“Mam, mag ik koffie zetten voor jullie?” Het gaat heel goed met het meisje. Is het de structuur van school die haar na de zomervakantie goed doet? Heeft ze zich gelaafd aan de zon (deze zomer?) of is het een groeisprong die maakt dat ze zo aanspreekbaar is? Ik weet het niet, het kan me even ook niks schelen en ik geniet met volle teugen. Na deze moeizame zomer is dat welverdiend dunkt mij.
‘Goh, nu ik je toch op school tref, mag ik je even wat voorleggen’ vraagt een vader me op het schoolplein. ‘Onze dochter komt de laatste tijd thuis met verhalen en woorden die niet echt leeftijdsadequaat zijn, ik zal maar zeggen nogal grof en het gaat vooral over seks. Ze trekt op school nogal veel op met jouw dochter, het lijkt me wat vreemd hoor maar zou het kunnen dat het bij haar vandaan komt?’ KRAK, eerste barst. Dapper zoek ik woorden om mijn dochters fascinatie voor schunnigheid context te geven. Ik zou eigenlijk bij de buurvrouw langsmoeten maar ik wil niet, ik heb geen zin, het gaat thuis net zo goed. Ik sluit mijn ogen.
“Mam, ik stond alweer op het bord en ik moest zelfs nablijven. Ja ik weet ook niet wat het is maar ik ben erg stout op school de laatste tijd. Gelukkig heb ik nu een wiebelkussen, misschien helpt dat een beetje.” KRAK, barst twee. Nou ja, vorig jaar was het thuis lange tijd hommeles en ging het soepeltjes op school, het mag ook wel eens omgekeerd zijn. Ik sluit mijn ogen.
“Het is zo erg, ik kan het echt niet verte-he-ellen” snikt mijn meisjelief en haar verdriet golft recht mijn hart in. “Steeds als het stil is komt er een geluid in mijn hoofd. Het wordt dan steeds harder en het houdt maar niet op, ook niet als ik ‘stop!’ zeg, dan wordt het alleen maar harder. En het zegt ook dingen tegen me, het is eigenlijk een soort stem. Overdag is het een vrouw en ’s nachts een man. Het is echt zo naar, ik wil dat niet meer.” KRAK, de derde barst. Ik kan mijn ogen niet langer sluiten.
(wordt vervolgd)
Weet even niets te zeggen. Dit is moeilijk.
Sluit je ogen maar niet.
Het is net menselijk.
Maar dan op hoog nivo, onwezenlijk bijna.
Niemand kan er wat aan doen dat die mensen zoveel zorg nodig hebben om ‘zichzelf’ te worden. Als ze die kans ooit al krijgen. Ook jij niet.
Succes, want zoiets is geen kattepis. Ik sluit mijn ogen even mee, want uw verhalen raken mij.
Succes!
Volgens mij had je die eerste twee keer ook je ogen al niet gesloten. Juist het feit dat je er heel open mee omgaat – voor zover ik het beoordelen kan natuurlijk – zal haar het meest helpen. Maar de machteloosheid die je voelt moet enorm zijn.
Reactie is geredigeerd
Kan me zo voorstellen, ijskastmoeder, dat je even niet wil horen en zien. Even wilt ademhalen en genieten en niet alleen maar moeilijk, moeilijk , moeilijk. Wat je lieve dochter vertelt, is heel moeilijk en verdrietig. Maar dát ze je het vertelt, dat raakt me ook. Dat vind ik heel bijzonder. Maar kun je haar hiermee helpen? Hoe ga je hiermee om? Vragen die voor jou levensgroot op je bord liggen. En waar je inderdaad je ogen en je hart niet voor kunt sluiten. Sterkte!
Hartelijke groet, Coby
Reactie is geredigeerd
Dank voor jullie hartelijke ondersteunende reacties. Voor vandaag zijn de woorden even op. Ik ga mijn oogjes dicht doen voor de nacht.
de eerste keer dat je je ogen sloot, telt voor mij niet mee. Toen ik op de lagere school zat vond ik een ouderavond, waar mijn onderwijzer en mijn ouder overleggen over mij, terwijl ik er niet bij ben, een gemene samenzwering.
Misschien wel een noodzakelijke samenzwering achteraf gezien, maar ik hou er niet van.
De twee andere keren gaan over de woorden van je meisje, ik wacht af
Klinkt heel ernstig, iets wat je niet zelf kan oplossen.
ik hoop dat je lekker geslapen hebt.
sterkte Z
ik vind de naam ijskastmoeder mooi gekozen; helemaal niet koud. een ijskast is een voortdurende bron van voedsel, dat kun je ook figuurlijk zien..
Och toch. Ik kan het eigenlijk niet vertellen, maar uiteindelijk stelt ze zoveel vertrouwen in je dat ze het toch doet. Moedig kind!
En nu?
Veel meer dan voorgaande reageerders heb ik niet aan te bieden. Maar ik wil je even een aai over de bol geven voor vandaag, om vol te houden.
oh ijskastam, wat had ik je nog wat luwte gegund, nu moet je weer volop alert zijn, adem inhouden soms, eerst denken voordat je op haar reageert met een constante ongerustheid omdat je voorbereid wilt zijn op… tja…op nog meer… hou je taai, ze vertouwt je en dat is zo belangrijk
Oei wat gaat er komen, sterkte.