‘Als je wil mag je op paardenkamp.’ Ik zeg het zo luchtig en zo neutraal mogelijk want ik weet dat ik maar één kans krijg. ‘Echt waar? O joepie!’ reageert ze enthousiast. Pff, de eerste drempel is genomen. ‘Maar hoezo dan? En wanneer is dat dan? En wie gaat er nog meer mee?’ ‘De paardenjuf organiseert een kamp in de eerste week van de zomervakantie en ze vroeg of jij daar misschien ook zin in had.’ ‘Haha, natuurlijk heb ik daar zin in! Mag het echt?’ ‘Ja hoor’ zeg ik droog terwijl inwendig de jubel losbarst. De dagen daarop vertelt ze aan iedereen die het maar horen wil, en ook als ze niet geïnteresseerd zijn maar dat terzijde, dat ze op ponykamp gaat. Ik ben zo blij met dit initiatief van de paardenjuf. Ik had al wel gezocht naar auti-vakantieweken maar het is lastig om iets te vinden waarvan ik denk dat het past bij onze extraverte intelligente en ondertussen o zo angstige jongedame van bijna tien. Het wordt heel kleinschalig; 3 meiden, kamperen naast de paardenwei, veel structuur en wat ik ook fijn vind is dat ze mijn kind al zo goed kent. Toch durf ik het formulier nog niet definitief in te leveren.

 

Een week later check ik opnieuw of ze het écht wil. Ik zou haar ook gewoon kunnen opgeven, dan moet ze wel. Maar ik wil zelf niet het gevoel hebben dat ik haar dwing, dat ik haar wegstuur. Stiekem heb ik het plan om de jongste de kans te geven samen met papa en mama op stap te gaan. Naar een bestemming van háár keuze. Dat zou geweldig zijn, maar ik durf er niet zomaar op te rekenen dat de oudste daarmee instemt. Hoezo instemmen, hoor ik mijn man al zeggen. Ze is bepalend genoeg, mogen wij ook eens voor onszelf kiezen? Ik vind dat moeilijk. Ik ben blij dat ze het op de logeerweekenden zo fijn heeft want ik zou het niet verdragen haar daar met tegenzin naar toe te brengen. En dit zijn zes nachtjes, dat is lang hoor als je het niet naar je zin hebt.

 

‘Dus ik kan Lucia laten weten dat je meegaat op kamp?’ ‘Ja tuurlijk, had je dat nog niet gedaan dan? Hoeveel kinderen gaan er eigenlijk mee? Twaalf? Twintig? Sandra zegt dat het echt supergezellig is met zo’n grote groep, zij is vorig jaar al een keer op ponykamp gegaan, leuk hè! Waar is het eigenlijk? Komt Sandra daar ook? Zal ik vragen of Anke ook meegaat?’ De vragenstroom houdt maar aan, ik krijg geen kans om ook maar ergens antwoord op te geven. Het plaatje in haar hoofd ziet er inmiddels heel anders uit dan hoe het in werkelijkheid zal zijn. Hoe krijg ik dat nou weer soepeltjes rechtgebreid?

Er zijn 14 reacties

  1. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    De paardenjuf is (equi)therapeut en heeft gekeken welke drie kinderen ze geschikt vindt om samen een week door te brengen. Doel is om het samen fijn te hebben maar ook om van/aan elkaar te leren. Het heeft dus heel weinig met een ‘echt’ ponykamp te maken maar daar zou mijn meisje ook echt niet kunnen functioneren (ze doet er om te beginnen 20 minuten over om op een paard te durven). Low-key, veel aandacht en zeer deskundige begeleiding. Maar dat verkoopt niet aan een kind toch, dus noemen we het een kamp 😉

  2. lisettexoverxnld

    Avatar van lisettexoverxnld
    Selecteer zorgvuldig met wie je kind mee gaat. Onze zoon is niet meer op kamp of weekend mee te krijgen na een minder goede ervaring in een logeerhuis… lekker zuinig voor de overheid, spaart weer PGB uit….
    Dat selecteren zit bij jullie wel goed, je kent de mensen. Maar ik zeg het voor eventuele lezers die nog een adres aan het selecteren zijn.
    Veel plezier gewenst voor je dochter!!!

  3. Catharina Anna Maria van Vliet

    Avatar van Catharina Anna Maria van Vliet
    Fijne vakantie!

    Wij noemend dat een win-win sitatie. Jongste zoon ging vorig jaar onverwacht een week op camp met scouting en dat werd voor ons een onverwacht weekje camperen in Zuid-Engeland!

  4. smokey

    Avatar van smokey
    IJskastmoeder, je hebt een en ander in dit stukje goed uitgelegd. Als leek op dit gebied kon ik me zelfs een beetje in de situatie verplaatsen en heb er wat van opgestoken. Het lijkt een beetje op watervrees en dan tóch een moedige sprong wagen. Ik las ook over het cijferlijstje dat je dochtertje invulde.

  5. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @lisette, dat is zeker belangrijk, regelmatig denk ik wel ’s dat ik er te zwaar aan til, een overbezorgde moederkloek ben maar voor kinderen met een gebruiksaanwijzing is het scheppen van goede randvoorwaarden ontzettend belangrijk om de kans van slagen ietwat te vergroten. Jammer dat je zoon zo’n slechte ervaring opgedaan heeft. Weet dat met moed, geduld en wijsheid (en betrouwbare hulp van buitenaf) het niet onmogelijk is om alsnog goede ervaringen op te bouwen. Zorg dat de cocon niet steeds nauwer wordt zodat je zelf ook kunt blijven ademhalen!

    @Moon, dapper hè van ons allemaal 😉 Fijn nieuwjaar!

    @CAM, idealiter wordt het een win-win situatie, nou en of.

    @smokey, dank je wel voor je complimenten en hartelijke reactie. Dat lijstje ja, dat is mijn dochter ten voeten uit…

  6. coby

    Avatar van coby
    Ben heel benieuwd maar de randvoorwaarden zijn goed, zo komt het op me over.
    Ik hoop dat je dochter een hele goede ervaring heeft. Dat verruimt weer. Maar eerst er naar toe “breien” inderdaad…
    Alle goeds voor 2010 voor jou en je man en dochters uiteraard.

    Hartelijke groet, Coby

  7. lisettexoverxnld

    Avatar van lisettexoverxnld
    Hallo IJskastmoeder, school gaat gelukkig en dat is het belangrijkst. En aangezien onze zoon nu al roept dat hij na enen ook naar schoolfeestjes wil….(mag uiteraard niet), hebben wij af en toe ook stilte in huis. Alleen moet je er dan wel even uit als hij thuis gebracht is…..
    Maar goed, dat is een uitzondering bij Asperger. Het heeft zo ver kunnen komen omdat hij altijd goed gesteund werd door klasgenoten, op de basisschool al. Tot nu toe redelijk gesocialiseerd. Zo zie je wat voor invloed een goede leraar kan hebben…..
    Onze zoon is dan wel extreem rigide.Wijkt de routine iets af van het gewone dan krijg je hem bijna niet naar school. Hoe leuk hij het daar ook vindt….Op dagen dat de routine klopt gaat hij op eigen initiatief de deur uit.
    Nogmaals, ik hoop dat je dochter het er goed naar haar zin heeft.

  8. Mephisto

    Avatar van Mephisto
    Die gaat een levensverandende situatie tegemoet 🙂
    Geen 20 om te controleren (hoe meer, hoe beter en hoe groter de anonimiteit), maar 3 om naar te luisteren. Oeps, luisteren? Kán dat wel?

  9. Jacqueline

    Avatar van Jacqueline
    Wat leuk om te lezen dat ze zo enthousiast is! Hopelijk komen er niet te veel beren op de weg… wellicht is het een idee om met de paadenjuf het precieze programma op papier te zetten voor je dochter zodat ze precies weet wat ze kan verwachten? Dat werkt bij ons meestal goed. Ik voel me precies als jij ook vaak een overbezorgde moederkloek(en ben er van overtuigd dat veel mensen dat ook vinden haha) maar het is bij onze kids ook nodig dat je op voorhand al alle scenario’s de revu laat passeren dus dat sluipt er dan in. Voor Lisette, ook wij hebben iets soortgelijks meegemaakt met logeeropvang dat ging over douchen en het heeft een heel jaar geduurd voor onze zoon weer alleen durfde douchen laat staan naar een weekendopvang gaan. Gelukkig zijn er ook hele goede organisaties dus geef de moed niet op!

  10. jolanda

    Avatar van jolanda
    Wat goed dat ze zelf wil op een paardenkampje leg het haar nog een keer goed uit hoeveel kinderen er meegaan . Vraag aan de paardenjuf of ze foto’s van een eerder kampje heeft en wat ze de hele dag doen
    s,morgen-s’middags-sávonds en dat ze een goed totaalbeeld krijgt Wat ik zelf bij mijn kinderen doe is ze het verhaal/aanstaande belevenis laten herhalen wat ik zeg en dan verbeter ik ze want vaak is wat ze een keer zelf hebben gezegt beter word
    opgeslagen [in hun verwarde hoofdje] Ik zelf ga veel met de kinderen op reis met vliegtuig /auto/ trein
    Goed voorbereiden kinderen(folders hotel/internet/foto,s) gaan ze graag mee en lukt het onderweg niet zijn ze aan het wiebelen maar dan heb ik zelf zo iets wiebelen maar !!!!!!( ik heb er geen last van)
    Ik wens ze veel sterkte met het voorbereiden van het paardenkampje

    jolanda moeder van dochter 9jr (add) zoon 5jr (audi) zoon 4jr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *