cupcakes‘Wat komt ze dan doen? Ik heb Carla toch al?’ ‘Carla is voor op school. Het is een soort Maarten, weet je nog, die ging altijd leuke dingen met jou doen.’ ‘Nou, zo leuk was dat ook weer niet. Ik moest altijd iemand uitnodigen om mee te spelen en dan ging hij zich er mee bemoeien. En hij was nog lelijk ook. Is Nathalia wel mooi? Heeft ze lange haren en wat voor kleren draagt ze? En wat gaan we doen dan? Ik wil dat helemaal niet, waar is dat nou voor nodig, ik mag toch zeker zelf weten wat ik doe! Kan Maarten niet gewoon terugkomen dan?’ Pff, dat is een heleboel tegelijk, waar zal ik op ingaan en wat laat ik rusten. Ze staat helemaal in de anti-stand en ik kan moeilijk zeggen dat we iets willen opbouwen zodat we er in slechte tijden wat aan hebben. Daar heeft zij geen boodschap aan. En wie zegt dat die slechte tijden terugkomen? Ik heb weliswaar bedacht dat dit een goed idee is maar hoe het straks uitpakt, geen idee…

Ik heb wel een goed gevoel bij die Nathalia. Ze is een vrolijk springding, net afgestudeerd en tijdens haar studie al gerecruteerd door het bedrijf dat thuisbegeleiding biedt, omdat ze opviel als stagiaire. We krijgen er meteen ook een andere coach bij voor onszelf en ze doen ook aan brusjes-begeleiding. De full package dus. Het is even slikken om zo met zijn allen de molen in te gaan. Ik ken het bedrijf al een beetje. Dat scheelt. Stel je voor dat je ‘out of the blue’ al die professionals je huis in geschoven krijgt. Natuurlijk is er eerst wel een kennismakingsgesprek, maar toch. Staan ze je opeens op je vingers te kijken. Ja ja, dat gaan ze bij ons dus ook doen. Word ik ook wel een beetje nerveus van. Dat ons huishouden plotseling wordt vastgelegd in verslagen die ergens op een server staan en gedeeld worden met weet-ik-wie.

‘Misschien wil Nathalia wel cupcakes bakken met jou’, verzin ik listig een activiteit die ze graag doet en waar ik meestal te weinig moed voor heb om het met haar te doen. ‘Mogen we ook gaan shoppen?’ vraagt zij op haar beurt gehaaid. ‘Shoppen zonder kopen mag altijd, ook een leuk idee!’ Plotseling staat de komst van Nathalia niet meer ter discussie, het gaat nu over ‘wat gaan we doen’. Volgens mij hebben we een grote stap voorwaarts gezet. Hoera!

 

Er zijn 4 reacties

  1. Martine

    Ik heb zelf Asperger en sinds heel recentelijk hulp via Plushome. Lieve meiden van ongeveer mijn leeftijd die me helpen met alles wat ik raar, moeilijk en onbegrijpelijk vind. Onlangs zat ik met één van mijn begeleidsters op een terrasje en flitste het door me heen: “Had ik dit als kind maar gehad…”. Dus ik wilde je laten weten dat ik het heel mooi vind dat jij je zo kwetsbaar opstelt om een stukje veiligheid en plezier te vinden voor je dochter. Petje af. Ik hoop dat het heel goed zal klikken met Nathalia en dat zij nog heel lang bij je meisje zal kunnen blijven! 🙂 Take care.

    1. IJskastmoeder

      Slik, je reactie raakt me zeer Martine, dankjewel. We hopen haar op deze manier een stevige basis te geven, in de hoop dat ze daar verderop in het leven de vruchten van plukt. Dus als jij dan zegt ‘had ik dit als kind maar gehad’, dan sterkt me dat dat we op de goede weg zitten. Maar weet ook; het is nooit te laat Martine, fijn dat je nu het gevoel hebt geholpen te worden. Sterkte met het vinden van je weg daarin!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *