Franka

komen en gaanNathalia was geweldig, veel humor, duidelijk een klik met onze dochter en ze prikte dwars door de schone schijn die dochterlief voor de buitenwereld ophoudt. Na tweeënhalve maand was ze echter alweer weg. Ze ging toch liever op een kinderdagverblijf werken. Myrthe kreeg geen poot aan de grond. Te lelijk, aldus het genadeloze oordeel van de oudste. Sorry, ik schaam me vreselijk voor mijn kind, maar als zij iets in haar hoofd heeft… Toen kwam Merle, superlief en heel gezellig. lees verder

Moussaka

jaloers‘Ik heb zo lekker gegeten, dat moet jij ook eens proberen te maken, mam’, zegt ze als ze terugkomt van het logeerweekend. Mijn oudste die zegt dat ze iets nieuws gegeten heeft? Het moet niet gekker worden. In het programma zie ik dat het moussaka was. Toen ik laatst een keer lasagne had gemaakt, wilde ze niet eens proeven, want ‘het zit allemaal door elkaar’. Waarom eet ze dan opeens wel moussaka? Ik snap er niks van. ‘Ik zie dat lees verder

Kortste dag

kortste dag klAls om tien voor zeven de wekker gaat kruip ik nog iets verder onder de dekens. Brr, wat is het koud en donker, mag ik nog even blijven liggen alsjeblieft? In de woonkamer laat ik deze decemberweken dag en nacht de kerstlampjes branden. Dan oogt het ’s ochtends wat vriendelijker als we beneden komen. Het helpt een klein beetje in de strijd tegen de donkere dagen. En met zijn allen onder een dekentje op de bank films kijken is lees verder

Gips

gips‘Wat gaan ze nou doen?’, vraagt ze benauwd terwijl ze 12 jaar groot tegen me aan gekruld zit. Op de röntgenfoto was zojuist te zien dat haar pols gebroken is. Om precies te zijn, een twijgbreukje in het spaakbeen, aldus de dokter. Dus nu zitten we te wachten bij de gipskamer. Het klinkt als een routinehandeling voor het ziekenhuis. ‘Het valt allemaal reuze mee, vaak zetten we het niet eens in het gips. Zolang ze in de groei zijn, zijn lees verder

Taxichauffeur

taxichauffeurDit gaat zo niet langer. Als ik mijn meisje heb weggebracht naar het logeerhuis ben ik zó gesloopt dat ik er bijna een dag van moet bijkomen, en dan moet ik haar alweer bijna ophalen. Dat schiet zijn doel voorbij. Het idee is dat die logeerweekenden niet alleen leuk zijn voor háár maar ook ons iets opleveren, rust en ruimte namelijk. Moeten we dan stoppen met het logeren of kunnen we iets anders verzinnen? Terwijl ik uitgeteld op de bank lees verder

Tandartsfeest

tandartsSinds de kindertandarts naar een ander pand verhuisd is, hebben we nieuwe routines. Ik zet haar af voor de deur en ze gaat zelf naar binnen terwijl ik ga parkeren. Als ik dan de wachtkamer binnenkom, is zij al naar de wc geweest (altijd eerst naar de wc, dat blijft). Zolang we niet te lang hoeven wachten blijft de stemming up. ‘Hoe lang komen we hier nu al’ vraagt ze naar de bekende weg. ‘Is het echt waar dat ik lees verder

Time-out

time-out’s Avonds om half tien komt er een mail van de teamleider. “Helaas ging het vandaag wederom volkomen mis en is mijn handelingsverlegenheid alleen maar gegroeid. De leerlingen (ook degenen die niet direct persoonlijk betrokken zijn) geven aan dat zij de situatie onhoudbaar vinden, dat uw dochter voor het grootste deel zelf de problemen veroorzaakt en dat ondanks alle interventies en inspanningen hier een eind aan moet komen.” Slik. Hoezo is het aan de leerlingen om te beoordelen dat de lees verder

Centre Pompidou

kunstDisneyland, daar is ze goed in, pretparken in het algemeen eigenlijk wel. Vooral achtbanen, hoe hoger en sneller, hoe liever. Dat wachten in de rij is niet altijd leuk, maar met raadsels en spelletjes overbruggen we het wel. Ook al zijn we hier voor het eerst, de opzet van pretparken is blijkbaar uniform genoeg om zich op haar gemak te voelen. Niets voor mij trouwens, maar dat is een ander verhaal. Gister Disneyland, vandaag Parijs, dat was de afspraak. lees verder

Trein

trein‘Hoe denk je dat je de trein kunt vinden die naar oma gaat?’, vraag ik als we het station binnenlopen. ‘Dat weet ík toch niet! Dat moet jij doen!’ Ze kijkt me aan alsof ik gek geworden ben. ‘Ik help natuurlijk mee, je hoeft het niet meteen alleen te doen.’ Links en rechts lopen de mensen ons gehaast voorbij nu mijn dertienjarige tiener stokstijf stil staat middenin de aanlooproute naar de hal van Utrecht Centraal. Ze gaat voor het eerst lees verder

Lange weg

lange weg 2In het weekend dat volgt stolt de tijd. Er staat een koepel over ons huis die ons afschermt van de boze buitenwereld. Als ik boodschappen doe voelt het alsof ik neerdaal uit een torenkamer. Schichtig loop ik door de supermarkt. Wonderlijke gedachten bevangen me: Kent iemand mij? Mijn dochter? Weten ze wat er aan de hand is? Dat wij dat gezin zijn waarvan de dochter een gevaar voor de klas is? Die afgevoerd moet worden? Ik graai het hoogstnodige bij lees verder