Autisme in vogelvlucht*

Als ik vertel dat mijn dochter autisme heeft, komt vrijwel altijd de vraag waaraan je dat merkt, en of ik kan uitleggen wat autisme nou eigenlijk precies is. Negen van de tien keer sta ik dan met mijn mond vol tanden. Er zijn zoveel boeken geschreven over autisme, hoe vang ik dat complexe beeld in een paar woorden zonder mijn dochter tekort te doen? Het ziet er bovendien bij duizend kinderen duizend keer anders uit. Omdat autisme zich op zoveel lees verder

Franka

komen en gaanNathalia was geweldig, veel humor, duidelijk een klik met onze dochter en ze prikte dwars door de schone schijn die dochterlief voor de buitenwereld ophoudt. Na tweeënhalve maand was ze echter alweer weg. Ze ging toch liever op een kinderdagverblijf werken. Myrthe kreeg geen poot aan de grond. Te lelijk, aldus het genadeloze oordeel van de oudste. Sorry, ik schaam me vreselijk voor mijn kind, maar als zij iets in haar hoofd heeft… Toen kwam Merle, superlief en heel gezellig. lees verder

Moussaka

jaloers‘Ik heb zo lekker gegeten, dat moet jij ook eens proberen te maken, mam’, zegt ze als ze terugkomt van het logeerweekend. Mijn oudste die zegt dat ze iets nieuws gegeten heeft? Het moet niet gekker worden. In het programma zie ik dat het moussaka was. Toen ik laatst een keer lasagne had gemaakt, wilde ze niet eens proeven, want ‘het zit allemaal door elkaar’. Waarom eet ze dan opeens wel moussaka? Ik snap er niks van. ‘Ik zie dat lees verder

Kortste dag

kortste dag klAls om tien voor zeven de wekker gaat kruip ik nog iets verder onder de dekens. Brr, wat is het koud en donker, mag ik nog even blijven liggen alsjeblieft? In de woonkamer laat ik deze decemberweken dag en nacht de kerstlampjes branden. Dan oogt het ’s ochtends wat vriendelijker als we beneden komen. Het helpt een klein beetje in de strijd tegen de donkere dagen. En met zijn allen onder een dekentje op de bank films kijken is lees verder

Gips

gips‘Wat gaan ze nou doen?’, vraagt ze benauwd terwijl ze 12 jaar groot tegen me aan gekruld zit. Op de röntgenfoto was zojuist te zien dat haar pols gebroken is. Om precies te zijn, een twijgbreukje in het spaakbeen, aldus de dokter. Dus nu zitten we te wachten bij de gipskamer. Het klinkt als een routinehandeling voor het ziekenhuis. ‘Het valt allemaal reuze mee, vaak zetten we het niet eens in het gips. Zolang ze in de groei zijn, zijn lees verder

Uitlegmoeder

bemiddeling‘Özcan mag mij vanaf de eerste les niet. Ik kan gewoon niks goed doen. Als we met zijn allen zitten te kletsen zegt ie tegen MIJ dat ik stil moet zijn en hij kijkt ook de hele tijd zo vuil naar me.’ Helder, het zal allemaal zo’n vaart niet lopen maar voor de tien-minuten-gesprekken op school vul ik meneer Özcan in om langs te gaan. ‘Ga jij hem dan zeggen dat ie normaal moet doen tegen me?’, vraagt ze hoopvol. lees verder

Tandartsfeest

tandartsSinds de kindertandarts naar een ander pand verhuisd is, hebben we nieuwe routines. Ik zet haar af voor de deur en ze gaat zelf naar binnen terwijl ik ga parkeren. Als ik dan de wachtkamer binnenkom, is zij al naar de wc geweest (altijd eerst naar de wc, dat blijft). Zolang we niet te lang hoeven wachten blijft de stemming up. ‘Hoe lang komen we hier nu al’ vraagt ze naar de bekende weg. ‘Is het echt waar dat ik lees verder

Time-out

time-out’s Avonds om half tien komt er een mail van de teamleider. “Helaas ging het vandaag wederom volkomen mis en is mijn handelingsverlegenheid alleen maar gegroeid. De leerlingen (ook degenen die niet direct persoonlijk betrokken zijn) geven aan dat zij de situatie onhoudbaar vinden, dat uw dochter voor het grootste deel zelf de problemen veroorzaakt en dat ondanks alle interventies en inspanningen hier een eind aan moet komen.” Slik. Hoezo is het aan de leerlingen om te beoordelen dat de lees verder

Centre Pompidou

kunstDisneyland, daar is ze goed in, pretparken in het algemeen eigenlijk wel. Vooral achtbanen, hoe hoger en sneller, hoe liever. Dat wachten in de rij is niet altijd leuk, maar met raadsels en spelletjes overbruggen we het wel. Ook al zijn we hier voor het eerst, de opzet van pretparken is blijkbaar uniform genoeg om zich op haar gemak te voelen. Niets voor mij trouwens, maar dat is een ander verhaal. Gister Disneyland, vandaag Parijs, dat was de afspraak. lees verder

Parijs

the-underground‘Jullie gaan altijd leuke dingen doen zonder mij, ik wil ook mee als jullie op vakantie gaan.’ Oef, au, out of the blue, de dag die je wist dat hij zou komen, gevoelige plek. ‘Maar die dingen zijn niet leuk als jij meegaat, want als jij het niet leuk vindt is het voor niemand meer leuk en is het alleen maar geploeter’, gromt het in mijn hoofd, maar dat is natuurlijk geen antwoord. ‘Wat bedoel je precies?’ vraag lees verder