Zusjes XI

‘Mama mag ik morgen met Bloem mee naar huis, Vera komt ook en dan gaan we voorbereiden voor de club.’ Voordat ik mijn jongste antwoord kan geven blaft de oudste: ‘Bloem, wat is dat nou voor naam? Weet je zeker dat ze zo heet? Dat kan toch niet, zo heet toch niemand!’ ‘Ze heet wel Bloem, en het is wel een gewone naam, wat weet jij daar nou vanaf. Ik speel toch zeker met haar dus ik weet het lees verder

Zusjes X

“Zullen we samen slapen?”, vraagt mijn oudste aan haar zus. “In mijn bed”, zegt ze er meteen achteraan. ‘Dat wil ik wel, maar waarom altijd in jouw bed? Waarom niet een keer bij mij? Dat kan toch ook wel een keer?’ Goed zo, fluister ik in gedachten mijn jongste toe, en ik ben blij dat ze een keertje voor zichzelf op komt. “Nou dan doen we het niet”, is het botte antwoord. Bam, deur dicht, onderhandelingsruimte: nul.

Als ik ze … lees verder

Zusjes IX

“Wat zullen we morgen gaan doen?”, vraag ik de jongste voor het slapen gaan. Morgen hebben we een dagje met zijn tweetjes en de wereld ligt aan onze voeten. “Zullen we naar een museum, bij iemand op bezoek of misschien naar de dierentuin?” Het kan allemaal. Wat is er opeens veel te kiezen als er geen beperkingen zijn, ik ben er zelf even confuus van. “Shoppen!” roept mijn kleine meid enthousiast en ik ga al bijna overstag bij het zien lees verder

Zusjes VIII

Hé alwéér groen, we hebben geluk vandaag.” ‘Weet je mam’, zegt mijn jongste op samenzweerderige toon ‘dat doe ik. Ik heb hier een knopje, kijk vlak naast mijn bel en als ik daar op druk dan gaat het stoplicht op groen.’ Er volgt een verhandeling die twee kilometers duurt over wanneer het wel en niet werkt, hoe je het knopje aan of uit kunt zetten en welke knopjes ze nog meer op haar fiets heeft. Dit meisje heeft lees verder

Zusjes VII

Daar sta ik weer, bij de dames in Bussum op de stoep. Amper een jaar geleden waren we hier met de oudste, op zoek naar wat er toch met haar aan de hand was. Ze maakten een prachtig verslag en ik zei nog ‘dat zou je ieder kind gunnen dat er zo goed naar gekeken wordt’. Maar ja, dat doe je niet zomaar en het kost ook nog een flinke smak geld. Toch sta ik er nu weer, met onze lees verder

Zusjes VI

“Zou het niet zo kunnen zijn dat er sprake is van dezelfde problematiek als bij haar zus” oppert de kleuterjuf van mijn jongste. Ik twijfel even tussen van mijn stoel vallen of ontploffen maar we moeten nog een tijdje samen door dus laat ik me maar blijven gedragen. Ik haal diep adem en zeg ‘dat ziet er toch echt anders uit, in mijn beleving speelt dat echt helemaal niet bij mijn zonnetje. Ik zou me kunnen voorstellen dat er sprake lees verder

Zusjes V

“Mama gaan we op de fiets, alsjeblieft, please?” want ze heeft nét zonder zijwieltjes leren fietsen en dat voelt zo lekker groot. ‘Dat is goed meis, het is lekker weer en het lijkt me hartstikke leuk om met zijn drieën op de fiets te gaan. Wat leuk dat ga je voor het eerst zélf naar de stad fietsen. Stoer hoor!’ Mijn jongste springt een gat in de lucht en gaat meteen haar schoenen aandoen. “Nee! Niet met de fiets. lees verder

Zusjes IV

“Mam, mag ik een huisdier?” vraagt de jongste terwijl ze het hondje van de buren aait. ‘Als je zes bent’ zeg ik op de automatische piloot. En dan schiet door me heen dat ze over drie maanden al jarig is, en dan wordt ze zes. Slik. Tot nu toe had ik het probleem huisdier voor me uit kunnen schuiven maar nu komt het plots akelig dichtbij. Ik bedoel, ik ben zelf geen held met beesten maar mijn oudste is panisch lees verder

Zusjes III

Samen met de jongste zit ik een boterhammetje te eten na schooltijd. We kletsen genoeglijk over ditjes en datjes, geen wolkje aan de lucht. ‘Waar is grote zus eigenlijk?’ “Die is eerst dansen en gaat dan mee naar een vriendinnetje.” ‘Oh gelukkig.’ “Huh? Hoezo, wat heb je voor plannen?” ‘Nou niks maar ik wou dat mijn zus hier niet meer woonde. Blijft zij nou altijd mijn zus? Blijft ze altijd zo stom?” Oef, dit valt me rauw op het dak, lees verder

Zusjes II

De jongste liet gelukkig van kleinsaf aan niet over zich heen lopen (en dat is een kunst met zo’n dwingende grote zus) maar de laatste tijd blaft ze wel erg venijnig van zich af. Terwijl het niet haar aard is. Iedereen die haar kent noemt haar als vanzelf een zonnetje, en dat is het ook. Een kind dat straalt en de mensen om haar heen verwarmd. Moeders staan steevast te glimmen van genoegen wanneer ik haar kom ophalen van een … lees verder