Trein

trein‘Hoe denk je dat je de trein kunt vinden die naar oma gaat?’, vraag ik als we het station binnenlopen. ‘Dat weet ík toch niet! Dat moet jij doen!’ Ze kijkt me aan alsof ik gek geworden ben. ‘Ik help natuurlijk mee, je hoeft het niet meteen alleen te doen.’ Links en rechts lopen de mensen ons gehaast voorbij nu mijn dertienjarige tiener stokstijf stil staat middenin de aanlooproute naar de hal van Utrecht Centraal. Ze gaat voor het eerst lees verder

Huilen met de pet op

oepsieWe zijn eruit. Wow wat ben ik blij en opgelucht. Weliswaar met de dreigende toevoeging dat ze maar één kans krijgt, maar we zijn eruit, ze mag blijven. Volgend jaar gaat ze naar 2TL in plaats van de HAVO/VWO brugklas waar ze nu in zit. Als we ons meisje vertellen dat ze naar de klas mag met de meiden die voor haar opkomen is ze dolblij. Ze weet helemaal niet dat ze eigenlijk van school moest, en dat houden lees verder

Wending

wending‘Waarom zou je dat willen? Ze gaat gemakkelijk over, staat ruim HAVO!’, de teamleider valt nog net niet van zijn stoel als ik voorstel om mijn oudste over te plaatsen naar TL/HAVO volgend jaar. Ik daarentegen ben allang blij dat we weer on speaking terms zijn. We hebben het nu over naar welke andere klás ze zal gaan, in plaats van naar welke andere school. Ik krijg een vette knipoog van onze ouderbegeleider die met zijn mediation-achtergrond dit gesprek lees verder

Eindshow

showNu ze in een demoteam danst gaat ze bij de grote eindshows van de dansschool in meerdere voorstellingen dansen. ‘Precies wat ik wou hè mam? Al sinds ik vijf ben wil ik dat en nu mag het ook echt!’ Verbaasd maar vooral met bewondering zie ik hoe intens ze zich verheugd. Mijn meisje van extremen. Ze kent diepe dalen, maar wat heerlijk dat ze ook zo kan pieken. Ik zie ook hoe ze via het dansen haar grenzen oprekt. Hoe lees verder

Lange weg

lange weg 2In het weekend dat volgt stolt de tijd. Er staat een koepel over ons huis die ons afschermt van de boze buitenwereld. Als ik boodschappen doe voelt het alsof ik neerdaal uit een torenkamer. Schichtig loop ik door de supermarkt. Wonderlijke gedachten bevangen me: Kent iemand mij? Mijn dochter? Weten ze wat er aan de hand is? Dat wij dat gezin zijn waarvan de dochter een gevaar voor de klas is? Die afgevoerd moet worden? Ik graai het hoogstnodige bij lees verder

Zachte heelmeester?

zachte_heelmeesters‘Mama, eigenlijk wil ik niet, ik wil bij jou blijven. Mag dat? Alsjeblieft?’ Onder haar dekentje op de bank kruipt ze dicht tegen me aan, nog dichterbij. Terwijl ik mijn arm om haar heensla golft de wanhoop door mijn lijf. Ik wil er zo graag voor haar zijn nu ze het zo moeilijk heeft, maar ik wil ook héél graag dat ze naar het logeerweekend gaat. Zodat ik tijd heb om weer moed te verzamelen. Om er voor haar lees verder

Kennismaken

hallo‘Zeg even hallo en geef een hand’, zeg ik gewoontegetrouw als mijn oudste thuiskomt uit school en het bezoek straal negeert. Onwillig doet ze wat ik zeg en loopt snel door naar het aanrecht om voor zichzelf drinken in te schenken. Ik voel me bekeken en twijfel opeens of ik het goed gedaan heb. Zeg ik dat omdat ik wil laten zien dat we haar heus goed opvoeden? ‘Lekker, ik lust ook wel wat’, zegt de kersverse gezinscoach tegen haar. lees verder

Thuisbegeleiding

cupcakes‘Wat komt ze dan doen? Ik heb Carla toch al?’ ‘Carla is voor op school. Het is een soort Maarten, weet je nog, die ging altijd leuke dingen met jou doen.’ ‘Nou, zo leuk was dat ook weer niet. Ik moest altijd iemand uitnodigen om mee te spelen en dan ging hij zich er mee bemoeien. En hij was nog lelijk ook. Is Nathalia wel mooi? Heeft ze lange haren en wat voor kleren draagt ze? En wat gaan lees verder

Verschillen

verbindenEr komt niks uit mijn handen. De mist in mijn hoofd verhindert elke heldere gedachte. Alles in mijn lijf doet zeer. Tegen half twee groeit de onrust. Straks komt mijn dochter thuis en heb ik nóg niks gedaan. Ik moet haar toch helpen! Wat ben ik anders voor moeder? Het gesprek met de rector staat woord voor woord in mijn geheugen gegrift maar ik begrijp er nog steeds geen jota van. Als het puntje bij het paaltje komt hebben lees verder

Nachtmerrie

nachtmerrieDe borrels in de kroeg, de verontwaardigde reacties van mijn koorgenoten, de bemoedigende woorden van mijn beste vriend – ze zijn lief en fijn maar verzachten niet. Hun collectieve boosheid over wat er is gebeurd, is goed bedoeld maar ik kan er niks mee. Ik voel me ondankbaar en verschrikkelijk alleen. Tuimel ten lange leste met een vol hoofd mijn bed in. Manlief is diep in slaap. Allang. Tegen zijn gewoonte in, is hij vroeg naar bed gegaan. Ook een lees verder