Centre Pompidou

kunstDisneyland, daar is ze goed in, pretparken in het algemeen eigenlijk wel. Vooral achtbanen, hoe hoger en sneller, hoe liever. Dat wachten in de rij is niet altijd leuk, maar met raadsels en spelletjes overbruggen we het wel. Ook al zijn we hier voor het eerst, de opzet van pretparken is blijkbaar uniform genoeg om zich op haar gemak te voelen. Niets voor mij trouwens, maar dat is een ander verhaal. Gister Disneyland, vandaag Parijs, dat was de afspraak. lees verder

Parijs

the-underground‘Jullie gaan altijd leuke dingen doen zonder mij, ik wil ook mee als jullie op vakantie gaan.’ Oef, au, out of the blue, de dag die je wist dat hij zou komen, gevoelige plek. ‘Maar die dingen zijn niet leuk als jij meegaat, want als jij het niet leuk vindt is het voor niemand meer leuk en is het alleen maar geploeter’, gromt het in mijn hoofd, maar dat is natuurlijk geen antwoord. ‘Wat bedoel je precies?’ vraag lees verder

Trein

trein‘Hoe denk je dat je de trein kunt vinden die naar oma gaat?’, vraag ik als we het station binnenlopen. ‘Dat weet ík toch niet! Dat moet jij doen!’ Ze kijkt me aan alsof ik gek geworden ben. ‘Ik help natuurlijk mee, je hoeft het niet meteen alleen te doen.’ Links en rechts lopen de mensen ons gehaast voorbij nu mijn dertienjarige tiener stokstijf stil staat middenin de aanlooproute naar de hal van Utrecht Centraal. Ze gaat voor het eerst lees verder