Janneke van BockelVia de omweg van documentair televisieproducent, internetpionier en kunstenaarscoach vond Janneke van Bockel haar bestemming als ouderschapsdeskundige. Tijdens haar bijscholing tot ouderschapscoach is zij gaan schrijven over ouderschap om zo de theorie toegankelijk te maken voor een groter publiek. De rode draad in haar werk is, naast pionieren, het scheppen van de voorwaarden zodat anderen (nu zijn dat de ouders) hun werk goed kunnen doen.

Vanuit haar bedrijf MetaMama coacht, schrijft, spreekt en denkt ze over het ouderperspectief. Ze is initiatiefnemer van de landelijke Verwendag voor ouders van een kind met autisme met de bijbehorende Facebookgroepen en studiedagen, verzon de Meeleefkaartjes voor ouders en is directeur van Stichting Ovaal met Autismecafés voor en door ouders in heel Nederland.

Met IJskastmoeder (2009) geeft zij een openhartig inkijkje bij haar zoektocht naar houvast als ze hoort dat haar dochter autisme heeft. Met vallen en opstaan leert ze hoe ze haar dochter daarin kan begeleiden en wat dat
van de andere gezinsleden vraagt. Met haar boek breekt zij een lans voor ouders van kinderen met autisme. In Uitvindboek voor ouders (2014) geeft ze inzicht in de psychologie van ‘gewoon ouderschap’ en maakt korte metten met roze opvoedwolken. In Uitlegmoeder (2016) toont ze hoe ouders het gedrag van hun kinderen ondertitelen voor de buitenwereld (en andersom) en zich verhouden tot allerhande deskundigen die je er gratis bij krijgt als je kind niet volgens de boekjes opgroeit.

      Delen

Er zijn 2 reacties

  1. Majanne

    Beste Jenneke,
    Ik hoorde van een kennis dat je in april een lezing geeft op Urk in de bibliotheek. Ik kan er niks over terug vinden op hun website.
    Kan je mij meer vertellen hierover?
    Hoor graag je reactie. 
    Groet Marjanne 

  2. J. Schut

    Beste Jenneke,

    Wat prachtig verwoord, de column ‘autisme in vogelvlucht’.
    Als volwassen ‘Aspie’ herken ik me hier helemaal in. Het is creatief geschreven, beeldend, fijnzinnig,
    en het verwoordt mooi de gevoelens over en weer bij jou als moeder en je Aspie-dochter.

    Wel 2 kleine kanttekeningen (Aspie’s zijn scherpzinnig en op de details?):

    1. Door autisme te koppelen aan het woord ‘ijs’, bevestig je per ongeluk en waarschijnlijk onbedoeld dat
    mensen met autisme weinig gevoel hebben en/of niet gevoelig zijn. Hypersensitief is tenslotte iets anders dan erg gevoelig,
    daar zie ik een kleine nuance in. Echter, via wetenschappelijk onderzoek komt men er steeds meer achter dat mensen met autisme ofwel hetzelfde kunnen invoelen als mensen zonder autisme, of zelfs bovengemiddeld inlevend zijn (!), maar dat hun systeem (hersens?) zich afsluiten voor deze prikkels, ze daarmee niet goed leren afstemmen en minder inlevend overkomen.
    Lastig, want sommige mensen met autisme scoren daadwerkelijk laag op empathie, anderen dus gemiddeld of bovengemiddeld.
    Maar het woord ‘ijs’ in combinatie met autisme, vind ik tricky….. dat draagt bij aan de beeldvorming dat autisme staat voor ondergevoelig.

    2. Autisme is grotendeels erfelijk, dus van wie heeft ze Asperger? Zou het kunnen dat ze dat van jou heeft? Een confronterende vraag, die mss niet leuk is, maar wel reëel. Ik maak zelf mee als ‘Aspie’ dat ik word gebombardeerd tot het probleem in het gezin, waarmee de rest van het gezin vervolgens niet meer hoeft na te denken over eigen (Aspie?) problematiek. Ik heb helaas last van overprikkeling en daarmee een duidelijk en aanwijsbaar probleem, maar dat wil niet zeggen dat de rest van het gezin minder ‘auti’ is…. Een zeer grote misvatting. Het zou ook kunnen dat je partner Asperger heeft, maar wat was dan de reden dat je dit niet merkte en/of besloot afstand te nemen? Als iemand niet inlevend reageert, en je toch een relatie ermee hebt, wat was dan reden dat je bij hem bleef?

    Ten derde en afsluitend: autisme wordt gezien als stoornis, maar mogelijk is het alleen een ‘variatie’ (zie Darwin) binnen het soort, als aanvulling op ‘gewone mensen’. Mensen met autisme hebben namelijk vaak een talent, mede door hun andere manier van denken en doen, waardoor ze dingen kunnen bedenken, zeggen of doen die anders niet naar voren zouden komen. Zoals de psychiater aangaf in het LK-huis: mogelijk zijn de grootste uitvinders mensen (geweest) met autisme. Autisme heeft namelijk een logische manier van denken. Het is volgens mij namelijk heel normaal om te doen wat je zegt, en te zeggen wat je doet. En het is eerlijk! Eigenlijk zou je ook kunnen stellen dat ‘neuro typicals’ mensen zonder autisme, een stoornis hebben? Ze zijn niet open, eerlijk, consequent en niet planmatig, en ‘doen er soms maar een gooi naar’.

    Ik ga je boek lezen. Mvg J. Schut

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *