‘Mama, ik wil ook op hyves, kun je me helpen?’ Opgetogen zit ze achter het beeldscherm, de openingspagina van Hyves staat al klaar. Het overvalt me. Ik vind haar vriendschappen in het echte leven al zo gecompliceerd te managen, krijgen we straks ook nog een hele virtuele vriendenschaar in de schoot geworpen. Ik weet niet of ik dat erbij kan hebben. ‘Daar moet ik eerst even over denken’ probeer ik – tegen beter weten in – tijd te winnen. ‘Hoezo?!’, is haar verontwaardigd commentaar, ‘ik ben al bijna tien, ik mag dat heus wel, Sandra had al hyves toen ze acht was, waarom mag ik dat dan niet?’

 

Door mijn hoofd flitst: Weet je nog hoe je het op habbo voor elkaar kreeg om telkens binnen vijf minuten verstrikt te raken in hopeloze ruzies? Hoe vervelend het was toen een clubje zogenaamde vriendinnen je niet alleen op het schoolplein maar ook op habbo wist te pesten? Hoe boos je kon worden om hun flauwe grapjes en er telkens weer intuinde als ze je vroegen ‘mee te doen’? Ik kan zo een lange lijst bezwaren opsommen, maar daar schiet ze niks mee op, dus ik zwijg en denk na.

 

‘Mama, toe nou, zeg nou iets. Mag ik nou op hyves? In mijn nieuwe klas straks zit iedereen erop, dat lijkt me zo leuk.’ Zonder dat ze het weet opent ze daarmee een deur in mijn hoofd. Als ze na de zomervakantie naar haar nieuwe school gaat is het misschien wel leuk om alvast wat contacten te hebben gelegd. Als ik ernaast ga zitten, kan ik haar daarin een beetje sturen en op gang helpen. Op het schoolplein gaat dat niet meer, een 7e groeper mijdt zijn ouders zoveel als het kan in het openbaar. ‘Weet je wat, ik ga vanavond eens uitzoeken hoe dat allemaal werkt en dan laat ik je morgen weten of het goed is.’ Ze springt een gat in de lucht en kijkt meteen op de klok of het misschien al bedtijd is. Pff, waar beginnen we nu toch weer aan.

 

Er zijn 11 reacties

  1. lisetteschrijftovernld

    Avatar van lisetteschrijftovernld
    Verbieden werkt averechts. Op zakelijke toon voor- en nadelen bespreken, tijd begrenzen en afspreken dat ze bijzonderheden meldt en dat je mag meekijken helpt wel.
    Kijk of je haar er soms van kunt afleiden met online of offline activiteiten die te maken hebben met haar fieps. Als ze die tenminste heeft.
    Sterkte.

  2. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @lisette verbieden is niet de insteek, ik had gehoopt op uitstel. Het gaat me niet zozeer om de hoeveelheid tijd achter de computer alswel de kans op nog meer miscommunicatie in het sociale leven.

    @catharina (of ben je nu zelfverklaard heks geworden?) hyves heeft voor zover ik heb kunnen achterhalen geen minimumleeftijd, helaas 😉

    @assyke, dank voor je compliment. Altijd, dat is alomvattend, maar in het begin zeker wel veel. Om samen de weg te vinden. Gelukkig staat de computer in de huiskamer dus ik hoef er niet steeds op een krukje naast. Of ze dat goed vindt? Als ik dat als voorwaarde stel accepteert ze dat (nog), soms is autisme wel handig 😉

  3. lisetteschrijftovernld

    Avatar van lisetteschrijftovernld
    @ IJskastmoeder, ik begrijp je, ik vond ook niet dat je iets verbood en je doet het prima! Die miscommunicatie is inderdaad een enorme zorg, en daarom moet je ook er bij zijn. Tijd begrenzen is een manier om dat zelf vol te houden of voor jongeren die er echt veel te lang achter zitten.
    Ik probeerde uitstel via de fieps te bereiken, en dat lukte ten dele. Maar bij elk kind werkt weer iets anders en dan moeten die fieps er wel zijn…..straks is er huiswerk op de middelbare school. Mits zij behoefte heeft om dat bij te houden scheelt dat weer anderhalf computeren uur per dag…pff….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *