kortste dag klAls om tien voor zeven de wekker gaat kruip ik nog iets verder onder de dekens. Brr, wat is het koud en donker, mag ik nog even blijven liggen alsjeblieft? In de woonkamer laat ik deze decemberweken dag en nacht de kerstlampjes branden. Dan oogt het ’s ochtends wat vriendelijker als we beneden komen. Het helpt een klein beetje in de strijd tegen de donkere dagen. En met zijn allen onder een dekentje op de bank films kijken is ook best knus. Toch verlang ik naar het lengen van de dagen. Niet in de laatste plaats omdat mijn winterdepressieve huisgenoten dan ook weer uit hun lethargie geraken. Ik niet meer in mijn eentje het gezin op sleeptouw hoef te nemen. Ieder jaar is het opnieuw zoeken hoe ik niet bedolven raak onder die verstikkende deken van energieloosheid. ‘De bordjes volgen’ is een gevleugelde uitdrukking geworden in ons gezin en staat voor ‘blijven doen wat goed voor je is’. Dat geldt niet alleen voor hen maar ook voor mij, dus hopla het bed uit en dapper aan de dag beginnen.

‘Vandaag is de kortste dag, vanaf morgen wordt het weer langer licht’, ontvang ik de meiden opgewekt aan de ontbijttafel. ‘Hoe lang duurt het dan voordat het weer licht is als ik terug naar huis fiets uit school?, vraag de jongste. ‘Dat het ’s ochtends donker is, dat vind ik niet zo erg, maar als ik uit school kom voelt het alsof de dag alweer voorbij is en dan ben ik alleen maar naar school geweest. Dat is toch geen leven!’ Ik doe mijn best niet in lachen uit te barsten en ze is erg teleurgesteld als ik vertel dat het heel langzaam gaat en ze er half januari pas echt iets van gaat merken.

Ondertussen zie ik de oudste steeds onrustiger worden. ‘Ik wil dat niet’, zegt ze bozig. ‘Wat wil je niet?’ vraag ik verbaasd. ‘Wil je niet dat het weer langer licht wordt, dat is toch juist fijn?’ ‘Maar ik wil niet dat de dag steeds korter wordt.’ ‘Nee lieverd, dat is juist vandaag voor het laatst, vandaag is de kortste dag.’ Vertwijfeld kijkt ze me aan. Haar lip begint te trillen. Ik zie hoe de onmacht haar overspoeld. Verontrust vraagt ze: ‘Krijgt de dag dan nooit meer 24 uur?’

      Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *