Onze oudste is drie jaar als we eens gaan rondkijken op welke school we haar zullen aanmelden. Mijn adagium is ‘geen gezeur, mijn kinderen gaan om de hoek naar school’ en niet in de laatste plaats omdat ze dan lekker snel zelfstandig op en neer kunnen gaan. Het lijkt me goed als kinderen geleidelijk hun vrijheid verwerven en van jongsaf aan gelegenheid krijgen om buiten het blikveld van paps en mams te experimenteren. De keerzijde is dat ikzelf daarmee mijn handen weer wat vrij krijg.
Anderhalf jaar geleden zijn we om die reden ook de stad uitgegaan en nu wonen we een paar kilometer verderop in een dorp met zesduizend zielen. En vier basisscholen. Om de hoek een zieltogend protestant schooltje met vier combiklassen met daarnaast een populaire R.K. school (maar daar merk je niks van wordt mij verzekerd) die uit zijn voegen barst en containerlokalen aan het plaatsen is op het schoolplein. In het centrum zit de openbare kraak-noch-smaak-school en dan is er nog een elitaire parochiale katholieke school aan de andere kant van het dorp. Niks Jenaplan, Dalton, Montessori, Iederwijs of anderzins buitennissigs, allevier rechtdoor klassikaal en natuurlijk allemaal met aandacht voor het kind en betrokkenheid van ouders hoog in het vaandel.
Hm, opmerkingen van de peuterspeelzaaljuf en ook van ouders met grotere kinderen hebben mij inmiddels wel overtuigd dat we geen doorsnee kind op de wereld hebben gezet. ‘Ze’ zeggen dat we haar moeten laten testen op hoogbegaafheid maar dat lijkt me wat vroeg en het voelt ook overdreven. En trouwens, wat dan? Als ik me verdiep in de problematiek die met slimmigheid kan samenhangen stuit ik op allerlei would-be-HB-ouders waar ik helemaal niet bij wil horen. En eerlijk gezegd past ons meisje ook steeds nét niet in de plaatjes. Maar ja, ze heeft wel onmiskenbaar een minder toegankelijke gebruiksaanwijzing. Waar is ze dan het beste af?
De openbare valt af, te niksig. De zwaar-katholieke ook, niet om de hoek en de ouders op het schoolplein spreken ons niet aan. We gaan op bezoek bij het kleine christelijke schooltje maar maken het liefst rechtsomkeert als we bij binnenkomst stuiten op de aan de muur gespijkerde Tien School Geboden. De overmatig populaire school valt ook uit de gratie als de schoolleider glashard volhoudt dat de juf in groep 1 in staat is om alle 36 (maximaal 39) kinderen in de klas optimale aandacht te geven, in haar eentje.
Wat nu, zei Pichegru.
Mijn ervaring is dat je een school kiest voor je oudste kind. De tweede hobbelt een paar jaar later gezellig mee. In mijn geval heeft dat niet zo gunstig uitgepakt, ik hoop dat het bij jou beter is gegaan!
Welgemeend advies: stap toch die openbare school eens binnen. Het gebeurt erg vaak dat die meer onderwijskundige kleur aanbrengen dan bijzondere scholen.
@mmh, au de spijker op zijn kop, daar lopen we op dit moment keihard tegenaan…
@app, ik heb niks tegen openbare scholen hoor, maar in dat dorp was het droevig gestemd (ze zaten ook in een bestuurlijk vacuum bleek later en doen het inmiddels onder nieuw bewind heel goed). Maar inmiddels zijn we 4 jaar verder 😉
een schrale troost…ook onze jongste volgde de oudste en het bleek een slechte keus voor haar. Na groep 4 moest zij en kozen we voor Speciaal Onderwijs. Ben benieuwd wat jij deed.
Verhuizen??? Op alle scholen ( en ik kom uit het onderwijs) is er iets. Ze pretenderen allemaal hetzelfde: aandacht voor het kind, begeleiding, extra steun. Me reet ( sorry 5x). Je hebt misschien de perikelen rond mijn zoon gelezen, zo hier en daar? Valt net buiten de boot: wel getest, ADD, wel intelligent, werkt niet, ze weten niet wat we er mee aan moeten, moet maar blijven zitten ondanks rapporten waaruit blijkt dat dat geen zin zou hebben, was een Jenaplanschool met gecombineerde groepen, andere school e.d. enz enz.(zus overigens mee naar andere school, doet het prima. Is een totaal ander kind!) Om wanhopig van te worden. Hij worstelt nu nog. Een echt bijzonder kind krijgt nergens voldoende aandacht en je zult er zelf heel veel aandacht aan moeten geven. Zeer vermoeiend, maar het is niet anders. Bijtijds laten testen kan veel narigheden voorkomen, want dan weet je in ieder geval of en zoja, wat het probleem is. Dan hoef je geen dingen te eisen of verwachtingen te koesteren die onhaalbaar zijn. Poeh, ik ben er ook nog niet uit, sterkte met die keuze. Een fijn leesbaar log.
Wordt ook vervolgd. OK?
Reactie is geredigeerd
Ik ben ook zo’n moeder met een hoogbegaafd kind die wilde dat mijn kind toch lekker bleef kleuteren plezier in het leven en ach wij zijn slim en mijn kind ook maar hoogbegaafd? Uiteindeljk is hij wel getest in groep 4 door een psycoloog die naast een intellgentie test ook een persoonlijkheids test doet. Wij zijn heel blij dat wij het hebben geaan en het heeft ons veel inzicht gegeven in ons kind. Als je een vermoeden hebt van hoogbegaafdhid zou ik vooral letten op flexibiliteit van leerkrachten en mogelijkheden om binnen het klassikale systeem te compacten, en te verrijken. hebben ze hier methoden voor of lesbrieven dan hebben ze vaker met het bijltje gehakt. vraag ook door naar welke methodes. succes..
Reactie is geredigeerd
Ik heb als HB kind 4 jaar op een verschrikkelijke school gezeten. Werd pas gered door een verhuizing naar een andere wijk en een andere school. Leraren en een enkele klasgenoot leek me te begrijpen. Als er op een van de scholen van je keuze een leerkracht rondloopt die weet wat het is en er voor zichzelf een plek mee heeft gevonden, is er verder niets belangrijk meer. Moet je daarvoor gaan.
Als dat niet zo is, hoe kleiner, hoe beter.