De vakantie is bijna afgelopen, het dorp stroomt weer vol. Steeds vaker klinkt de vraag ‘En? Fijne vakantie gehad? Weer lekker helemaal bijgekomen?’ En straks op het schoolplein mompel ik me er niet meer zo gemakkelijk onderuit. In die zin kijk ik niet uit naar de eerste schooldag… Ik probeer het leven zo te leven dat ik niet van vakantie naar vakantie hoef te hunkeren maar daar komt nog bij dat we met onze dochter de zomervakantie eerder overleven dan beleven. Maar dat leg je niet 1, 2, 3 uit tijdens small talk.

Wat mij ook parten speelt is dat ik zou willen dat ik enthousiast kon verhalen over een wandeltrektocht met een ezeltje en idyllische picknicks onderweg. Maar we zijn weer gewoon naar ons huisje in Frankrijk geweest met een mislukt experiment van een week naar zee. De weken in ons huisje waren dit jaar ook niet wolkenloos, en dan heb ik het niet over het weer. We hebben een moeizame zomer achter de rug. Met een meisje dat wiebelig en angstig was. Soms ging het even goed, een uur, een paar uur, een dag misschien. Maar het was lastig manoevreren en ik heb vaak gesnakt naar ademruimte. Ik ben blij dat die lange lange vakantie weer voorbij is en we over kunnen tot de orde van de dag. Maar dat leg je niet 1, 2, 3 uit als ze vragen hoe je vakantie is geweest.

Er zijn 12 reacties

  1. Moeder-van-zorgenkind

    Avatar van Moeder-van-zorgenkind
    Hoi het klinkt vast wat flauw, maar ik begrijp je precies.
    Wij? Fijne vakantie gehad, maar nu ben ik allergisch voor diverse objecten die Thomas kwijt was, paniekmomenten van hem, zijn eeuwige en zeer heftige niet te traceren jeuk en onverwachte aanrakingen die ik soms nog wel eens krijg.
    Ik begrijp je, ook al boffen we en kunnen we dingen doen met Thomas in het buitenland. Weliswaar veel heimwee, maar hij loopt en fietst enthousiast met ons mee.

  2. kriskras

    Avatar van kriskras
    Ook in ons gezin was het weer uitkijken naar de eerste schooldag. Terug wat structuur…
    Onze zoon Miel (9 jaar en Asperger) stelde ons weer voor zeer uitgebreide uitdagingen. Het dreef ons bij momenten tot de wanhoop maar we hebben het weer overleefd.
    Dus, na zo een vraag “hoe was de vakantie?” zeggen wij meestal: goed maar met de nodige uitdagingen. Mensen kijken dan wel raar op maar vragen ook niet door.
    Reactie is geredigeerd

  3. K

    Avatar van K
    Ligt er maar net aan wìe het vraagt. Het heeft geen zin aan iedereen uit te gaan leggen hoe het echt zit, maar zijn er ook mensen waarmee je wat meer contact hebt dan de standaard 36 woorden, dan is een wat specifieker verhaal wel op zijn plaats. Is voor jezelf toch ook prettiger.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *