PGB I

Mijn moeder roept verschrikt uit: ‘Een man?! Is dat wel te vertrouwen?’ Ik schrik, ik heb daar helemaal niet bij stilgestaan. Is dat naïef? Misschien. We hebben gericht naar een jongeman gezocht en zijn juist zo blij dat we er een dichtbij gevonden hebben. Ons meisje is een meer een jongensmeisje, niet zo van het knutselen of van rose en de strikjes, meer een doerak. En onze ervaringen met de buurjongen die oppast zijn onverdeeld positief dus ik koesterde geen … lees verder

Oud & Nieuw

‘Mama, ik heb gezien dat we een leuke buurjongen hebben’ giechelt ze samenzweerderig. O jee, een nieuwe fase breekt aan, ik ben benieuwd wat ons nu weer allemaal boven het hoofd hangt. ‘Nou, ga dan eens naar buiten, dan kom je hem misschien tegen’ opper ik. Als dit een manier is om haar naar buiten te krijgen, vooruit dan maar. We zitten deze kerstvakantie in een huisje op een klein bungalowpark en ze is al dagenlang met geen stok de lees verder

Diagnose XV

Met het overstappen naar een andere kinderpsychiater gaat ons meisje opnieuw door de molen. En wij ook dus. Ik zeg dat een nieuwe diagnose niet nodig is, maar dat werkt zo niet. Ach, ik wil ook wel snappen dat het hun manier van werken is. Dat ze zo hun patiënten, cliënten of we ook mogen heten leren kennen. Maar toch. Gedoe. We willen graag ouderbegeleiding en dat kan, zeggen ze. ‘Maar eerst willen we nog graag een GDO.’ ‘Een wat?’ lees verder

Het Lijf XVI

‘Mama, ik weet niet of ik later kinderen wil want dat lijkt me hartstikke moeilijk.’ Ach, de lieverd. Ik geloof niet dat ik me daar op 11-jarige leeftijd mee bezighield. Het is ook hartstikke moeilijk om kinderen groot te brengen, of nou ja, de een laat zich wat gemakkelijker ‘lezen’ dan de ander maar als ze zichzelf als referentie neemt kan ik me voorstellen dat het hoofdbrekens geeft. ‘Je hoeft dat nu nog niet te weten hoor, en als je lees verder

School XVI

Of we voor de meivakantie begint nog een afspraak kunnen maken op school. Met de intern begeleider. Dat klinkt niet goed. Fijn natuurlijk dat school zelf contact zoekt maar meestal nemen we zelf het initiatief, dus gaan prompt alle alarmbellen af.  De intern begeleidster heeft niet veel opties in haar agenda, maar wij schuiven wel en dan lukt het toch nog. Gek genoeg is de juf er niet bij. Misschien gaat het gewoon over wat praktische rugzakkwesties? Maar waarom dan lees verder

Verwendag

Graag maak ik hier – bij wijze van uitzondering – reclame voor een initiatief dat mijn hart heeft: op 25 juni wordt de eerste landelijke Verwendag voor ouders van een kind met autisme georganiseerd op landgoed De Horst in Driebergen. Meer informatie én het aanmeldformulier vind je op www.verwendagouders.nl. Kom, schop jezelf over de drempel en ga ook. Je zult er geen spijt van krijgen!… lees verder

Vriendjes XI

Dinsdagmiddag, 14.50u

Trring, mijn mobiel, de oudste belt. Ze fietst van school terug naar huis maar het kan blijkbaar niet  wachten. ‘Mama, ik moet je even bellen want het was zo ontzettend niet leuk op school.’ Het gehijg van het fietsen maakt haar gesnik amechtig, fietste ik er maar naast. Dan kon ik even een hand in haar nek leggen (nooit op de rug), zogenaamd om te duwen maar stiekem ook om een beetje te troosten. ‘Hee meis wat jammer, … lees verder

Online II

‘Die ken je wel hè, die is uit mijn klas en deze zat vorig jaar in groep 8. Dat is de zus van die vorig jaar in groep 8 zat en deze, deze en deze ken ik van dansen.’ Samen bladeren we door haar Hyves-vrienden, een gewoonte die is ontstaan toen het ondoenlijk werd om voor elk vriendenverzoek afzonderlijk toestemming te geven. Sindsdien gaan we er regelmatig samen voor zitten. Heel gezellig eigenlijk en telkens weer sta ik versteld van lees verder

Landelijke verwendag

logo verwendagBij mijn lezingen en in mijn werk als oudercoach valt me op dat veel ouders van een kind met autisme zich ‘niet gezien’ voelen. Daarom bedacht ik vorig voorjaar voor de minor Ouderschap & Ouderbegeleiding van de Hogeschool Leiden het project ‘verwendag’, bedoeld om jonge aanstaande professionals te verleiden het eens van de kant van de ouders te bekijken. Hoe zou het zijn om die, vaak eenzaam ploeterende, ouders uit te nodigen zich op te komen laden op een landelijke lees verder