. Er is zo’n mooi zinnetje uit de bevestigingsbrief blijven hangen “Sinds hebben wij waarschijnlijk genoeg gegevens van uw dochter om een besluit te kunnen nemen.” Waarschijnlijk genoeg gegevens? Creatief indekken heet dat. En dat ze dan volgens de wet acht weken hebben om te reageren maar dat die acht weken opnieuw ingaan als ze aanvullende informatie nodig hebben. Letwel, pas wanneer ze die aanvullende informatie hebben ontvangen gaat die tweede termijn van acht weken in.
Het is vrijdagmiddag, half twee, helemaal geen handig moment trouwens om nu de post te gaan staan doornemen want we staan net klaar om naar de verjaardag ons nichtje te gaan. Maar ik ben te nieuwsgierig naar wat me boven het hoofd hangt, hoeveel papier ik nog moet bijproduceren. Indicatienummer * betreft * geachte blabla * De CvI van REC ’t Gooi, Utrecht, West Veluwe (4-4) heeft positief beschikt over de aanvraag inzake uw dochter * blabla * beschikking m.b.t. een cluster 4 school (ZMOK/LZK-psychiatrie, PI-school) is in heel Nederland geldig voor de geldigheidsduur waarvoor deze is afgegeven. Joechei! Wat, waar, staat het er echt? En voor hoe lang dan? Ik zoek de bladzijde af maar het staat er niet. Oh, er is nog een papier en kijk nou ’s het gaat met terugwerkende kracht per afgelopen maandag in, maar tot hoe lang dan. Ah hier, het recht is geldig tot uiterlijk 01-08-2011. Tot augustus 2011? Wanneer is dat? Is dat, dat is haar hele basisschooltijd, wat geweldig!
Ik gooi de kinderen in de auto, ik race naar school (“wat ga je doen mam?” ‘Blijf even zitten, ik ben zo terug, even iets bij de juf afgeven’) en stuif opgetogen de klas binnen. Ik ben zo blij! Zo blij voor de juf. Zo blij voor mijn kind. Ik zweef 10 centimeter boven de grond, zo opgelucht en blij ben ik.
dat is een hele zorg minder
het is erg om over iets waar je recht op hebt te moeten zeggen GEFELICITEERD toch lijkt me dat wel op zijn plaats hier.
Ook wel raar hè dat je zo blij kan zijn om iets dat in feite het toegangsbewijs tot het speciaal onderwijs is. Dat had ik niet kunnen bedenken toen ik aan kinderen begon…
Die blijdschap en opluchting kan ik me helemaal voorstellen ook al voelt het dubbel. Ik geniet even met je mee, de weg er naar toe was zo zwaar. Goed gedaan, ijskastmam!
Hartelijke groet, Coby
De bureaucratie zwicht voor een ijskast.
Logisch.
Ik ben blij voor je.
natuurlijk ben je blij als je kind datgene krijgt toegewezen wat het nodig heeft, ook al is dat een blijdschap met een dubbele bodem..wij genieten even met je mee…
Zweven met een rugzakje. Einstein tikt op zijn voorhoofd…
ik blij zweef met je mee!
fijn joh! soms zit het ook gewoon mee 🙂
Eindelijk goed nieuws !
Weer wat ruimte om te ademen ?
Hartstikke fijn voor jullie! Er mag ook wel eens iets méé zitten.
Hoe dubbel het ook voelt, ook mijn gelukwensen.
Gefeliciteerd! Fijn dat het zo ver is. Hier zijn net de eerste papieren aangevraagd. een lange weg nog te gaan dus, maar ik kan af en toe bij jou lezen als ik de moed voel zakken…
Meesje
Mooi! En nee, dit bedenk je allemaal niet voordat je je kinderen krijgt. Ik kijk ook regelmatig op van die twee van mij … Groet! Ans