foto“Ik wil niet, ik doe het gewoon niet, ik ga niet mee!” ‘Kom maar meisje, ik weet dat je het spannend vindt maar we gaan wel. We gaan samen en ik blijf bij je. Kom, we gaan nu.’ Ik neem haar stevig bij de hand en loop gedecideerd naar buiten. In de auto op weg naar de tandarts hoopt mijn dochter dat alle stoplichten op rood staan en we te laat gaan komen “misschien is er dan al iemand anders aan de beurt en dan is er geen tijd meer voor mij”. We rijden de Nieuwegracht op “O jee, hier is het hè. Misschien is er wel geen parkeerplaats”, zegt ze hoopvol. Maar we parkeren voor de deur en vanaf dat moment wijkt ze geen moment meer van mijn zijde, samen halen we een parkeerkaartje maar ze wil niet zoals anders chippen en de tijd bepalen. 

We gaan naar binnen, eerst jas ophangen, meteen door naar de wc, altijd poepen, dan tanden poetsen. Dat is allemaal nog vooraan in de hal, relatief veilig terrein. Dan moeten we langs de receptioniste naar de wachtkamer, ik voel dat ik haar steeds meer mee moet trekken. Ze duikt in het hoekje van de tweezitter met met haar zes jaar groot maakt ze zich zo klein als ze kan, duim in de mond, opgekruld in foetushouding. Andere ouders zie ik puzzeltjes maken en boekjes lezen. Met een schuine blik kijken ze naar ons. Zachtjes jammerend, kreunend en wenend schokt mijn meisje in het het hoekje van ‘haar’ bank. 

Ik zwijg en probeer mijn hand op haar te laten rusten, soms staat ze dat toe. Praten helpt nu niet, elke poging tot afleiding leidt tot een boze blik. Niet het kinderlijke soort maar die van de boze blikken die kunnen doden. Ik ben daar niet meer bang voor, ik weet dat ik nu vooral kalm moet blijven, ik versteen tot rots in de branding. Ik ben er. Ik ben.

Er zijn 10 reacties

  1. coming soon

    Avatar van coming soon
    Goed zo.
    Geef niet op. En als je in en in moe bent, kijk dan terug. De stapjes die jullie samen kunnen zetten zijn vaak zo klein dat je alleen door achteruit te kijken kunt zien hoe ver je al gekomen bent.

  2. jan krosenbrink

    Avatar van jan krosenbrink
    een heel mooi opgeschreven sterk verhaal van een goede moeder, uw dochter zal u ooit dankbaar zijn. Het ontbreken van witregels in de lay-out stoorde me niet eens.

  3. afgedanktemoeder

    Avatar van afgedanktemoeder
    Heel herkenbaar!
    Ook mijn jongste is niet “volgens het boekje” al is daar nooit een etiketje op geplakt, maar al heeft ze dan een fikse gebruiksaanwijzing, als je op de juiste knopjes tikt is het een schat van een meid en ik hou zielsveel van haar.

  4. janny Bergsma

    zo herkenbaar bij onze kleindochter.
    vol met angsten en toch altijd weer strijdbaar
    en wij zijn soms zo machteloos,
    maar ze doet het goed tot aan de stoel
    gelukkig hebben we een fijne begripvolle tandarts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *