Franka

komen en gaanNathalia was geweldig, veel humor, duidelijk een klik met onze dochter en ze prikte dwars door de schone schijn die dochterlief voor de buitenwereld ophoudt. Na tweeënhalve maand was ze echter alweer weg. Ze ging toch liever op een kinderdagverblijf werken. Myrthe kreeg geen poot aan de grond. Te lelijk, aldus het genadeloze oordeel van de oudste. Sorry, ik schaam me vreselijk voor mijn kind, maar als zij iets in haar hoofd heeft… Toen kwam Merle, superlief en heel gezellig. lees verder

Positief

pilletjesZe is misselijk, heeft hoofdpijn en wil nu helemaal niet meer onder haar deken op de bank vandaan komen. Wat een ellende om met dit soort medicijnen te starten; je krijgt eerst de bijverschijnselen voordat je merkt of en hoe het in positieve zin gaat werken. Ze huilt twintig minuten hartverscheurend met gierende uithalen, alleen maar omdat het rekenen op school te moeilijk zou zijn. Dat is niet nieuw, dat kennen we van de afgelopen weken. ‘Ach, wat zou lees verder

Moussaka

jaloers‘Ik heb zo lekker gegeten, dat moet jij ook eens proberen te maken, mam’, zegt ze als ze terugkomt van het logeerweekend. Mijn oudste die zegt dat ze iets nieuws gegeten heeft? Het moet niet gekker worden. In het programma zie ik dat het moussaka was. Toen ik laatst een keer lasagne had gemaakt, wilde ze niet eens proeven, want ‘het zit allemaal door elkaar’. Waarom eet ze dan opeens wel moussaka? Ik snap er niks van. ‘Ik zie dat lees verder

Uitlegmoeder

bemiddeling‘Özcan mag mij vanaf de eerste les niet. Ik kan gewoon niks goed doen. Als we met zijn allen zitten te kletsen zegt ie tegen MIJ dat ik stil moet zijn en hij kijkt ook de hele tijd zo vuil naar me.’ Helder, het zal allemaal zo’n vaart niet lopen maar voor de tien-minuten-gesprekken op school vul ik meneer Özcan in om langs te gaan. ‘Ga jij hem dan zeggen dat ie normaal moet doen tegen me?’, vraagt ze hoopvol. lees verder

Taxichauffeur

taxichauffeurDit gaat zo niet langer. Als ik mijn meisje heb weggebracht naar het logeerhuis ben ik zó gesloopt dat ik er bijna een dag van moet bijkomen, en dan moet ik haar alweer bijna ophalen. Dat schiet zijn doel voorbij. Het idee is dat die logeerweekenden niet alleen leuk zijn voor háár maar ook ons iets opleveren, rust en ruimte namelijk. Moeten we dan stoppen met het logeren of kunnen we iets anders verzinnen? Terwijl ik uitgeteld op de bank lees verder

Huilen met de pet op

oepsieWe zijn eruit. Wow wat ben ik blij en opgelucht. Weliswaar met de dreigende toevoeging dat ze maar één kans krijgt, maar we zijn eruit, ze mag blijven. Volgend jaar gaat ze naar 2TL in plaats van de HAVO/VWO brugklas waar ze nu in zit. Als we ons meisje vertellen dat ze naar de klas mag met de meiden die voor haar opkomen is ze dolblij. Ze weet helemaal niet dat ze eigenlijk van school moest, en dat houden lees verder

Wending

wending‘Waarom zou je dat willen? Ze gaat gemakkelijk over, staat ruim HAVO!’, de teamleider valt nog net niet van zijn stoel als ik voorstel om mijn oudste over te plaatsen naar TL/HAVO volgend jaar. Ik daarentegen ben allang blij dat we weer on speaking terms zijn. We hebben het nu over naar welke andere klás ze zal gaan, in plaats van naar welke andere school. Ik krijg een vette knipoog van onze ouderbegeleider die met zijn mediation-achtergrond dit gesprek lees verder

Eindshow

showNu ze in een demoteam danst gaat ze bij de grote eindshows van de dansschool in meerdere voorstellingen dansen. ‘Precies wat ik wou hè mam? Al sinds ik vijf ben wil ik dat en nu mag het ook echt!’ Verbaasd maar vooral met bewondering zie ik hoe intens ze zich verheugd. Mijn meisje van extremen. Ze kent diepe dalen, maar wat heerlijk dat ze ook zo kan pieken. Ik zie ook hoe ze via het dansen haar grenzen oprekt. Hoe lees verder

Lange weg

lange weg 2In het weekend dat volgt stolt de tijd. Er staat een koepel over ons huis die ons afschermt van de boze buitenwereld. Als ik boodschappen doe voelt het alsof ik neerdaal uit een torenkamer. Schichtig loop ik door de supermarkt. Wonderlijke gedachten bevangen me: Kent iemand mij? Mijn dochter? Weten ze wat er aan de hand is? Dat wij dat gezin zijn waarvan de dochter een gevaar voor de klas is? Die afgevoerd moet worden? Ik graai het hoogstnodige bij lees verder

Verschillen

verbindenEr komt niks uit mijn handen. De mist in mijn hoofd verhindert elke heldere gedachte. Alles in mijn lijf doet zeer. Tegen half twee groeit de onrust. Straks komt mijn dochter thuis en heb ik nóg niks gedaan. Ik moet haar toch helpen! Wat ben ik anders voor moeder? Het gesprek met de rector staat woord voor woord in mijn geheugen gegrift maar ik begrijp er nog steeds geen jota van. Als het puntje bij het paaltje komt hebben lees verder