Diagnose IX

“Wel jammer hè dat ik niet naar het feestje van Hella kan, ze is in de vakantie jarig.” Mijn meisje komt net uit school en blijkbaar is haar een partijtje door de neus geboord. ‘Omdat we dan in Frankrijk zijn, dat is wel jammer inderdaad. Vieren ze het dan ook in vakantie?’ “Nee-hee, omdat ze een hond hebben natuurlijk!”en een boze blik probeert me te doden. ‘Je weet dat ze de hond speciaal voor jou willen opsluiten in de werkkamer, lees verder

Zusjes V

“Mama gaan we op de fiets, alsjeblieft, please?” want ze heeft nét zonder zijwieltjes leren fietsen en dat voelt zo lekker groot. ‘Dat is goed meis, het is lekker weer en het lijkt me hartstikke leuk om met zijn drieën op de fiets te gaan. Wat leuk dat ga je voor het eerst zélf naar de stad fietsen. Stoer hoor!’ Mijn jongste springt een gat in de lucht en gaat meteen haar schoenen aandoen. “Nee! Niet met de fiets. lees verder

Uit IV

“Ik wil niet in bad. En waarom moeten we nou weer op de fiets. Ik wíl dat niet. Kan ik niet ergens gaan spelen, ik wil gewoon niet mee.” Zeven jaar is ze en aan samen op stap heeft ze op dit moment een broertje dood. Want als je samen weg bent moet je afstemmen en kan de dag anders verlopen dan je in je hoofd hebt, en dat is zo’n beetje het vervelendste dat er bestaat. ‘We gaan lees verder

Inzichten VII

Ze is zes en heeft (na anderhalf jaar zwemles) in zes weken tijd diploma A en B gehaald. We zijn allemaal zo blij voor haar, en ze geniet van alle aandacht. Zélf vindt ze vooral interessant dat ze van de oma’s, opa en wat vrienden daar ‘zomaar’ geld voor krijgt. Hier een euro, daar een euro en zelfs briefjes van vijf. Wauw, het geldwolfje kan haar geluk niet op. Sinds een paar weken is ze bovendien aan het sparen lees verder

Het Lijf V

“Au mama, au, ik hou het niet meer!” kronkelt mijn meisje door haar bed. Ze heeft plotseling verschrikkelijke buikpijn en dat vindt ze vreselijk. Niet eens omdat ze pijn heeft maar omdat ze niet weet hoe lang het duurt, hoe het afloopt, wat het betekent. Omdat ze geen grip heeft op wat er met haar lijf gebeurt raakt ze in paniek. Mijn hemel wat maakt ze een misbaar, haar zusje is plaatsvervangend in tranen. ‘Kom maar liefie, ik maak een lees verder

En wij dan? V

In de auto terug naar huis merk ik pas hoe gespannen ik ben, en hoe moeizaam mijn ademhaling gaat. Wat is dat nu? De kinderen zijn stil, de oudste tuttelt met slaappop en de jongste is dolgelukkig met de teruggevonden pop die bij een logeerpartij bij oma was achtergebleven. Tijd om even terug te kijken op dit bezoekje aan mijn moeder. Ik ben er weer ingetuind geloof ik. Als vrouw van veertig – kunnende zelfstandig leven – val ik in lees verder

Zusjes IV

“Mam, mag ik een huisdier?” vraagt de jongste terwijl ze het hondje van de buren aait. ‘Als je zes bent’ zeg ik op de automatische piloot. En dan schiet door me heen dat ze over drie maanden al jarig is, en dan wordt ze zes. Slik. Tot nu toe had ik het probleem huisdier voor me uit kunnen schuiven maar nu komt het plots akelig dichtbij. Ik bedoel, ik ben zelf geen held met beesten maar mijn oudste is panisch lees verder

Uit III

We hebben een huisje gekocht in Frankrijk. Nou ja, een huisje, een houten chalet op een kasteelcamping. We hopen dat het de goede mix gaat worden van vertrouwd, afwisseling en avontuur en dat de vakanties daarmee minder moeizaam verlopen. Het is alleen wel een dikke dag rijden omdat ik graag een plek wil met een redelijke zonnekans. Dat hebben we nog nooit gedaan met de kinderen. Ik laat foto’s zien van het huisje, we bekijken samen de website van de lees verder

Diagnose VIII

“Laat u het eerst eens rustig bezinken” zegt de psychiater “en lees links en rechts wat informatie. Dan kunt u kijken of u zich kunt vinden in mijn verhaal.” Thuis google ik eerst autisme en beland op de website van Nederlandse Vereniging voor Autisme. Ik voel me er niet thuis, ik zoek en zoek en vind er niets van mijn gading. De andere googleresultaten geven wel definities maar het is niet wat ik zoek, al weet ik ook niet lees verder

Dagelijks leven I

“Zo lieve meid, even de deken lekker strak om je heen en dan slapen, morgen weer een nieuwe dag.” ‘Mam doe je nog even de vragen?’ “De vragen?”, ik ben even kwijt wat ze daarmee kan bedoelen. ‘Nou van het leukst en het stomst en zo.’ Oh ja, die vragen! Dat hebben we al een tijdje niet meer gedaan voor het slapen gaan. Ontstaan toen ze als driejarige uk nooit een snipper losliet van haar belevenissen op de peuterspeelzaal en lees verder