Als de directeur van de nieuwe school voor mijn jongste een gloedvol betoog houdt voor onderwijs met hoofd, hart en handen in de Leonardoklassen ga ik op slag een beetje van hem houden. Zoals hij daar vol overgave staat  te spreken, de passie voor zijn vak – en voor ‘zijn’ kinderen – spat er vanaf. Het is een man met lef heb ik al eerder ervaren toen hij ons ouderinitiatief adopteerde en te vuur en te zwaard verdedigde voor een schoolbestuur dat aanvankelijk slechts beren op de weg zag. Als ik terug naar huis rijd popt plots ‘zou voor onze oudste misschien ook een plaatsje op deze school zijn?’ tevoorschijn. Op de automatische piloot rijd ik door. Totaal van slag door die gedachte. Geen haar op mijn hoofd heeft tot nu toe overwogen de oudste van school te laten wisselen. Ondanks alle gedoe in dit zéér moeizame jaar. Ze heeft vijf hele goede jaren op school gehad, een superjuf voor groep 3/4/5 en een heel actieve zorgcoördinator. Zo’n school zet je toch niet zomaar aan de kant? En al die aardige mensen op het schoolplein, dat heb je niet zomaar weer opgebouwd. Anderzijds, het afgelopen jaar is een dramatische aaneenrijging van missers en het einde lijkt nog niet in zicht. Elke informatie-avond eindigt met machteloos stampvoetende ouders. Wie ben ik nou loyaal, school of mijn kind?

 

Stel nou, gedachtenexperiment sus ik mezelf, stel dat ze groep 7 en 8 daar gaat doen. Heeft ze meer kans om het hele jaar een vaste leerkracht voor de klas te krijgen, krijgt ze misschien alsnog de kans te leren leren, kunnen we straks beter inschatten of ze naar een ‘gewone’ middelbare school kan of dat het vrijeschoolonderwijs haar beter past. Dan hebben we bovendien weer twee kinderen op één school, hoeven we de aandacht niet steeds te verdelen, geen gesplits bij gelijktijdige vieringen en feestelijkheden. Misschien de moeite waard om nader te onderzoeken?

 

Het is een wonder dat ik heelhuids thuiskom want alle daarop volgende stoplichten heb ik gemist, denk ik.

      Delen

Er zijn 2 reacties

  1. Kitty Schoenmakers

    Avatar van Kitty Schoenmakers
    🙂 Stoplichten gaan ook wel op de automatische piloot. En deze stopt als het rood is 🙂
    Moeilijke overweging. Oudste mee laten denken erover?

  2. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    Eerst maar ’s onderzoeken of het überhaupt mogelijk zou zijn en proberen voor te stellen of de impact die zoiets heeft op dochterlief opweegt tegen mogelijke voordelen. Haar laten meedenken klinkt leuk maar is zou weinig opleveren, ze leeft te sterk in het nu om dat te kunnen overzien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *