Pas toen mijn jongste wekenlang het telkens weer op een brullen zette zodra we buiten waren viel bij mij het kwartje; dat kind heeft het koud. En ik schaamde me diep. Maar ik was het niet gewend. Mijn oudste heeft het nooit koud, ook niet warm trouwens. Dus toen zij een baby was vond ik dat gemiep met mutsjes, sjaaltjes,maillotjes, sokjes en wollen hemdjes maar aanstellerig gedoe van overbezorgde ouders. Mijn meisje trok ik gewoon een jas aan en huppekee mee naar buiten…

Nou heb je natuurlijk koukleumen en warmbloedigen. En ik heb er van elk één. Langzaamaan wordt echter duidelijk dat die oudste er wel een heel bijzondere temperatuurvoorkeuren op na houdt. Als baby/peuter eet ze vaste voeding bij voorkeur koud en ze weigert warme dranken. Hartje winter heeft ze geen behoefte aan een das of wanten en gaat het liefst met open jas want ‘Ik heb een kacheltje in mijn buik mam’. En in het zwembad aarzelt ze niet om in het koude dompelbad van de bijbehorende sauna te springen.

Zuslief heeft in de winter een extra deken op haar bed en een kruik erbij nodig om niet midden in de nacht wakker te worden van de kou. Meisjelief niet, die slaapt zonder pyjama en ligt dan nog te zweten. Toch heeft ze vorig jaar het genot van een warme kruik in bed ontdekt. Althans, wat ze er precies fijn aan vindt dat weet ik niet want ze eist ‘m zó verschrikkelijk heet dat ’t bepaald kindonvriendelijk is. En wat ze vanavond in bad uitspookte benam me plaatsvervangend de adem; eerst het bad vullen met steeds heter water en dan plots besluiten het hoofd onder de ijskoude kraan te steken.

Wat is dat, hoe kan dat? Is ze de reïncarnatie van een oude Zweed, een gevoelloos monster of is het haar manier om het lijf, om haar begrenzing te ervaren?

Er zijn 15 reacties

  1. coming soon

    Avatar van coming soon
    Het laatste ijskastmoeder. Haar manier om de begrenzing te ervaren. Ik ga eens nadenken. Er zijn vast wel andere, zachtere manieren die ook voor haar kunnen werken. Of een methode om het haar te leren (ervaren). Wat het bad betreft: als jullie het nog niet hebben zou ik een thermostaatkraan laten installeren. Een vast ritueel beginnen waarbij ze zelf de temperatuur afstelt (op 37 graden uiteraard). Het lijkt me belangrijk voor nu en voor later.

  2. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    Dat vermoed ik dus ook coming soon. Fijn dat je mee wil denken. Die thermostaatkraan hebben we maar ze heeft ongeveer 2 weken geleden ontdekt hoe je ‘m door het ‘slot’ heendraait. Ik realiseer me dat ik nog niet bedacht heb wat ik daar van vind, hoe daar mee om te gaan. Want zoals je weet, als ik een regel stel krijg ik maar één kans 😉 Ik hou zelf ook van warmer dan 37 graden en herinner me dat ook uit mijn kindertijd.

  3. coming soon

    Avatar van coming soon
    Maak een duidelijke gebruiksaanwijzing voor de thermostaatkraan. Laat haar dit zelf lezen. Niet verklappen wat er staat – dan blijf je als boodschapper buiten schot. De temperatuur mag wel iets warmer dan 37, wat je zelf nog verantwoord vindt. Daarna geef je haar de verantwoordelijkheid om zelf de kraan af te stellen.
    Door het nieuwe element van de gebruiksaanwijzing geef je jezelf een tweede kans bij het instellen van de nieuwe regel. Door haar daarin verantwoordelijkheid te geven, krijgt ook zij een nieuwe kans om met deze regel om te gaan.
    Door de gewenning aan de temperatuur en door het ritueel, geef je haar bescherming voor later, als je er een keer niet bij kunt zijn.
    Het is wat hakketakkerig opgeschreven, maar ik denk dat dit het beste aansluit bij jouw prachtige dochter.

  4. Alice

    Avatar van Alice
    ik heb ook geen idee, of het gaat om de grens, of puur alleen de ervaring zelf … ik weet het niet…. dan ben ik allereerst benieuwd naar wat ze er zelf over te vertellen heeft, wát ervaart ze zelf?

  5. aspto

    Avatar van aspto
    Hallo, ik vind de verhalen die jij schrijft heel herkenbaar. Heb zelf een zoontje (7)met symptonen van het syndroom van asperger. Heb zelf ook inderdaad wel eens moeite om me in te houden (bv. net zoals het kilometerteller v.d. auto) en twijfel iedere dag weer of ik niet tekort schiet. Het vreet veel energie maar toch krijg ik er veel voor terug en ook veel ontroerende momenten. Maar ook veel onverwachte dingen waar ik niet op gerekend had en niet altijd weet hoe ik dit moet oplossen. Groetjes!!

  6. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @cs, dat zal inderdaad kunnen helpen daar waar het de veiligheid betreft, nu nog uitvinden waar het voor staat.
    @alice, dat is moeilijk om bij een 7-jarige boven water te krijgen maar de eerstvolgende keer waag ik weer ’s een poging, beloofd
    @daan, oh nee zeker geen grenzeloos kind, maar ik kan me wel voorstellen dat ze op zoek naar grenzen ook aftast hoe dat voor het lijf werkt
    @aspto, welkom! Niet twijfelen of je tekort schiet, daar doe je jezelf tekort mee 😉 Ik hoop dat je vaker langskomt en van je laat horen. Wie weet leren we van elkaar.

  7. Daan

    Avatar van Daan
    Ik snap je, en voel en wil nog veel meer zeggen. maar dat komt wel. Het gaat om jou, en ik vind het prachtig hoe je het beschrijft. Zo zonder oordeel. Zouden meer mensen moeten doen. Observeren.

  8. Lyra

    Avatar van Lyra
    Dag ‘ijskastmoeder’,

    Zelf ben ik (42) ook gediagnosticeerd met Asperger. Dat je oudste een andere beleving heeft van temperaturen klopt wel, dat hebben meer Aspergers.

    Verder wil ik je zeggen dat ik je enorm lieve en warme moeder vind en dat ik had gewild dat ik zelf door zo’n lieverd was grootgebracht.

    Hartelijks,
    Lyra

  9. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    dag Lyra, heb je dat zelf ook dat je ’t anders ervaart? Zoek je dan de extremen op om te kunnen voelen of valt het je niet op dat het extremen zijn omdat je het niet voelt? Daar ben ik erg nieuwsgierig naar.

    Dank voor je ontzettend lieve compliment, ik ben er een beetje stil van… Enne, wees welkom om vaker mee te lezen en te reageren!

  10. Lyra

    Avatar van Lyra
    Hallo weer,

    Ja, zelf ervaar ik voelen ook anders, voorzover ik weet dan. (Maar ik weet het niet altijd, ben me er niet van bewust.) Temperaturen voel ik anders, maar ook aanraken. Het luistert nogal nauw en kan varieren (om het nog ingewikkelder te maken 🙂
    Het is niet zo dat ik bewust extremen opzoek; het is meer zo dat ik ze niet merk. Ik voel het gewoon niet als water erg heet is onder de douche, maar zie het omdat mijn huid te rood wordt. Ook kan ik volkomen onverschillig blijven bij dingen die echt pijn moeten doen, volgens mijn omgeving. Ik denk dat ik bepaalde sensaties niet zo goed voel en andere weer te extreem. Zo maakt het heel veel uit van wat voor soort stof mijn kleding is gemaakt. Wol is al snel veel te prikkerig en kriebelig. Bepaald soort tapijt kan ik niet op lopen, zo’n zeer doet dat. Maar bijvoorbeeld fleece stof is heel erg troostend.

    Van andere Aspergers heb ik begrepen dat het voor hen vergelijkbaar is, al verschilt een ieder weer in het ervaren van de verschillende sensaties.

    Ik blijf je weblog zeker lezen. Ook omdat het voor mij ook leerzaam is. Maar vooral omdat je ook heel lief schrijft over je twee dochters.

    Hartelijks,
    Lyra

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *