Bomen en bos

image‘We hebben meteen uitgezocht of er binnenkort een groep start waar uw dochter aan kan deelnemen. De wachtlijst voor de psycho-educatie is een jaar. Het is een groep voor 9-12 jaar, uw dochter is nu elf dus tegen de tijd dat ze aan de beurt is, is ze al te oud. Het lijkt me niet zo zinvol om haar daarvoor in te schrijven.’ De blijdschap over de snelheid waarmee ik de mail heb gekregen van de assistente van de kinderpsychiater lees verder

Koor

Ik loop door de stad, op weg naar mijn koor. De donderdagavond heb ik heilig verklaard, wat er ook gebeurt, die avond ga ik zingen. Maar vandaag loop ik met lood in mijn schoenen. Het gesprek met de kinderpsychiater laat me niet los. Eigenlijk was mijn vertrek zojuist één groot pleidooi voor haar suggestie om met medicijnen te starten. Mijn oudste klampte zich huilend aan me vast toen ik wilde gaan en mijn map en standaard inpakte. ‘Je mag niet lees verder

Medicijnen

Daar zitten we weer. Wat een verschil met het adviesgesprek van vijf jaar geleden. Ik voel me zoveel sterker geworden, alsof ik gegroeid ben in mijn rol als ouder van een kind dat niet volgens de boekjes grootgroeit. Ik ben benieuwd of de bevindingen van de kinderpsychiater overeenkomen met wat wij dagelijks thuis ervaren. Deze keer was het diagnosetraject immers vooral bedoeld zodat zij ons en onze dochter leren kennen en niet zozeer omdat wij met de handen in lees verder

Diagnose XIV

“We willen graag overstappen omdat we denken dat het beter is voor ons kind. Kunt u mij zeggen hoe dat in zijn werk gaat?” De dame van de polikliniek begrijpt het niet. Zou er nooit iemand van kinderpsychiater wisselen dan? Ik leg het nogmaals uit. Dat we behoefte hebben aan een plek waar meer kennis voorhanden is, dat onze dochter de diagnose asperger heeft maar ook bijkomende problemen op het gebied van stemmingswisselingen en soms stemmen lijkt te horen. Dat lees verder