De borrels in de kroeg, de verontwaardigde reacties van mijn koorgenoten, de bemoedigende woorden van mijn beste vriend – ze zijn lief en fijn maar verzachten niet. Hun collectieve boosheid over wat er is gebeurd, is goed bedoeld maar ik kan er niks mee. Ik voel me ondankbaar en verschrikkelijk alleen. Tuimel ten lange leste met een vol hoofd mijn bed in. Manlief is diep in slaap. Allang. Tegen zijn gewoonte in, is hij vroeg naar bed gegaan. Ook een […]
Het is donderdag. Zingen dus. Ook al heb ik net gehoord dat school mijn dochter niet meer wil. Als ik thuisblijf zal ze daar niets van begrijpen ‘waarom blijf je thuis, je moet toch zingen?’ Dus zwerf ik aangeslagen door de stad. ‘Ben later, moet mezelf even bijeen grabbelen. Zojuist gehoord dat dochter van school wordt gestuurd’, sms ik de voorzitter en mijn koorbuurvrouw. Toen we thuiskwamen van het gesprek met de rector stond ze ons ongeduldig op te wachten: […]
‘Mama, ik voel me niet lekker’, zegt ze als ze thuiskomt van haar danstraining en zich oprolt onder een dekentje op de bank. ‘Dat weet ik lieve kind, naar voor je. Kom, pak je spullen, we gaan naar het logeerhuis.’ Ik voel me een hardvochtige bitch. Ik weet dat ze niet ziek is. Ik weet dat ze straks als ze er eenmaal is als een blad aan de boom omdraait. Net als die kindjes die huilend worden achtergelaten op de […]
Zo, wat gaat het goed mijn kleine meisje. Nou, klein, laat dat kleine maar weg. Haar voeten zijn inmiddels groter dan die van mij (al vraag ik me af, of ze in mijn schoenen zou willen staan). Nog even en ze kan uit huis, wat zal het stil worden hier. Daar kan ik nou wel grapjes over maken maar we moeten haar nog wel zover krijgen. Terwijl ik mij met mijn koffie verkeerd ’s avonds op de bank installeer schieten […]
‘We hebben meteen uitgezocht of er binnenkort een groep start waar uw dochter aan kan deelnemen. De wachtlijst voor de psycho-educatie is een jaar. Het is een groep voor 9-12 jaar, uw dochter is nu elf dus tegen de tijd dat ze aan de beurt is, is ze al te oud. Het lijkt me niet zo zinvol om haar daarvoor in te schrijven.’ De blijdschap over de snelheid waarmee ik de mail heb gekregen van de assistente van de kinderpsychiater […]
Ik loop door de stad, op weg naar mijn koor. De donderdagavond heb ik heilig verklaard, wat er ook gebeurt, die avond ga ik zingen. Maar vandaag loop ik met lood in mijn schoenen. Het gesprek met de kinderpsychiater laat me niet los. Eigenlijk was mijn vertrek zojuist één groot pleidooi voor haar suggestie om met medicijnen te starten. Mijn oudste klampte zich huilend aan me vast toen ik wilde gaan en mijn map en standaard inpakte. ‘Je mag niet […]
Daar zitten we weer. Wat een verschil met het adviesgesprek van vijf jaar geleden. Ik voel me zoveel sterker geworden, alsof ik gegroeid ben in mijn rol als ouder van een kind dat niet volgens de boekjes grootgroeit. Ik ben benieuwd of de bevindingen van de kinderpsychiater overeenkomen met wat wij dagelijks thuis ervaren. Deze keer was het diagnosetraject immers vooral bedoeld zodat zij ons en onze dochter leren kennen en niet zozeer omdat wij met de handen in het […]
‘Straks gaan we voor het eerst op je nieuwe school naar het groot overleg. Natuurlijk niet met alle leerkrachten, dat gaat niet op de middelbare school. Maar wel met je mentor, de burgklascoördinator, de zorgcoördinator en de ambulant begeleider. En dan natuurlijk papa en ik. Wil je ook mee?’ Ze aarzelt even maar schudt dan gedecideerd haar hoofd. ‘Hoeft niet’, zegt ze. ‘Moeten we iets namens jou zeggen?’ ‘Eh, nee, ik zou niet weten wat.’ Oh ja, te open vraag, […]
“Denk je dat we moeten wachten op de open dagen of zouden we al eerder op scholen kunnen rondkijken om te zien of ze geschikt zijn voor ons meisje?” Gevalletje open-deur-vraag en toch moest ik hem stellen aan de leerkracht van groep acht. Ik bedoel, alle ouders zijn natuurlijk benieuwd waar hun kind straks terecht komt en ik kan me dus voorstellen dat middelbare scholen er niet op zitten te wachten om met allerlei ouders vooraf gesprekken te voeren. Maar […]
Wat een zalige nazomerdag, precies zoals je hoopt dat de dagen eind september zijn. Knisperend fris in de ochtend, loom en lui midden op de middag. Als mijn oudste uit school komt op haar slippers zie ik dat haar voeten pikzwart zijn. ‘Ga jij eerst maar eens even je voeten schrobben!’ zeg ik haar en ik voorkom nog nét dat ze met haar zwarte voeten languit op de bank ploft. Heerlijk zo’n school aan de rand van het bos maar […]