“Mam, zullen we vandaag lekker thuis blijven. Echt nergens naar toe, is dat goed?” ‘Ja hoor meis dat doen we, heb je zin in een poezendag?’ Een poezendag, zo noemde mijn zusje dat vroeger altijd als ze zin had om de hele dag niks te doen en in haar pyjama te blijven rondlopen. “Nee hoor, ik vind het gewoon fijn om thuis te zijn.” Ik probeer de beeldspraak nog uit te leggen maar het komt niet echt aan. Het is zaterdag dus eerst gaan de meisjes maar ’s in bad. “Zullen we samen in bad?” probeert ze bij zuslief en die heeft daar wel oren naar. Dik anderhalf uur klinkt er van boven gegiechel, gespetter, gegil en als ik een kijkje neem omdat het wel héél erg stil is geworden zijn ze braaf hun haren aan het wassen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

We maken een lekker klooidagje in en om huis. Ik vouw een berg was weg, lees de krant, poets het aanrecht, pluk het onkruid in de tuin en lap zelfs de ramen buitenom. “Mam!”, een ijselijke kreet verstoort de idylle. ‘Wat is er lieve schat?’, altijd rustig blijven tot bewezen is dat er echt iets aan de hand is. “Mam!” zegt ze nogmaals op onheilspellend verontwaardigde toon “het is allang half vier geweest. We mogen iets drinken en wat lekkers!” Potjandikkemedosie, het is inderdaad al tien voor vier. Wat een onrecht, wat een toestand. Hoog tijd voor de thee!

Er zijn 10 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *