Zusjes X

“Zullen we samen slapen?”, vraagt mijn oudste aan haar zus. “In mijn bed”, zegt ze er meteen achteraan. ‘Dat wil ik wel, maar waarom altijd in jouw bed? Waarom niet een keer bij mij? Dat kan toch ook wel een keer?’ Goed zo, fluister ik in gedachten mijn jongste toe, en ik ben blij dat ze een keertje voor zichzelf op komt. “Nou dan doen we het niet”, is het botte antwoord. Bam, deur dicht, onderhandelingsruimte: nul.

Als ik ze … lees verder

Logeren II

De deur van de grote vakantievilla is nauwelijks open of mijn meisje stormt met een ‘ik moet heel erg nodig plassen’ naar binnen en kijkt verwoed om zich heen op zoek naar de wc. Ook goedenavond glimlach ik naar de verbaasde begeleidster en geef haar een hand. Nou ja, ze zijn wel wat gewend hier, wat heerlijk om me daar geen zorgen over te hoeven maken. In de huiskamer springen de enthousiast de wii-ende jongetjes meteen in het oog. Meisjelief lees verder

Dagelijks leven XV

“Ik ben zo in de war mama. Ik wil dat niet meer. Ik wil niet meer leven, dan wil ik nog liever dood. Ik wil de wereld uitgummen en opnieuw beginnen. Ik ben zo in de war, ik snap het allemaal niet meer.” Huilend zoekt ze zich een weg. Ik wist niet dat ze zich zó ellendig voelde, geschokt hoor ik haar aan. Wat kan ik op dit moment meer doen dan er zijn. Groot en sterk zijn, haar baken lees verder

Stemmen I

“Meisje, we moeten even praten. Ik ben door een moeder gebeld over iets dat gister gebeurd is. Daar moeten we echt ernstig over praten. Weet je al wat ik bedoel?” Met grote verbaasde ogen kijkt ze me aan. Zojuist heeft ze zichzelf binnenstebuiten gehuild en drukgemaakt over de meisjes die haar na school ‘snotvreter’ hebben toegeroepen. Dat is ook naar en toch is dit het perfecte bruggetje naar wat er – volgens die moeder – gister is voorgevallen. Ze heeft lees verder

Het Lijf XIII

Via via hoor ik dat ze op school de meester innig omarmt. Meermaal daags. Langer dan gepast. Want ja, wat gepast is, is voor haar niet vanzelfsprekend. Eigenlijk zou de meester daarin zijn verantwoordelijkheid moeten nemen. Vind ik. Maar hij ziet het zelf waarschijnlijk als warme blijk van vertrouwen en aanhankelijkheid. Ik vind het moeilijk vind om hem aan te spreken sinds hij heeft uitgesproken te twijfelen aan de diagnose van onze oudste. Hij zal haar niks aandoen daar ben lees verder

Waarom ik blog – IJkastmoeder uit de kast

Wat vooraf ging
Toen ik drie jaar geleden onverwacht te horen kreeg dat onze oudste autistiform gedrag vertoonde, zoals de kinderpsychiater het voorzichtig probeerde te brengen, ging ik zoek naar informatie. Ik las boeken over autisme, welke handvatten autisten nodig hebben om te kunnen functioneren, en over aanverwante problematieken die kunnen opduiken. Ik vond boeken die brusjes en autisten voorlichten en boeken van ASS-ers in soorten en maten die van binnenuit beschrijven hoe moeilijk het is het gewone leven te … lees verder

Logeren I

Als we naar het logeerweekend rijden ratelt ze aan één stuk door. Toch wel spannend dus. Het verbaasde me al dat dit meisje dat bij alles wat nieuw is haar hakken in het zand zet, van meet af aan zo onverdeeld enthousiast is over het idee van een logeerweekend. Want ‘men’ kan dan wel zeggen dat het er ook aan ligt hoe je het brengt, maar daar is bij mijn meisje eerlijk gezegd weinig peil op te trekken.

‘Ga … lees verder

School XIII

Het is niet dat ik vastzit in ‘hadden we nog maar dezelfde juf’. Al ben ik met terugwerkende kracht extra blij dat zij zich drie jaar lang met zoveel toewijding en begrip heeft ingezet voor onze oudste. Ik doe oprecht mijn best een nieuwe relatie op te bouwen, open te staan voor suggesties en te kijken naar hoe ‘anders’ niet persé ‘minder’ hoeft te zijn. Maar als het duoschap waarmee dit schooljaar begon vanaf dag één niet blijkt te lees verder

Zusjes IX

“Wat zullen we morgen gaan doen?”, vraag ik de jongste voor het slapen gaan. Morgen hebben we een dagje met zijn tweetjes en de wereld ligt aan onze voeten. “Zullen we naar een museum, bij iemand op bezoek of misschien naar de dierentuin?” Het kan allemaal. Wat is er opeens veel te kiezen als er geen beperkingen zijn, ik ben er zelf even confuus van. “Shoppen!” roept mijn kleine meid enthousiast en ik ga al bijna overstag bij het zien lees verder

Instanties X

 
Trrring telefoon. ‘Hallo met Bureau Jeugdzorg, u heeft een aanvraag voor een PGB ingediend voor uw dochter, dat klopt toch hè?’ Eh, oeps, krijgen we nou weer zo’n TOG-overval of wat is dit. Het is inmiddels al dik 8 weken geleden dat die papieren de deur uit zijn gegaan, wat stond er ook al weer in allemaal? En ze zouden bij vragen toch contact opnemen met de GGZ? Althans dat hebben we als voorkeur aangegeven. Nou ja, maar gewoon netjes lees verder