Op het schoolplein wordt druk gespeculeerd waar de ouderavond over zal gaan. Behalve één denkt niemand serieus dat juf weg zal gaan. Dat stelt me alvast een beetje gerust. Misschien komt er een duidelijker duoschap? Dit jaar is het nogal mislukt om de uren die juf eigenlijk niet werkt goed op te vangen. Met als gevolg dat ze, zo verantwoordelijk als ze is, dat grotendeels zelf opgevangen heeft. Maar ze heeft natuurlijk niet voor niks gekozen voor minder uren dus daar zal ze nu misschien paal en perk aan willen stellen? ‘Vergeet niet dat ze al eerder een burn-out heeft gehad’, zegt een ouder opeens. Dat is nieuw voor mij. Daar schrik ik van, ik vrees dat ze dit jaar onmogelijk veel van zichzelf gevergd. Ik maan mezelf tot kalmte. Juf is 50+, die kan heus wel goed voor zichzelf zorgen.

’s Avonds is de opkomst groot, we proppen ons met zijn allen op de kleine stoeltjes in de kring. Kopje koffie, lekkers van de klasseouders erbij, niks aan de hand, bijna een ouderavond als altijd. Ik laat me erdoor in slaap sussen, het zal heus wel meevallen. Maak je toch niet zo snel zo druk, spreek ik mezelf nog toe.

Dan neemt juf het woord en ik hoor vanaf de eerste toon hoe zorgvuldig ze haar woorden kiest. Ze weet al wat ze gaat zeggen maar nog niet precies hoe. Haar zoeken doet mij alvast wennen aan de boodschap die komen gaat. Dat ze heel veel van deze klas is gaan houden, dat het geen gemakkelijke klas is met met enorme nivoverschillen en bovendien vier rugzakjes en vijf gediagnosticeerde dyslectische kinderen, dat ze het zo graag zo goed wil doen voor de klas, hoe onmogelijk het is om een off-day te hebben, hoe ze steeds vaker met migraine voor de klas stond, dat ze niet meer uitgerust raakt, hoe het haar aan het denken heeft gezet over het werken voor de klas en
dat ze tot de conclusie is gekomen
dat ze stopt
helemaal
nooit meer voor de klas.

Haar lipt trilt, haar ogen kunnen ons niet langer aankijken, het verhaal stokt. Dappere ouders knikken haar bemoedigend toe. Het aanwezige bestuurslid neemt het naadloos over. Bevestigt het verhaal, onderstreept dat de school de zwaarte van de klas onderkent en daar voor de invulling van de vacature rekening mee zal houden. Dat er ingezet wordt op een een full-timer met een vaste klasse-assistent…………..

De rest glijdt langs me heen. Mijn eerste intuïtie klopte maar ik wilde zo graag luisteren naar mijn verstand. Nu moet ik het even laten aankomen en mezelf vermannen zodat ik tegen juf kan zeggen dat ik het snap, dat het haar toekomt, dat ik haar alle moed en wijsheid toewens.

Koffiepauze. Ik ga naar haar toe, naar de vrouw die mijn dochter zo fantastisch begeleid heeft op school. Die haar drie waardevolle jaren heeft gegeven die niet meer afgepakt kunnen worden. Die ik in die eerste zomervakantie voor het plankje boeken over autisme aantrof in de bieb. Ik wil haar zeggen dat het goed is. Ik kijk haar aan, haal diep adem, begin mijn zin om haar te bedanken en dan-

Dan flap ik eruit dat ik er zo verschrikkelijk ontzettend van baal. Ook al begrijp ik het als geen ander. Samen barsten we in huilen uit.

Er zijn 17 reacties

  1. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    Tuurlijk christinA, ik ga voorlopig ook uit van de zonzijde en heb goede moed dat er een nieuwe goede leerkracht komt. Toch is het moment zelf ook even slikken.

  2. Zusenzo

    Avatar van Zusenzo
    Bijten op je lip en iets willen zeggen gaat doorgaans niet samen.
    Verstandige beslissing van de juf, maar ik kan me jouw balen (bij benadering dan) heel goed voorstellen.
    Eindelijk iemand met echt oog voor je dochter en dan nu dit.
    Inderdaad pittig klasje.
    Maar naar ik begrijp is dat tegenwoordig meer regel dan uitzondering.

  3. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @zusenzo, meer regel dan uitzondering is inderdaad steeds meer het geval. En ik doe even hard mee. Toch betwijfel ik steeds meer of dat Samen naar School-beleid nou zoveel zegeningen brengt.

    @mo, samen huilen zegt meer dan woorden kunnen doen, dat raakte me zeer

    @zoë, duim je mee voor een goeie nieuwe?

  4. Mo

    Avatar van Mo
    Neem van mij aan: dat WSNS-beleid heeft alleen maar ellende gebracht. Het speciaal odnerwijs heeft steeds meer zware probleemgevallen, voor de minder zware gevallen zonder indicatie is geen rugzak of wel een rugzak maar die kan niet uitgevoerd worden….het is een ramp.

  5. coby

    Avatar van coby
    Je schreef vorige keer al dat het niet zou meevallen. Wat je uiteindelijk zei, je laatste zin, is ook het dichtst bij wat je voelde. En zegt de juf ook alles, denk ik.
    Dat die juffen die echt met hart en ziel voor de klas staan, ook opbranden en het onderwijs de rug (moeten) toekeren, is een groot verlies. Iets dat zich wreekt en zeer zware schade toebrengt. Uiteindelijk kost het niet alleen financieel zoveel meer dan wat met bezuinigingen wordt getracht te besparen. Het is funest op alle fronten, niet in de laaste plaats voor wie het onderwijs er is: het kind.

    hartelijke sterktegroet, Coby
    Reactie is geredigeerd

  6. Wilma

    Avatar van Wilma
    Vreselijk is dit! Men dempt de put als het kalf al verdronken is!De school wéét toch al veel langer dat dit een zware klas is? Daar hadden eerder structurele maatregelen genomen moeten worden, inplaats van te wachten op een burn out of definitieve stop!
    Mij is zoiets ook overkomen in het werk bij mensen met verstendelijke beperkingen! Na een lange burn out kón ik het werk ook niet meer opnemen. Men (het management)had mij uitgemolken en mijn idealen vermorzeld. Tot op heden vind ik dat nog steeds héél erg, want mijn hart ligt bij die mensen! Gelukkig blijf ik contacten met ze houden, omdat ik gastouder(vriendin) geworden ben met Lavinia, die daar nog steeds woont!

  7. doranne

    Avatar van doranne
    wat zonde, alweer een goede leerkracht die moet stoppen,dit is erg voor alle betrokkenen,ik kan me die huilbui goed voorstellen,al die emoties die er uit moeten.

  8. Ans

    Avatar van Ans
    Hallo IJskastmoeder,
    Ik kreeg gisteren een soort van wisselbeker, de Brillante weblog – premio 2008. Ik geef ‘m graag door aan jou. Omdat ik je blog al een hele tijd graag lees: boeiend en doorleeft.
    Wil je meer weten over de prijs? Kijk even op mijn blog.

    Groetjes!

  9. Arinka

    Avatar van Arinka
    Jij hebt duidelijk rustiger gereageerd dan ik zou kunnen. Afgelopen jaar kreeg ik op school te horen dat de hele school er mee ophoudt. Ik had het nog zo gevraagd, maar nee, ze waren wel een kleine school, maar dat was geen bezwaar.

    Álle juffen weg, hele school weg. Deze zomer zijn ze al begonnen met de sloop en binnen 2 jaar moet de hele school elders ondergebracht zijn, bij een reeds bestaande school. Mijn kinderen straks in het diepe met 2 keer zoveel kinderen in de klas en mijn angst zo groot… straks moeten we tóch nog naar het speciaal onderwijs.

    Ik kon alleen nog maar schelden en huilen. Dus petje af voor jouw reactie.
    Reactie is geredigeerd

  10. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    hola, ga ik even op vakantie heb ik opeens een wisselbeker te pakken 😉 Dank je wel Ans, ik ga zo even bij je kijken wat het inhoudt.

    Arinka welkom hier en wat een schrik als plots de héle school opgedoekt wordt. Dat is nog ’s wat anders dan een juffenwissel. (die melding van de VK is wat onhandig, ze doen dat meteen ook voor je eigen eerste reactie).

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *