‘Invullen, invullen, invullen’ scanderen ze eendrachtig en het onder toeziend oog van de twee nieuwsgierige meiden zet Xander zich aan het beantwoorden van de vragen in het vriendenboekje van mijn oudste dochter. Twee handen op één buik, die uitdrukking lijkt uitgevonden voor de symbiotische relatie tussen mijn oudste en haar vakantievriendin. Blond en bruin, twee even grote monden met kleine hartjes en een tomeloze energie. Je hoort ze van verre aankomen op de camping, nee, saai wordt het niet met die twee. Er één kwestie die de dames parten speelt en dat is dat de vriendin geen vriendje heeft terwijl mijn dochter al anderhalf jaar ‘verkering’ heeft met een blonde fries van een stacaravan alhier.

 

NAW gegevens, lievelingsboek, lievelingsfilm en dan dé vraag aller vragen: Ik droom van… Xander kijkt schalks naar links en naar rechts en vult dan “Ashley” in. ‘Weet je wel wat dat betekent!’ roept mijn meisje uit. ‘Dan ben je verliefd op haar!’ ‘Oh echt,’ zegt Xander ‘kom je er ook achter?’ Ashley weet niet waar ze kijken moet en stuitert op en neer van blijdschap. Mijn dochter heeft niets in de gaten. ‘Gekkie! Als je bij “Ik droom van” een naam invult, dan ben je verliefd. Dus dan moet je daar geen Ashley invullen. Of ben je verliefd op haar?’ Xander gaat onverstoorbaar verder met het invullen van het vriendenboekje. ‘Hé, wat doe je nou? Waarom laat je daar nou Ashley staan? Dan denkt ze dat je verliefd op haar bent.’ Onder mijn ogen bloeit een prille liefde op, heerlijk om er getuige van te zijn. ‘Misschien is-ie wel echt verliefd op haar’, help ik mijn dochter een stukje op weg. ‘O echt? Waarom denk je dat? Is dat zo Xander? Hoor je dat Ashley? Vraag ‘m verkering!’ De kinderen houden wijselijk hun mond maar mijn dochter heeft het niet meer. ‘Toe dan, vraag ‘m dan verkering, dat wil je toch zo graag?!’ Ashley schudt haar hoofd. ‘Hoezo wil je dat niet, je zei tegen mij dat je verliefd op hem was en verkering wilde.’ Met moeite hou ik mijn lachen binnen. ‘Hee meisjelief, misschien moesten wij met zijn tweetjes maar ’s even een boterham eten.’ ‘Nee, ik heb geen honger’ zegt ze doodleuk. ‘Ik bedoel, laten wij samen een boterham eten en dan Xander en Ashely even wat voor zichzelf doen.’ ‘Nee, dat wil ik helemaal niet, ik wil gewoon bij hun blijven.’ Zucht. Ik probeer mijn dochter in haar waarde te laten en weet dat subtiliteit niet haar sterkste kant is maar hoe maak ik dan duidelijk dat ze die twee even gelegenheid moet geven om samen te zijn. Zwaar theatraal klem ik mijn kaken op elkaar en brom ‘kom, wij eten – met zijn twee – samen dus even een boterham en sturen die twee daar even weg.’ ‘Ik heb geen honger’ zegt ze terug, ook met haar kaken op elkaar.

 

‘Kom eens even hier’ zeg ik ten langen leste en fluister haar expliciet de reden in het oor waarom ik met haar wil lunchen. ‘Ooooo, zeg dat dan. Doei gaan jullie maar, dan zie ik jullie zo. Maar hé, Ash, als ie “ja” zegt, gil je dan even?’

Er zijn 8 reacties

  1. lidy broersma

    Avatar van lidy broersma
    Kortom, het was wijzer geweest je dochter direct even apart te nemen en haar klip en klaar te vertellen wat je bedoelt. Je kunt toch onderhand wel weten dat die verdekte toespelingen niet werken.

  2. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    dag Lidy, ik schrijf het niet op omdat ik het grappig vind of om haar belachelijk te maken, ik hoop dat van me aan wil nemen? Nu ze tien is en haar omgeving taliger en communicatief steeds handiger wordt het echter voor mij als moeder steeds ingewikkelder om haar bij dit soort dingen te helpen zonder haar voor gek te zetten bij haar (verse) vrienden. Omdat het juist zo goed ging de afgelopen dagen koesterde ik de valse hoop dat ze mijn hints zou opvangen. Of botweg zou volgen wat ik haar vroeg, was ook goed geweest. Maar ik tuimelde zelf weer vol in de valkuil. Gelukkig was het toch nog een beetje soepel recht te breien.

  3. thera

    Avatar van thera
    Oeps, hihi, ik vraag me af of op die leeftijd uberhaupt wel sprake is van privacy, diplomatie en dergelijke. Alle verliefdheden worden breed en pijnlijk openlijk uitgemeten. Ik maak in de vriendenkring van Kylian ook van alles mee. Enne… heeft hij nu ja gezegd? Of zij?

  4. zusenzo

    Avatar van zusenzo
    O wat leuk !
    Ik zie je dochter al helemaal zitten: geen moment van plan om te vertrekken: wat zij aanschouwt is vééééél te interessant.
    Interessanter dan boterhammen in ieder geval : )

  5. lidy broersma

    Avatar van lidy broersma
    Dat begrijp ik ijskastmoeder. Vergeef het me dat ik even boos werd. Het is zo herkenbaar dat ik er verdrietig van werd. En toch kan ik in de reacties zien dat de anderen het lezen als een onschuldige anekdote, wat het enerzijds is maar anderzijds dus helemaal niet. Het feit dat jij snapt waarom ik boos werd, maakt wel dat ik vertrouwen heb in je inzicht. Je dochter mag blij zijn met jou als moeder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *