De papieren van het ouderdeel voor de aanvraag van leerlinggebonden financiering heb ik in een mum van tijd ingevuld. De problematiek waarnaar gevraagd wordt is inmiddels gesneden koek, over de formuleringen hoef ik niet lang na te denken. Omdat de criteria helder verwoord zijn heb ik bovendien een handige richtingaanwijzer. Ik merk dat ik heb geleerd van mijn TOG-avontuur; niks verzachten of nuanceren, zo kaal en bot mogelijk opschrijven.

Juf heeft aanzienlijk meer werk te verrichten. Naast de indrukwekkende vragenlijst (die op vele plaatsen dubbelt met wat ik heb ingevuld) moeten er handelingsplannen van het afgelopen jaar, ontwikkelingsplannen voor het komende jaar en toetsresultaten geproduceerd. We werken eendrachtig samen, ik mail haar mijn invuloefening zodat ze haar teksten op de mijne kan afstemmen. Wanneer ik een tijdje later haar ingevulde vragenlijst retour krijg moet ik toch even slikken. Daar staat zwart op wit geformuleerd wat er allemaal niet goed gaat, dat ze zoveel begeleiding nodig heeft dat de klas – én de juf – er onder te lijden hebben. Ik klik het document weg, even mijn kop in het zand steken, even pauze.

Een dag later steekt de twijfel de kop op. Dat ík moet slikken om de teksten over het (non)functioneren van mijn oudste wil nog niet zeggen dat de indicatiecommissie daar natte ogen van krijgt. We hebben een superjuf die dochterlief voor het derde jaar met liefde begeleidt. Ze schrijft met zoveel respect over haar leerling dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat het haar moeite kost. Dat ze nu echter aan de bel heeft getrokken zegt mij genoeg. Maar de politiek vindt dat er teveel rugzakjes worden toegekend, dat scholen te gemakkelijk aanvragen. Dat betekent dat je héél duidelijk moet zijn. Ik lees het formulier nog een keer door, met andere ogen. Het valt me op dat juf nauwelijks duidelijk maakt hoeveel ze al doet, hoe lang al bezig is met de extra begeleiding. Misschien heeft ze dat zelf ook niet in de gaten, omdat het gewoon geworden is. Die valkuil kennen we inmiddels, daar tuimelen we niet meer in.

Na nog een nachtje slapen trek ik de stoute schoenen aan. Met wat inleidende prijzende woorden vind ik de moed om te vragen; “Vind je het goed als ik jouw tekst hier en daar wat scherper formuleer? Zodat het duidelijk wordt dat school handelingsverlegen is, zoals ze dat zo mooi noemen?” En tot mijn grote opluchting grijpt juf het voorstel met beide handen aan. ‘De remedial teacher geeft ook aan dat ik het te vriendelijk formuleer, ik heb het al bijgesteld maar als jij denkt dat je er nog iets mee kunt, dan graag!’ Ik schrap alle zou’s, misschienen, best wels en somsen. Voeg hier een daar een stellig bijvoeglijk naamwoord toe en plots schuiven de puzzelstukjes in elkaar. Zo moet het goed zijn. Handtekening hier, handtekening daar, een grote envelop en met voldoende postzegels en een dikke kus gaat het pakket op de brievenbus. Eén twee drie in Godsnaam.

Er zijn 22 reacties

  1. coby

    Avatar van coby
    Ja, even in en op de plaats kunnen gaan zitten van degene die moet beooordelen en wat die beslisser nodig heeft om tot een bepaalde conclusie te kunnen komen. Strategisch gedaan, ijskastmoeder. Niet eenvoudig als je ook betrokkene bent. En nu met en op hoop van zegen. Hoop en duim met je mee.

    Hartelijke sterktegroet, Coby

  2. yvonne

    Avatar van yvonne
    Toevallig kwam mijn zoon thuis met een boek dat hij moest lezen voor Engels:The curious incident of the dog in the night time,dit gaat over een 15 jarige asperger jongen,ik ben er in begonnen en het pakte me meteen,heel erg aangrijpend en ontroerend hoe zo’n jongen denkt,lijkt sterk op autisme trouwens. Maar waarschijnlijk ken je het boek al lang.In ieder geval maakt deze hele klas nu kennis met dit syndroom of hoe je het ook wilt noemen,want ze lezen het klassikaal.

  3. Karin

    Avatar van Karin
    Dat is een geweldig boek! Ik vond het toevallig in een winkel op een veerboot waar ik uit verveling stond te kijken. Ik begon te lezen zoals ik met alle boeken doe voor ik overweeg om ze te kopen en al snel was ik bij pagina 20…. en ben ik via de kassa naar een plek gelopen waar ik verder kon lezen.

    Het boek is niet oud, uit 2003 en is opgenomen in de lijst van 1001 van boeken die je gelezen moet hebben.
    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Curious_Incident_of_the_Dog_in_the_Night-time

  4. MvZ

    Avatar van MvZ
    Bij Thomas (11) is het een indicatie of thuis zitten….en de regering dan maar denken dat we het voor ons lol aanvragen….het voelt meer dan afschuwelijk, stapels, de zwakke kanten van je kind zo ijskoud op papier….
    …ze doen meer dan fantastisch werk op jullie school. De regering wil ze daar nagenoeg NIETS voor geven. Een schamel rugzakje vinden ze eigenlijk al te veel.

  5. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @Coby, de helicopterview blijkt onontbeerlijk, fijn dat je meeduimt!
    @yvonne en karin, het klinkt misschien wat bot maar er is vrij veel te lezen over asperger van binnenuit en wat het betekent voor de auti’s. Ik snap het nu wel, hoe het werkt, ik zie de struggle dagelijks van dichtbij. Waar zijn de verhalen, tips, begrip voor de ouders? Afijn, zo is dit blog ook ontstaan. Ik bedoel er verder niks vervelends mee.
    @MvZ, wat bedoel je precies? Heeft Thomas (nog) geen indicatie gekregen en is hij daarom thuis? Of kan/wil school niet meewerken om de voorwaarden te scheppen die nodig zijn? Ik knijp mijn handjes dicht met onze juf!
    @Wilma, waarvoor dank!

  6. lettie

    Avatar van lettie
    het blijft altijd verschrikkelijk moeilijk om dat niet-volgens-het-boekje op papier te zetten in harde droge woorden, ik weet het.Maar wie weet wat het oplevert..misschien komt er wel iets heel goeds uit voort? zo’n formulier is een zakelijk ding, maar als het leidt tot goede begeleiding voor je oudste, heiligt het doel, c.q. het papier de middelen..

  7. demio

    Avatar van demio
    Dat valt niet mee, lijkt mij, om alle emoties even opzij te zetten. Maar des te langer je met de problematiek om gaat des te beter dat waarschijnlijk zal lukken. Of vergis ik me?
    In mijn moeder situatie ben ik nooit zover gekomen dat ik dat kon, volgens mij.

  8. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @lettie, je slaat de spijker op zijn kop. Het voelt als het binnentreden van een geheel nieuwe wereld, door er zakelijk mee om te gaan lijkt het alsof ik de boel fles maar dat is geloof ik valse schaamte.

    @demio, het verschil met jouw situatie is waarschijnlijk dat het tijdelijk was, hoe bruut dat misschien ook klinkt. Ik bedoel natuurlijk dat je gelijk hebt dat de tijd meewerkt in het leren omgaan met de problematiek. Asperger gaat niet over dus daar zullen we samen met onze dochter een weg in moeten vinden.

  9. Mo

    Avatar van Mo
    Ik denk ook dat het goed invullen van formulieren een kwestie is van de juiste formuleringen. Dat geldt trouwens ook voor gesprekken met hulpverleners en dergelijke. Je moet er een beetje handigheid in hebben, en die schroom, die moet je zo goed mogelijk overboord zetten.

  10. Zusenzo

    Avatar van Zusenzo
    Duidelijkheid voor alles.
    Vrouwen zijn vaak (ik incluis) van de somsen, maaren en mitsen.
    Da’s heel fijn op empatisch vlak, maar je schiet er niets mee op wanneer er zakelijk gekeken moet worden naar zoiets als een “rugzakje”.
    Goed gedaan, die aanscherping.
    Het duurt effe, maar men leert aldoende : ))

  11. MvZ

    Avatar van MvZ
    @IJskastmoeder; de school doet zijn uiterste best en we hebben een indicatie, maar zelfs dan gaat het bijna niet. Uit louter goedheid mag Thomas nog komen, maar hij moet gewoon dringend naar het speciaal onderwijs, waar nog geen plek is. Het is puur goedheid van de school, zij zijn handelingsverlegen. Sommige scholen benaderden een kind als Thomas bijna met opzet zodanig dat hij echt niet meer kon blijven, weg moest en waarschuwden andere scholen in de omgeving. Moeder was dan de schuldige, selffullfilling prophecy, want dan krijg je toch eerder een depressie dan wanneer je niet overbelast wordt en van alle kanten de schuld krijgt. Niet in Rotterdam meegemaakt hoor. Ik ook niet! Van mensen gehoord elders waar ik wel eens kwam.
    Nu moet net een nieuwe indicatie komen. Komt die er niet, exit schoolmogelijkheden voor Thomas, zeker na de basisschool. Zo gaat dat. Ik leg me er bij neer dat niets zeker is en leef bij de dag. Maar goed de indicatie moet er komen, we hebben een rechtsbijstandverzekering. Ik wil alleen maar zeggen; zelfs hoger op de wachtlijst ben je zijn mogelijkheden nog niet zeker. Bovendien wil de regering nog verder gaan bezuinigen op speciaal onderwijs. Ik voel dat Thomas zeer afhankelijk en kwetsbaar is van instanties en mensen die hier en daar werken. Ik ben blij dat jij zo goed blogt, het is keidhard nodig.

  12. Anne d'Ore

    Avatar van Anne d
    wat leer jij snel,
    en nee je flest de boel niet als je koel en zakelijk bent,je zet gewoon de noodzakelijke stappen en je emotie even op een laag pitje.
    goed zo, ik duim voor je.

  13. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    Wat fijn dat jullie allemaal telkens weer langskomen en me bemoedigend toespreken. Toen ik met mijn blog begon had ik nooit bedacht dat het schrijven zo’n aangenaam bijeffect zou hebben 😉 Dank je wel, het doet me meer dan ik zeggen kan!

  14. Oliphant

    Avatar van Oliphant
    De worsteling om voor je eigen kind het beste te bereiken is zoooo herkenbaar. De problemen mogen steeds iets anders liggen, maar de essntie is dezelfde: wat kan ik doen om het voor mijn kind leefbar te maken.
    prachtige strijd en mooi verteld. Mijn lieve zoon zal voor de tweede keer gaan blijven zitten, ondanks alle begeleiding en goede wil. Zijn zus, twee jaar jonger, zit parallel en heeft een goed rapport. Weer een nieuwe dimensie van dit probleem. Aandachttekortstoornis, ga er maar aan staan…
    Maar gelukkig heeft hij 10 vrienidinnen, ook wat waard. Maar zelfs dat geeft weer perikelen.
    Sterkte en groet, O.

  15. Karin

    Avatar van Karin
    IJskastmoeder, natuurlijk is er veel te lezen. Ik probeerde aan te geven dat dit niet zomaar weer een boekje over Asperger is.
    Ik vond het het echt heel bijzonder geschreven en dat probeerde ik uit te leggen. Take it or leave it, zonder bot te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *