Bomen en bos

image‘We hebben meteen uitgezocht of er binnenkort een groep start waar uw dochter aan kan deelnemen. De wachtlijst voor de psycho-educatie is een jaar. Het is een groep voor 9-12 jaar, uw dochter is nu elf dus tegen de tijd dat ze aan de beurt is, is ze al te oud. Het lijkt me niet zo zinvol om haar daarvoor in te schrijven.’ De blijdschap over de snelheid waarmee ik de mail heb gekregen van de assistente van de kinderpsychiater lees verder

Middelbare III

imageHand in hand lopen we naar school, mijn man en ik. Van maandag tot donderdag duurde de week een eeuwigheid. De mentor liet weten dat ze de jongens van de handtekeningenactie aan haar bureau had gehad en ze streng had toegesproken. Dat het een incident lijkt te zijn van een overijverige klassenvertegenwoordiger die zijn taken wat al te ruim opvat. Dat ze vooral heeft geluisterd en niet meteen weet wat te doen en daarover contact zoekt met de teamleider. Ik lees verder

Op kamp

zon zomerkamp‘Deze zomer wil ik naar een écht kamp’, zegt ze ‘niet zoals vorig jaar met maar drie meisjes. Maar echt, met zo’n grote groep. Dat lijkt me zo gezellig.’ Hm, gezellig, jaja, het afgelopen jaar is voor mijn oudste niet bepaald gezellig geweest. Ik gun het haar van harte dat ze wat zonniger maanden tegemoet gaat. Maar of een kamp bijdraagt aan de feestvreugde, dat waag ik te betwijfelen. Ik mompel wat onduidelijks en hoop dat het overwaait. Dat doet lees verder

Koor

Ik loop door de stad, op weg naar mijn koor. De donderdagavond heb ik heilig verklaard, wat er ook gebeurt, die avond ga ik zingen. Maar vandaag loop ik met lood in mijn schoenen. Het gesprek met de kinderpsychiater laat me niet los. Eigenlijk was mijn vertrek zojuist één groot pleidooi voor haar suggestie om met medicijnen te starten. Mijn oudste klampte zich huilend aan me vast toen ik wilde gaan en mijn map en standaard inpakte. ‘Je mag niet lees verder

Middelbare II

‘Boink!’, hoor ik de deur met een klap beneden dichtvallen. Daar is ze, hoe zou het vandaag gegaan zijn op school? Terwijl ze de twee trappen naar ons bovenhuis opstampt hoop ik nog dat het allemaal met een sisser is afgelopen maar zodra ze haar hoofd om de hoek van de deur steekt weet ik dat het anders gegaan is. Haar stralendbruine vakantiehuid ziet grauwgeel, de bruine ogen liggen diep en donker, het lange haar sliert om haar hoofd en lees verder

Wanneer

10 jaar
‘Mama, wanneer word ik ongesteld?’ Het is niet de eerste keer dat ze het vraagt en ik weet al dat ik niet wegkom met een vaag antwoord zoals ‘later als je groot bent’. Het is ook niet dat ze niet weet van de bloemetjes en de bijtjes en de zaadjes en de eitjes, maar ze kan zich er niks bij voorstellen. Dus houdt het haar bezig. Welke insteek zal ik vandaag eens nemen, zo concreet en praktisch mogelijk … lees verder

Medicijnen

Daar zitten we weer. Wat een verschil met het adviesgesprek van vijf jaar geleden. Ik voel me zoveel sterker geworden, alsof ik gegroeid ben in mijn rol als ouder van een kind dat niet volgens de boekjes grootgroeit. Ik ben benieuwd of de bevindingen van de kinderpsychiater overeenkomen met wat wij dagelijks thuis ervaren. Deze keer was het diagnosetraject immers vooral bedoeld zodat zij ons en onze dochter leren kennen en niet zozeer omdat wij met de handen in lees verder

Katalysator

De ouderbegeleider vraagt ons of we van tevoren willen mailen wat we verwachten van de gesprekken met hem. Helemaal nog niet zo eenvoudig om dat zwart op wit te krijgen. Aan de ene kant is het simpel; iemand die naast ons staat, die ons en onze dochter (s?) leert kennen zodat we, wanneer dat nodig is, een deskundig mens hebben waarmee we kunnen sparren over wat wijsheid is. Maar dan ben ik in 3 regels klaar en dat is vast lees verder

Online IV

Op haar facebookpagina staat een raar berichtje. Iemand waarschuwt dat er een handtekeningenactie opgestart is om haar uit de klas te krijgen. ‘Hahaha, ze doen maar’ heeft mijn dochter gereageerd. Ik lees en herlees en probeer te begrijpen wat er gaande is. Vlak voor de meivakantie hadden we groot overleg. Iedereen was optimistisch gestemd. De mentor had wel zorgen over de regelmatig terugkerende incidenten met een paar jongens die in hun verlangen naar duidelijke pikorde door ons meisje gedwarsboomd worden lees verder

Verwendag 2013 op 24 augustus

Na het succes van de afgelopen twee jaren is er nu voor de derde keer een dag waar niets moet en ouders van kinderen met autisme centraal staan: een Verwendag! Samen met Gezinsbegeleiding Autisme en Stichting Ovaal, organiseert Janneke van Bockel deze bijzondere dag omdat: “Als ASS-ouder ben je continu aan het regelen. We vinden het nuttig en nodig dat ouders af en toe kunnen opladen.” Het programma gaat van boksen tot zingen, over kijken en voelen, zachtjes uit je … lees verder