Inzichten VI

Maandag
‘Gecondoleerd met het verlies van jullie broer en zwager’ zegt de juf. ‘Jullie dochter is er erg van ontdaan. Was het erg plotseling dat hij stierf?’ Ik ben stomheid geslagen, mijn zwager dood, ‘wanneer dan?’ schiet er even door mijn hoofd. Dan komt de aap uit de mouw, meisjelief had zich op het schoolplein afzijdig gehouden en een bedrukte indruk gemaakt. Toen juf vroeg wat er aan de hand was heeft ze in alle ernst verteld dat haar oom … lees verder

En wij dan? IV

‘Oma!’, juichend rent dochterlief de parkeerplaats over en springt in de armen van oma. Dat doet me goed. Dat is ook wel anders geweest. Tot ze een jaar of vierenhalf was kwam het contact telkens weer moeizaam tot stand en een zoen of knuffel was al helemaal niet aan de orde. Heerlijk om haar nu zo vrij te zien. ‘Oma we gaan naar de film hè?! Dat vind ik toch zó leuk, ik ben zó blij. Ik had het al lees verder

Uit II

“Trouwens, word ik eigenlijk opgehaald?” Alle alarmseinen op ROOD, we hebben al een paar wiebelige dagen achter de rug en deze vraag leidt onvermijdelijk tot zo’n loopje waar we niet uit gaan komen. Toch maar weer neutraal proberen te pareren. ‘Wat bedoel je lieverd?’ “Nou, als ik morgen bij oma ga logeren dan breng jij me weg heb je gezegd. Maar word ik ook weer opgehaald?” ‘Ik breng je weg en oma brengt je weer terug’ doe ik, alsof ik lees verder

School VI

Op een zondagmiddag, zo’n perfecte herfstmiddag voor een rondje op de fiets, fietsen we zomaar opeens in de buurt van de Vrije School. “Kom, we gaan even kijken” zeg ik tegen mijn lief. En daar staan we dan, voor een dicht hek. We drentelen wat heen en weer, hoe bekijk je een dichte school vanachter een hek? Fijn speelplein wel, zo te zien. Lekkere bosjes, een grote zandbak met allerlei boomstammetjes van verschillende formaten waarmee gesjouwd kan worden. Er lees verder

Uit I

“Eigenlijk heb ik niet zo’n zin om te koken. Wat zullen we doen, chinees of patat?” Glunderend kijkt ze me aan ‘Patat! Patat natuurlijk. Echt? Mag dat?’ Het is vrijdagmiddag en we fietsen terug van muziekles, we zijn met zijn tweetjes want mijn lief brengt de jongste voor een logeerpartij naar oma. “Weet je wat, we fietsen meteen door naar de snackbar.” ‘Hoe moeten we fietsen dan? Weet je dat wel?’ Geduldig schets ik haar de route die ze zelf lees verder

Diagnose VII

“Hebt u zelf een idee van wat er aan de hand kan zijn?” vraagt de psychiater op het adviesgesprek. Deze vraag overvalt me, ik bedoel, ik hoopte daar nu juist antwoord op te krijgen van de deskundigen. ‘Nou nee, eigenlijk niet. Behalve dan dat we denken dat er een seizoensinvloed waarneembaar is.’ “Maar u hebt misschien op internet gekeken en gedacht ‘dat zou het kunnen zijn’?” ‘Ik heb wel eens gezocht, vooral toen ze een jaar of drie was en lees verder

School V

Dochterlief gaat dus niet in het dorp naar school en daarmee worden we gedwongen na te denken over wat wij denken dat goed voor haar is. We komen erachter dat leuke scholen die methodes zoals Dalton, Freinet, Montessori en Jenaplan aanhangen waarschijnlijk ongeschikt zijn voor ons meisje. (Ik zou het fantastisch hebben gevonden om zo te hebben mogen leren, maar ik ben haar niet). Je kunt een kind dat zoveel behoefte heeft aan structuur zulke schoolsystemen niet aandoen. En natuurlijk, lees verder

Vriendjes V

“Zullen we een voorstelling maken?” zegt ze tegen haar vriendinnetje. En in één adem er achteraan “Mam, mogen we een voorstelling maken en ga jij dan kijken?” Voorstellingen maken is namelijk leuk maar bekeken worden nog veel leuker. ‘Dat is goed lieverd maar ik kom alleen kijken als je ook echt geoefend hebt.’ “Jaha, dat gaan we ook doe-hoen!” klinkt het bozig maar ik ken mijn pappenheimer langer dan vandaag en heb nét iets te vaak naar eindeloze improvisaties zitten lees verder

School IV

Onze oudste is drie jaar als we eens gaan rondkijken op welke school we haar zullen aanmelden. Mijn adagium is ‘geen gezeur, mijn kinderen gaan om de hoek naar school’ en niet in de laatste plaats omdat ze dan lekker snel zelfstandig op en neer kunnen gaan. Het lijkt me goed als kinderen geleidelijk hun vrijheid verwerven en van jongsaf aan gelegenheid krijgen om buiten het blikveld van paps en mams te experimenteren. De keerzijde is dat ikzelf daarmee mijn lees verder

Inzichten V

En dan opeens gaat het dagenlang goed. Meestal heb ik dat niet meteen in de gaten en dringt het pas na een poosje tot me door dat het leven zo onverwacht soepeltjes loopt. Ik merk niet meteen dat ik langzaamaan ontspan, niet steeds op mijn hoede ben alsof ik achter elke boom de vijand kan verwachten. Op een dag is het zomaar gezellig in huis en terwijl ik opkijk om te spotten waar de donkere wolk hangt kom ik tot lees verder