Franka

komen en gaanNathalia was geweldig, veel humor, duidelijk een klik met onze dochter en ze prikte dwars door de schone schijn die dochterlief voor de buitenwereld ophoudt. Na tweeënhalve maand was ze echter alweer weg. Ze ging toch liever op een kinderdagverblijf werken. Myrthe kreeg geen poot aan de grond. Te lelijk, aldus het genadeloze oordeel van de oudste. Sorry, ik schaam me vreselijk voor mijn kind, maar als zij iets in haar hoofd heeft… Toen kwam Merle, superlief en heel gezellig. lees verder

Kennismaken

hallo‘Zeg even hallo en geef een hand’, zeg ik gewoontegetrouw als mijn oudste thuiskomt uit school en het bezoek straal negeert. Onwillig doet ze wat ik zeg en loopt snel door naar het aanrecht om voor zichzelf drinken in te schenken. Ik voel me bekeken en twijfel opeens of ik het goed gedaan heb. Zeg ik dat omdat ik wil laten zien dat we haar heus goed opvoeden? ‘Lekker, ik lust ook wel wat’, zegt de kersverse gezinscoach tegen haar. lees verder

Thuisbegeleiding

cupcakes‘Wat komt ze dan doen? Ik heb Carla toch al?’ ‘Carla is voor op school. Het is een soort Maarten, weet je nog, die ging altijd leuke dingen met jou doen.’ ‘Nou, zo leuk was dat ook weer niet. Ik moest altijd iemand uitnodigen om mee te spelen en dan ging hij zich er mee bemoeien. En hij was nog lelijk ook. Is Nathalia wel mooi? Heeft ze lange haren en wat voor kleren draagt ze? En wat gaan lees verder

Pauze

imageSinds Maarten weg is, rommelen we met de begeleiding. Ze gaat nog wel naar het logeerhuis en we hebben een vaste oppas maar daar blijft het bij. Het gaat ook best goed dus misschien kan het geen kwaad om even pauze te houden? Klinkt aantrekkelijk. Ze spreekt nu zelf af met klasgenoten en weet zich beter te vermaken. Winst voor haar, maar ook voor ons, want we hoeven minder aan de bak. Even pauze. Voor haar; om niet met ‘ontwikkelingsdoelen’ lees verder

Bouwen

Inmiddels loopt Maarten alweer een paar jaar mee en coacht hij wekelijks de oudste bij het spelen. Heeft ie ingenieus opgebouwd, zo zagen we vanaf de zijlijn. Eerst bij ons thuis, met zijn tweeën, om te wennen en haar te leren kennen. Na een tijdje daagde hij haar uit een klasgenoot te vragen en een activiteit te verzinnen. Daarbij slaat hij veel vliegen in één klap; ze oefent met plannen (op tijd iemand regelen), ze moet iets bedenken dat de lees verder

PGB I

Mijn moeder roept verschrikt uit: ‘Een man?! Is dat wel te vertrouwen?’ Ik schrik, ik heb daar helemaal niet bij stilgestaan. Is dat naïef? Misschien. We hebben gericht naar een jongeman gezocht en zijn juist zo blij dat we er een dichtbij gevonden hebben. Ons meisje is een meer een jongensmeisje, niet zo van het knutselen of van rose en de strikjes, meer een doerak. En onze ervaringen met de buurjongen die oppast zijn onverdeeld positief dus ik koesterde geen … lees verder

Instanties XI

Goed, we hebben dus een PGB. En nu? Dat klinkt belachelijk als ik het zo zeg, maar ik zie even door de bomen het bos niet meer. Ik bedoel, de logeerweekenden dat is helder. Hebben we ook een organisatie voor gevonden. Maar wat kan er nog meer? Bij de toekenningsbeschikking zitten strenge brieven over ‘verantwoording’ en de waarschuwing ‘u mag het PGB alleen gebruiken om zorg in te kopen als bedoeld in de regeling’ en dan staat er ook lees verder

Logeren IV

Het is begin juni als we horen dat het PGB rond is, victorie! De grapjurken wijzen het PGB na een maandenlange procedure toe voor de periode van één jaar. Met terugwerkende kracht is er per 31 mei budget. Maar zie in juni nog maar eens iets geregeld te krijgen voor de zomerperiode. Dat wordt dus september voordat we structureel kunnen gaan bouwen. Het formulier van de eerste verantwoordingsperiode zal nog niet veel voorstellen. Zouden ze daar over vallen, vraag ik lees verder

Logeren III

Toen ik op vakantie was in Frankrijk heb ik gezien hoe een zestienjarig rolstoelmeisje werd begeleid door een jonge twintiger. De moeder vertelde dat het een bewuste keus is om zulke jonge hulpverleners in te zetten. Als de meiden dan samen op stap zijn zouden het bijna vriendinnen kunnen lijken en dat is gunstiger in het sociale verkeer. Het blijft maar door mijn hoofd spoken sinds ik een PGB heb aangevraagd. Iets dergelijks zou ik ook voor mijn oudste willen lees verder

Logeren I

Als we naar het logeerweekend rijden ratelt ze aan één stuk door. Toch wel spannend dus. Het verbaasde me al dat dit meisje dat bij alles wat nieuw is haar hakken in het zand zet, van meet af aan zo onverdeeld enthousiast is over het idee van een logeerweekend. Want ‘men’ kan dan wel zeggen dat het er ook aan ligt hoe je het brengt, maar daar is bij mijn meisje eerlijk gezegd weinig peil op te trekken.

‘Ga … lees verder