Binnen een week mailt mijn engel Sarah de PGB aanvraag. Het is een voorstel, schrijft ze, ik mag nog aanvullen of wijzigen als er dingen niet kloppen of ze me niet goed begrepen heeft. Ik haal diep adem voordat ik het document open, ik weet van de aanvraag voor het rugzakje hoe hard het aankomt als er zwart op wit staat wat je kind allemaal niet kan. Ook daarom valt het me zo moeilijk om zelf die papieren in te vullen, ik wil uitgaan van de mogelijkheden. Dat is al uitdaging genoeg.

Ik probeer diagonaal te lezen, maar het hakketakt van het ene item naar het andere dus er rest mij niets anders dan vooraan beginnen en het helemaal door te lezen. Sarah heeft uit ons gesprek haarfijn de pijnpunten gefilterd. Dat heeft ze dus goed gedaan. Wat een ellende als je het allemaal op een rij ziet staan. Maar het is wel waar allemaal. De stelligheid waarmee het is opgeschreven doet hard aan, toch is het niet zwaar overdreven wat er staat. Ik druk mezelf op het hart om het niet af te willen zwakken, dit is de taal die de indicatiecommissie bezigt. Deze formuleringen passen in de beleidsregels waar zij mee moeten werken.

In anderhalf A4tje worden de voetangels en klemmen opgenoemd. Is dit mijn dochter? Nee, of, ja dit is mijn dochter óók. Er staat niets onwaars in. Ik mail mijn engel dat ik blij ben met haar stuk. Gooi maar op de post. Op hoop van zegen!

Er zijn 7 reacties

  1. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    Ter geruststelling (zoals eerder vermeld), het PGB is inmiddels rond, het schrijven erover kost(te) echter wat meer tijd. Ik ga proberen de komende weken ‘bij te schrijven’.

  2. coby

    Avatar van coby
    Even bijgelezen bij je, ijskastmoeder.
    Wat betreft zo’n anderhalf A4tje: kan me zo voorstellen dat alles in je schreeuwt: Ja, maar…. Het is de taal die niet de jouwe is en die je ook nooit zo zou bezigen over je dochter. Het voelt als onrecht. Er is zoveel weggelaten… Tegelijkertijd wordt er zo in die contreien gecommuniceerd. Ikzelf heb het altijd verschrikkelijk gevonden diagnoses e.d. en behandelverslagen over mijzelf te lezen. Het is dat ik zelf heel goed weet en wist hoe het zat, anders zou je helemaal depressief of onhanteerbaar woedend worden (van onmacht en onrecht). In de wereld van de hulpverlening en het economisch gedoe naar instellingen is hun taal bijna een vijand van de mens en zijn menselijkheid. Het is zeer eenzijdig en doet geen recht.

    Hartelijke groet, Coby
    Reactie is geredigeerd

  3. ijskastmoeder

    Avatar van ijskastmoeder
    @Coby, ik ben heel blij dat iemand anders het voor me opschrijft. Ik leer in rap tempo bij om dit soort dingen los te laten en er de zonzijde van op te zoeken 😉

    @Moon, ha! Fijn je hier weer te zien!

    @Mo, dat is het Mo, dat is het zeker. Na toekenning duurt het even voor je zo’n PGB optimaal op de rit hebt (daarover ga ik vast nog e.e.a schrijven), maar ik het idee dat we er nu de vruchten van beginnen te plukken. Er is zoveel meer lucht en ruimte gekomen, erg fijn!

  4. lettie

    Avatar van lettie
    inkt kan een vreselijke vloeistof zijn omdat het pijnlijke dingen zo concreet verbeeldt..zwart op wit. maar het zoeken naar verbetering van een situatie als deze is sowieso een pijnlijk proces..ik weet het uit ervaring. maar ik vind het heel fijn om te lezen dat het PGB inmiddels rond is en dat er meer lucht en ruimte komt voor jullie..houd ons op de hoogte, ijskastmammie, we leven met je mee..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *