Houtsnede Frank DekkersOp tien minuten fietsen, iets buiten het dorp, achter een grote villa die een tweede leven leidt als groepsaccomodatie, stuit ik op een sprookjesachtige plek. Met in mijn rug de beschutting van een bomenrand zet ik mij op een omgevallen boom bewerkt tot knoestige bank en geniet van een fabelachtig uitzicht over de weilanden. Een hoge lucht met vage wolkenslierten en een ondergaande zon completeert het geheel. Wanneer de equitherapeute mij een krachtige hand geeft hoef ik eigenlijk geen woord meer te wisselen. Dit lijkt me een heerlijke plek voor mijn oudste. Ze is hier in goede handen.

Een paar weken later fietsen we er samen naar toe, om te gaan kijken of ze écht nog steeds iets met paarden wil gaan doen. ‘Waarom moeten we nou op de fiets? Hoe ver is het dan? Moeten we ook over het spoor? Ik wil gewoon niet fietsen. Mag ik dan achterop bij jou?’ Diep ademhalen, dapper doorzetten, blijven glimlachen, blijven geloven, niet versagen. ‘Is het hier? En nu, wat gaan we nu doen? Alleen maar kijken? Zijn we daarvoor helemaal hier naar toegefietst. Dat is toch ook zonde. Gaan we weer? Ik vind het stom hoor, wat moeten we hier nou.’ Ik ga zitten, probeer er alleen maar ‘te zijn’ en wacht totdat de vragenstroom stopt en de omgeving de kans krijgt in te werken op het onrustige gemoed van dochterlief. ‘Zijn al die paarden van die mevrouw? Op welk paard ga ik dan rijden? Beginnen we niet eerst op een pony? Ze zijn wel groot hoor. Dat doen ze nooit, je begint altijd eerst op een pony dat heeft Sarah zelf gezegd. Hoe weet jij dat eigenlijk allemaal? Waarom is die mevrouw er dan niet? Waar is ze dan? Woont ze niet hier? Waarom zijn we hier eigenlijk?’
 
Op het vragenformulier vult ze de volgende dag in:
Geef aan wat voor jou van toepassing is, 1=helemaal niet mee eens en 10=helemaal mee eens
1. Ik wil het – 4
2. Ik kan het – 2
3. Ik durf het – 1
4. Ik doe het – 9

Waar kunnen Casper en ik je bij helpen
Om niet meer zoveel bang te zijn

Waar moeten we rekening mee houden
Ik wil niet hij me likt, dat vind ik vies. En dat hij niet op me af komt rennen, het paard.

(houtsnede van Frank Dekkers)

Er zijn 10 reacties

  1. Mo

    Avatar van Mo
    DAt is nou dapper, iets doen wat je eigenlijk niet wilt, niet durft en waarvan je denkt dat je het eigenlijk ook niet kunt. Nou zeg. Daar kan menig volwassene zich een voorbeeld aan nemen.

Laat een reactie achter op Gala Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *