Oudste is vier en wordt uitgenodigd voor haar eerste heuse verjaardagpartijtje. Een ouder stelt voor om te poolen omdat de jarige een dorp verderop woont. Hè wat een zijn we toch op een fijne school terecht gekomen denk ik nog. Hij rijdt héén, ik zal ophalen. Wanneer ik aan het eind van de middag denk 3x fout gereden te zijn en toch goed blijk te zitten op de doodlopende weg het bos in, blijkt het feestvarken hartje-bos op een gekraakt terrein in een opgeleukte bouwkeet te wonen. En hij had de hele klas uitgenodigd. Het schaamrood stijgt me nog naar de kaken, we wisten het echt niet. Ik neem een volslagen hoteldebotel meisje mee naar huis, met als schrale troost dat ze dit keer geen uitzondering is.

De daarop volgende kinderfeestjes zijn tot mijn opluchting ontroerend onschuldig met evenveel gasten als de jarige oud wordt, met spelletjes en pannenkoeken. En veel geknutsel bovendien dat ongetwijfeld vooral door de overactieve moeders voorbereid én afgewerkt wordt. Mijn meisje heeft namelijk een broertje dood aan knutselen en komt toch steevast met de meest indrukwekkende resultaten thuis.

Nu de vriendjes groter worden voldoen de low-profile blijkbaar niet meer en worden de feestjes steeds avontuurlijker. Daar doe je mijn dochter geen onverdeeld plezier mee. Een speurtocht is tot daar aan toe maar als er dan een grotere broer is die zich wel heel erg inleeft in zijn rol als gemene boef dan kruipt mijn meisje het liefst in de hoogste boom en is er met geen stok meer uit te krijgen. Tot verbazing van de moeder van de jarige die zegt dat de verkleedde broer met masker toch vooral enthousiast had meegedaan. Meisjelief verheugt zich nog steeds wanneer ze uitgenodigd wordt maar wil voortaan wel graag weten waar ze aan toe is. Ze houdt niet van verrassingen, en ach, daar is eigenlijk wel wat voor te zeggen, toch?

Er zijn 8 reacties

  1. moeder met hond

    Avatar van moeder met hond
    Misschien begrijp ik het niet goed, of heb ik iets gemist, maar mensen die in een bouwkeet op een gekraakt terrein wonen hoeven toch niet fout te zijn? En dan nog, jij hoeft je daarvoor niet te schamen!
    Ik hoop trouwens dat je spruitje er snel overheen gekomen is.

  2. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @mmh, ik bedoel niet te zeggen dat ’t foute mensen zijn maar op zijn minst een ongebruikelijke woonsituatie waar ik misschien eerst poolshoogte had moeten nemen? De 28 kinderen die daar op dat tamelijk onoverzichtelijke terrein door elkaar heen springen maken het er bovendien niet veiliger op. Ik voelde me in elk geval een ontaarde moeder dat ik van tevoren me niet wat meer had afgevraagd waar mijn dochter terecht zou komen.

    @app (toch handig die sjabloontjes), ken je die reclame van Hans Anders waarop een man de verrassingen voor zijn surprise-party voorbereid? Is mijn dochter op het lijf geschreven!

  3. Marlis

    Avatar van Marlis
    Mijn jongste is net vier en heeft zijn eerste ‘mag ik bij Pietje spelen-avonturen’ al achter de rug. Ik snap inmiddels ook wat je bedoelt met dat gevoel dat je misschien eerst even poolshoogte had moeten nemen 😉

  4. norman

    Avatar van norman
    Ik vind het een leuk verhaal. En er is ook weer zoveel uit te halen.

    Want je dochter lijkt meer op jou, dan ik me voor mogelijk zou houden. Wie trekt nu de conclusie op basis van 1 gebeurtenis, dat je voortaan de locatie moet controleren? Wie trekt nu de conclusie, dat je een ontaarde moeder bent, omdat je niet van tevoren hebt gecontroleerd? Wie trekt nu de conclusie dat verjaardagsfeestjes maar uit net zoveel mensen mag bestaan als de jarige oud is geworden?

    Ik kan me dan ook wel een beetje voorstellen, dat je dochter controle neigingen heeft, want die heb je zelf ook. Zo ver valt de appel dus ook niet van de boom. In zekere zin is je dochter dus een mooie spiegel voor jezelf. Je kunt waarschijnlijk meer van je dochter leren over jezelf, dan jij haar ooit zult kunnen leren. Maar dat is geen probleem zou ik zeggen, zolang je maar je verwachtingen bij stelt.

  5. Daan

    Avatar van Daan
    Hihi, misschien moeten we wel in het bos in een veredelde bouwkeet gaan wonen. Je daar een jaar op voorbereiden, en haar ook, en dan valt de gewone wereld reuze mee;-))) Ja, dat beeld van Hans Anders, mijn ogen gaan open!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *