Dagelijks leven XIV
“Au!”, de jongste probeert weg te duiken. “Niet doe-oe-oe-oen” gilt ze met haar krijsende sopranengeluid dat me extra door merg en been gaat omdat ze het zo te verduren heeft. Daar gaan we weer, deja-vu met toen de oudste twee/drie/vier jaar was. Liefst zou ik woest ingrijpen en haar lelijk in de arm knijpen, haar de gang opsturen en de jongste overstelpen met troostende zoenen. Maar dat zet geen zoden aan de dijk. Dus ga ik zo rustig als ik […]