Winterdepressie

‘Mama, kom je bij me zitten?’ fleemt ze met een klein stemmetje. ‘Tuurlijk lieve schat, ik kom er zo aan.’ Ik verzamel wat dingen te doen en installeer me op de bank, onze lekkere grote leefbank waar we wel met zijn zessen languit op kunnen liggen en hangen. Met de hocker die nooit meer van zijn plaats gaat omdat iedereen met de benen omhoog wil. Daar liggen we weer. Zij onder een dekentje, dicht tegen me aan gekropen, haar hoofd lees verder

Logeren III

‘Als je wil mag je op paardenkamp.’ Ik zeg het zo luchtig en zo neutraal mogelijk want ik weet dat ik maar één kans krijg. ‘Echt waar? O joepie!’ reageert ze enthousiast. Pff, de eerste drempel is genomen. ‘Maar hoezo dan? En wanneer is dat dan? En wie gaat er nog meer mee?’ ‘De paardenjuf organiseert een kamp in de eerste week van de zomervakantie en ze vroeg of jij daar misschien ook zin in had.’ ‘Haha, natuurlijk heb ik lees verder

Het Lijf XV

‘Mama mag ik oorbellen?’ De eerste keer dat ze me dat vraagt is ze amper vijf jaar oud. Iets weerhoudt me daar meteen antwoord op te geven en als ze door blijft vragen krijg ik er tot mijn frustratie niet goed de vinger achter waarom ik daar zo over aarzel. Ik zie het niet zitten, dat is het grote gevoel dat overheerst. De vraag blijft telkens terugkeren. Zo gaat dat. Zo lang het in haar hoofd zit en ik geen lees verder

Zwart

Kwart voor zeven in de ochtend, wat is het nog donker, het lijkt wel nacht. Mijn oudste ligt in diepe rust. Haar lange haren liggen als versgegooide mikado om haar hoofd gestrooid. Ik knip een lampje aan. Ik draal nog wat al is daar is eigenlijk geen tijd voor. Met een diepe zucht zet ik mij naast haar op het bed. Stevig aai ik dat alsmaar groter wordende lijf met de stille hoop dat ik haar zo kan helpen een lees verder

Liefde II

‘Mama, hoe komt het dat je helemaal warm kan worden als een jongen naar je knipoogt?’ Wat een heerlijke vraag… Mijn jongste is bloedserieus en ik begrijp wel waarom. Ze zit sinds kort op een andere school en is helemaal hoteldebotel van een van haar nieuwe klasgenoten. ‘Nou moet je niet overdrijven, dat gebeurt alleen in sprookjes, in het echt komt dat helemaal niet voor. Je mag niet jokken!’ dondert de oudste er overheen. ‘Nou-hou, ik jok niet! Het wél lees verder

Dansen V

‘Barbara heeft gezegd dat ik auditie mag doen voor een demoteam!’ juichend valt ze me in de armen en draait me in het rond. Wat wordt ze al groot en sterk schiet er door me heen. ‘Wat ontzettend leuk voor je’ zeg ik blij. ‘Maar je weet toch wel dat bij auditie doen ook hoort dat je afgewezen kunt worden?’ voeg ik er zekerheidhalve aan toe. ‘Jaha dat weet ik heus wel’ gromt ze. Haar boze blik spreekt boekdelen, lees verder

Buikpijn

‘Mama, au, ik heb zo’n buikpijn ik hou het niet meer uit. Au au au wat moet ik nou doen?’ Vanuit het niets begint het weer. Nu al en paar dagen achter elkaar, telkens ergens tussen half zes en zes. Ik weet vrijwel zeker dat er niks aan de hand is. Of nou ja, niks. We zijn van school veranderd, het huis staat te koop, het schooljaar is weer begonnen… Noem dat maar niks. Witjes zit ze tegenover me, haar lees verder

Oeps, nog even geduld a.u.b.

Vorige week berichtte ik enthousiast dat IJskastmoeder Het Boek deze week in de winkels zou liggen maar de vrachtwagens doen er iets langer over, zo blijkt. Sorry, het is mijn eersteling, ik moet die trajecten nog leren kennen. Het ligt vanaf woensdag bij het Centraal Boekhuis en dan duurt het nog een week (of twee?) voordat het fysiek op een stapeltje in de boekhandel ligt. Even geduld a.u.b…

 

Maar bij mij kun je het al wel bestellen, ik heb een … lees verder

Boek – tatatadatadaaaaa

Vanochtend draalde en dwaalde ik door het huis, ik zocht mijn draai maar kon hem niet vinden. 

 

Toen arriveerde de taart. Daar mag vanavond het hele koor van meegenieten. Het is immers donderdag, mijn heilige zing-avond. Maar een taart is geen boek.

 

Beetje reageren op mijn blog dan maar, wat lezen in de krant, even boodschappen gaan doen misschien? Oh nee, dat kan niet. Ik kan het huis niet verlaten want ik wacht op een pakketje. Boterhammetje dan maar.

 

Ding-dong. … lees verder

Diagnose XIII

‘Religie zou haar wel eens kunnen helpen’’ zegt de kinderpsychiater. Versta ik haar nu goed? Zegt ze echt ‘religie’? Ik vraag hoe we onze dochter kunnen helpen minder angstig te zijn voor de stemmen in haar hoofd en de dokter schrijft geloof voor? ‘Ik weet niet of jullie daar iets mee kunnen?’ Mijn gezicht spreekt blijkbaar boekdelen. ‘Dit soort kinderen is gebaat bij een gevoel van vertrouwen en als ze zich gesteund voelen door een hogere macht kan dat lees verder