Het Lijf XII

“Ik ben toch nooit ziek mama, ben ik dat nu wel dan?” Ik onderdruk mijn glimlach. Meestal moet ik namelijk als een kapotte grammofoonplaat volhouden dat ze echt niet ziek is, grappig dat ik haar nu moet uitleggen – met haar bijna 40 graden koorts – dat ze nu toch echt wél ziek is.

“Moet ik dan naar de dokter?” Zacht jammerend snikt ze “dat wil ik niet hoor, ik ga niet naar de dokter!” ‘Dat hoeft ook niet … lees verder

Het Lijf XI

Terwijl de kinderen aan de ouders de dans laten zien, die ze tijdens de workshop die ochtend hebben aangeleerd, valt me op dat mijn oudste zo mat is. Zo is ze nooit als ze danst. Ze is altijd één brok energie, de power spat er vanaf als op het podium staat. Maar nu dus niet. Na afloop komt ze meteen naar me toe. ‘Ik heb zo’n hoofdpijn’ zegt ze klagend. ’s Ochtends had ze dat ook al gezegd maar omdat lees verder

Instanties IX

Binnen een week mailt mijn engel Sarah de PGB aanvraag. Het is een voorstel, schrijft ze, ik mag nog aanvullen of wijzigen als er dingen niet kloppen of ze me niet goed begrepen heeft. Ik haal diep adem voordat ik het document open, ik weet van de aanvraag voor het rugzakje hoe hard het aankomt als er zwart op wit staat wat je kind allemaal niet kan. Ook daarom valt het me zo moeilijk om zelf die papieren in te lees verder

Dagelijks leven XIV

“Au!”, de jongste probeert weg te duiken. “Niet doe-oe-oe-oen” gilt ze met haar krijsende sopranengeluid dat me extra door merg en been gaat omdat ze het zo te verduren heeft. Daar gaan we weer, deja-vu met toen de oudste twee/drie/vier jaar was. Liefst zou ik woest ingrijpen en haar lelijk in de arm knijpen, haar de gang opsturen en de jongste overstelpen met troostende zoenen. Maar dat zet geen zoden aan de dijk. Dus ga ik zo rustig als ik lees verder

Vriendjes IX


“Maar mam, ik wil ook zo graag een echte hartsvriendin.” Het verdriet komt uit haar tenen. Ik lig naast haar op bed en krijg de brok in mijn keel niet weggeslikt. Ik luister naar haar hartstochtelijke gesnik, zoek naar  woorden die er niet zijn. Voorzichtig leg ik een arm om haar heen in de hoop dat die mag blijven liggen. Dat mag. Ze kruipt tegen me aan. Ik hou haar vast en hoop dat mijn warmte haar kan troosten.

Negen … lees verder

En wij dan XI

Soms slaat iemand zomaar de spijker op zijn kop.

Twijfel

Soms gaat het heel moeizaam
Loopt er weer van alles mis
En is het duidelijk merkbaar
Dat hij toch echt heel anders is

Soms gedraagt hij zich voorbeeldig
Is hij aardig en sociaal
Dan slaat direct de twijfel toe
Overdrijven we het allemaal?

Is het niet gewoon een fase?
Of de leeftijd of zoiets?
Zijn we wel verstandig bezig?
Of mankeert hij misschien niets?

Ik weet wel dat hij anders … lees verder

Instanties VIII

Onderweg naar de GGZ, naar mijn afspraak met de PGB-consulent, zit ik opeens te klappertanden achter het stuur. OK, het is nog vroeg en ik heb pas één bakje koffie gehad, maar dit is toch wat overdreven? Verbaasd probeer ik het wonderlijke gebibber te stoppen maar er is geen houden aan. Al snel doet het hele lijf mee. Ik ben blij als ik een parkeerplekje zie waar ik wat ruim kan insteken. Zo, eerst maar ’s even uitbibberen. Halleluja, lees verder

Dagelijks leven XIII

Zondagochtend, we zitten lekker laat aan het ontbijt en ik wil net aanstalten maken om de rest van de dag door te nemen als mijn oudste zegt: ” Hé mam zullen we vandaag lekker thuisblijven? Gewoon helemaal nergens naar toe?” Die tekst komt me bekend voor, volgens mij begonnen we gisteren ook zo. Maar voor vandaag hebben we afgesproken om op stap te gaan. “Daar heb ik geen zin in. Ik ga niet mee.” Als een vroegrijpe puber slaat ze lees verder

Dagelijks leven XII

“Mam, zullen we vandaag lekker thuis blijven. Echt nergens naar toe, is dat goed?” ‘Ja hoor meis dat doen we, heb je zin in een poezendag?’ Een poezendag, zo noemde mijn zusje dat vroeger altijd als ze zin had om de hele dag niks te doen en in haar pyjama te blijven rondlopen. “Nee hoor, ik vind het gewoon fijn om thuis te zijn.” Ik probeer de beeldspraak nog uit te leggen maar het komt niet echt aan. Het is lees verder

Instanties VII

Het duurt een volle week voordat de brievenbus kleppert dus de verwachtingen zijn hooggespannen. Maar de PGB-informatieset van MEE stelt me zwaar teleur. Het is een zwart-wit kopietje van de CIZ folder. Nou ja! Daar ben ik echt enorm mee geholpen, heel hartelijk bedankt hoor… Het is het laatste zetje om nu serieus hulp te zoeken bij het opstellen van de PGB-aanvraag. Ik surf nog ’s rond in de favorieten die ik de afgelopen maanden verzameld heb maar krijg lees verder